Poszukiwania Nekromanty

[Gordian Morii]

Panie Aragornie widać że to chyba twoi ulubieni przeciwnicy. Idziesz jak burza.- krzyknął elf do walczącego towarzysza. Elf spostrzegł że jedna z mumii próbuje atakować z prawej. Szybko doskoczył do niej i zadał cięcie. Miecz obciął prawą dłoń ożywieńca i rozciął bandaże na klatce piersiowej mumii. Cios ten nie zrobił jednak na mumii zbytniego wrażenia i już po chwili zamierzała się do ataku lewą ręką. Elf był jednak szybszy i zanim mumia zaatakowała Gordiana ten obiegł ją z prawej strony u uderzył mieczem w szyję odwracającego się potwora. Miecz jednak nie odciął całkowicie głowy więc elf zaatakował z drugiej strony. Tym razem cios był nie omylny, dało się słyszeć cichy trzask łamanego kręgosłupa i chwilę po tym głowa mumii potoczyła się w głąb jaskini. Elf przeszył jeszcze mieczem słaniające się bezgłowe ciało potwora i wrócił do swych towarzyszy czekając na kolejną ofiarę. Przydała by nam się pochodnia, ale że nie pomyśleliśmy trudno. Musimy sobie i bez niej dać rady.- powiedział w stronę towarzyszy.


3-1=2 mumie

[Hagmar]

Wole walczyć z żywymi. Zostały aby dwie mumie, zaatakowałem jedną z nich szybkim cięciem pozbawiając ręki, następny cios pozbawił mumii głowy.[Cięcie z prawej]

1 mumia

[Gordian Morii]

Gordian podbiegł do ostatniej mumii i z całą mocą uderzył w ramię. Słychać był trzask łamanej kości. Elf ponowił atak tym razem uderzył celniej trafił w staw odcinając prawe ramię mumii. Mumia uderzyła z lewej, Gordian miał czas tylko na to aby zasłonić się mieczem. Ręka mumii uderzyła w ostrze. Gordian nie czekając na ponowienie ataku uderzył w nogę mumii raniąc ją dosyć konkretnie. Mumia zacharczała i znowu próbowała dosięgnąć Gordiana ręką tym razem elf jednak odskoczył i ręka uderzyła powietrze. Gordian wykonał duży zamach i wyprowadził poziome cięcie atakując brzuch ofiary. Mumia nic nie robiła sobie z tego ataku tylko dalej zaczęła zbliżać się do elfa. Ten jeszcze raz zadał cios tym razem trafił pozbawiając mumię głowy. Heh trochę się zmachałem ale przynajmniej droga wolna i mamy pewność że zbliżamy się do celu.- rzucił do towarzyszy

Zostało 0 mumii

[Hagnar Wildschwein]

Od wejścia biegł krasnolud, który został z tyłu jako zabezpieczenie przed górskimi napastnikami i innymi wrogami.
-Oooo... jakie ziołowe zapachy, cieszę się, że zupke gotujecie, ale... O cholera! Nic dla mnie nie zostawiliście?! - żartobliwie żalił się kompani gdy ujżał pokonane mumie.


EDIT: Pisało martwe mumie, mumia wyjściowo jest martwa więc chciałem sprecyzować, bo przecież nie da się drugi raz czegoś zabić.

[Gordian Morii]

Wiesz panie krasnoludzie jest takie porzekadło "Kto późno przychodzi, ten sam sobie szkodzi" trzeba było się ruszyć a nie szukać nie wiadomo kogo tam na zewnątrz w taką śnieżycę.- rzucił elf niby umyślnie się drocząc.

//"Mumie to zmumifikowane ciała ożywione za pomocą czarnej magii" więc chyba można takiego dziada zabić:D

[Hagnar Wildschwein]

-Niech Ci i tak będzie. Spalmy to ścierwo, bo kto wie, może ten magus przeklęty znów je do sług swych przywoła... - rzucił inicjatywą Domenic.

[Gordian Morii]

Mam propozycję podcinajmy nogi i zróbmy sobie z nich pochodnie bo za chwilę to na mumie trafimy jak wpadniemy w jej objęcia, przez przypadek oczywiście.

[Hagnar Wildschwein]

-Chwali się, chwali. Rwijmy więc kulasy i ruszajmy w głąb jaskinii. - rzekł krasnolud i po chwili cała brygada wyposażona po 3 kończyny mumii ruszała drogą w ciemnośc rozjaśnianą bladym światłem ich prowizorycznych pochodni.

[Mantos]

Nagle wśród ciemności zauważyliście światło. Podeszliście bliżej. To było ognisko, w miarę posuwania się dalej było widać oraz więcej szczegółów pomieszczenia. Ujrzeliście prowizoryczne łóżko i poczuliście odór gnijącego mięsa. Nikogo nie zobaczyliście. Aż nagle do waszych uszu dobiegło chrząknięcie spod stosu skór.

[Gordian Morii]

Gordian powoli podszedł do łóżka i lekko trącił ręką kogoś kto leżał nimi przykryty. Hym-chrząknął Kim jesteś?- zapytał i oczekiwał na odpowiedź.

[Mantos]

- J.. ja, a mumie? Co z nimi? Jak tu weszliście? - powiedział roztrzęsionym głosem

[Hagmar]

-No jakby Ci to wytłumaczyć...mumie gryzą piach, wąchają kwiatki od spodu etc.

[Mantos]

- Uff, to dobrze, pojawiły się tu tydzień temu, nie mogłem stąd wyjść, ale co was sprowadza w góry? Myślałem, że do śmierci już nie zobaczę nikogo przyjaźnie nastawionego.

[Hagmar]

-Szukamy...Zaraz wpierw powiedz kim Ty jesteś.

[Hagnar Wildschwein]

-Gadaj! Jeno nie kłam bo jak piwo kocham podzielisz los mumii! - negatywnie nastawiony do kmiota krasnolud wpadał w pasję.

[Gordian Morii]

Domanicu! Cóż za maniery!- trzepnął ręką w głowę krasnoluda elf. Niech nasz przyjaciel sam powie kim jest i dlaczego mieszka tutaj sam. Oraz oczywiście czy nie wie skąd mogły wziąć się te mumie?- powiedział łagodnie elf.

[Hagnar Wildschwein]

-Jak to skąd? Sam je przywołał - burknął prawie niesłyszalnie krasnolud właściwie sam do siebie. Wyostrzył zmysły, rozejrzał się po pomieszczeniu gotowy do odparcia ataku.
Tylko psiakrew czego się mogę spodziewać... - pomyślał Domenic.

[Mantos]

- Jestem... znaczy byłem alchemikiem, znalazłem się ty, ehh, długa historia. Mumie przylazły parę dni temu, ukryłem się i nie wychodziłem z jaskini. Myślałem, że tu umrę z braku pożywienia, aż zjawiliście się wy. Wybaczcie mi, ale może nie macie jakiegoś mięsa przy sobie? Jestem bardzo głodny.

[Gordian Morii]

Niestety nie mamy przy sobie nic. Sami dawno nic nie jedliśmy oprócz kilku jagód, które znaleźliśmy w lesie. Opowiedz nam swoją historię a potem wyjdę i może upoluję coś. Nie zauważyłeś tu jakichś zwierząt? Bo my niestety po drodze niczego oprócz wilków nie spotkaliśmy. -powiedział elf

[Hagnar Wildschwein]

I Jego mumi... pomyślał Domenic coraz bardziej niecierpliwiąc się i wręcz niepokojąc o najbliższe chwile.