Po topór

[Hagnar Wildschwein]

-No tak... Gadają wszyscy wokół, że cosik sie tam zalęgło to i ja sobie pomyślał, że można troche grosza przysposobić. Mówili, że coś tam kiedyś chowano, ale mi to nie w głowie... Wiecie gdzie tu jakich nabrzeżnych jaskiń szukać? Prędko mi- mówił bardziej otwarcie Domenic widząc lekkie zdziwienie na twarzach rozmówców.

[Canis]

- ale konkretnie panie co tam ma być, bo tu baśni i legend wiele, a jak widać śpieszno ci, to konkretnie co wiesz wać pan, by czasu ci nie dłużyć.

[Hagnar Wildschwein]

-Ano taki jeden com go spotkał w porcie tako mi rzekł, że dobrze złota posypie jako ja sprawdze co w tych jaskiniach jest... Tu na brzegu. Popytałem na szlaku i mnie gadali, że tam pono jakie strachy są i bestyje. Wiecie może, o których to jamach mi mówiono? Duże takie i głębokie są.

[Canis]

- Panie, pan nie rozumiesz, co ma być w tych jaskiniach i gdzie, wybrzeże spore, a bezpośrednio jaskiń brak, bo tu gór nie ma i jako takich jaskiń brak.

[Hagnar Wildschwein]

-A ja wiem co to ma być? Mnie to nie interesuje! Mawiają, że jakieś jamy w brzegu są głębokie i tam jakie składy są i starocie leżą. Jakiś ród zamożny tam pono miał jakie tajemnice pochowane głęboko bardzo, takem zasłyszał. Mówicie cny rozmówco czy coś takiego jest tutaj?

[Canis]

- Ah oto waćpan ci chodzi...

Dawno temu był czas, kiedy to u nas szlachta przebywała, a krasnoludy uwłaszczenia nie miały i pańszczyznę obrabiali. Nieco uległo to teraz zmianie. i szlachta miała katów swych by nieposłuszny pospół karać za niesubordynacje i brak posłuszeństwa... straszne były czasy dla was krasnale. wtedy to było u nas wiele zimniej, ale rolę uprawiać wam dało rady, bo ten region specyficzny, bo ani lodem nie skuty, ani i śniegu niewiele, to rośliny plony dawały, chodź dość słabe. wtedy wody było mniej i więcej terenów pod uprawę. gdy spojrzysz przez okiennice, widać jeno niewielkie szczyty od brzegu, dawniej nazywano to skałami bólu. bo na ścianach skał wydrążono tunele tworząc przepastne jaskinie i tam machiny śmierci i katuszy umieszczano. Mówią ludzie, że szlachta była niezwykle sroga, karano za kazdy akt nieposłuszeństwa, za sprzeciw sadzenia fasoli obok bulw, nie zgrabienia wszystkich liści, czy nawet gdy chorym był i do pracy nie przyszedł. ponoć ofiar miało być tyle, że basen morza zarazą zakrył się, bo tam ciała oddano. ludzie mówią, że sam szlachcic kaja się tam pod batem swych ofiar...

[Hagnar Wildschwein]

-Ha! To ja już wiem czemu to do mnie się zwrócił ten w porcie! Nu to ja z chęcią ruszam coby oddać szlachcie chędożonej co jej należne! Dzięki ci za słowa te!- tutaj Domenic położył kilka sztuk złota na pobliskim stoliku
-Ruszam co prędko! Ostańcie słuszni. Bywajcie!-
rzucił już przez ramię krasnolud i ruszył w do drzwi by bezzwłocznie udać się na skały bólu.

1399 SZ - 4 SZ = 1395 SZ

[Canis]

wyszedłeś z domu, zobaczyłeś, ze skały bólu, ich szczyty wystają delikatnie z tafli morza rozciągającego się na pół kilometra przed tobą, na przestrzeni od brzegu to ciebie znajduje się jakieś puste pole. Zbliżając się dostrzegasz, ze te skały są głęboko w morzu, znaczy sie bardzo oddalone od linii brzegu, na jakieś kolejne pół kilometra...

[Hagnar Wildschwein]

"Pływać będziesz musiał" psia jego mać! Ja wrócę do miasta to mu za to jego pływanie pokażę! wspominał słowa zleceniodawcy.

Po chwili rozejrzał się po okolicy w poszukiwaniu czegokolwiek co by nadawało się na środek transportu po wodzie.

Za nic nie wejdę na ten ziąb do wody! pomyślał lustrując brzeg marząc o chacie rybackiej.

[Canis]

pierw zauważyłeś, ze szczytów jest dokładnie dziewięć, osiem tworzące okrag, bądź ośmiokąt i jeden w centrum.

nie zobaczyłeś, żadnej łodzi, ale przypomniał ci się widok na farmie gospodarzy u któych byłeś, widziałeś tam małą łódeczkę...

[Hagnar Wildschwein]

Kurważ mać! Przecież ci na farmie mieli jakąś łajbę! Wracam, bo tutaj tylko pustkowia! pomyślał przypominając sobie o łodzi, a w zasadzie skleconych ze sobą na opak deskach leżących u gospodarzy przed domostwem.

Skierowałem swe kroki w kierunku gospodarstwa.

[Canis]

przy wejściu do domu zauważyłeś odwróconą do góry dnem łódź, za dużą, by samemu ją przenieść, była dość zadbana, pomalowana na biały kolor. obok leżały dwa wiosła.

[Hagnar Wildschwein]

-Gospodarzu! Gospodarzu! Wyjdźcież przed domostwo!- zagrzmiał krasnolud stukając kilka razy w drzwi.

[Canis]

człowiek wyszedł na zewnątrz.
- Co się stało?

[Hagnar Wildschwein]

-Nie mówiliście, że to wody głębokie zapuścić się trzeba, coby tam dotrzeć? No nic, jam też poleciał jak wariat na skały...- odpowiedział Domenic wyrazie zmotywowany do działania.
-ÂŁodzi mi waszej trzeba... Na skały popłynąć muszę.

[Canis]

prosze, chetnie pomoge zaniesc

[Hagnar Wildschwein]

-ÂŚwietnie! Ruszajmy!- po czym niosąc łódź wraz z właścicielem znów ruszyłem na brzeg.

[Canis]

zanieśliście łódkę na brzeg, obróciliście, gospodarz wręczył ci wiosło.
- Jeśli chcesz, mogę iść z tobą, całkiem dobrze walczę, a dobrze by było by w kronice spisać zdarzenie, bo za bibliotekarza robię w tej okolicy...

[Hagnar Wildschwein]

-Wskakuj zatem bibliotekarzu, ale jak będzie kupa wroga to z tyłu stań cobyś rany nie zarobił na tej wyprawie. W drogę!- rzekł Domenic po czym odbił od brzegu i wskoczył na pokład.

\\Pomieszałem się ze złotem, bo odpisałem z pierwszej strony. Poprawnie jest tak:
1693

[Canis]

gospodarz także wszedł i zaczął wiosłować.
- kieruj krasnalu co gdzie przeszukiwać mamy.