Wyprawa do Innego Wymiaru

[Isentor]

Gdy rozdano już wszytki oręż z namiotu wyszedł Elish Ehru i rzekł do nas.
- Przybysze zapewne nas zaatakują to jest nieuniknione. Dlatego trzeba stworzyć posterunki i rozmieścić ludzi w pobliżu miasta...
...Przerwał mu jeden ze strażników głównej bramy...
- Panie to przybysze stoją pod bramami miasta. Jeden z nich kazał mi po ciebie pójść. Mówi, że nie ma wrogich zamiarów.
Wódz draconów poszedł w stronę bramy z kilkoma swoimi ludźmi. Zaciekawiony całą sytuacją poszedłem z nimi. Na miejscu czekało na nas trzech "obcych", jeden z nich miał jakaś tabliczkę, z której po chwili zaczął czytać.
- Za zbrodnie popełnione przeciwko naszej rasie zostaniecie ukarani śmiercią. Jeżeli macie na tyle honoru by stawić nam czoła w godziwej walce przybądźcie na pustkowia wraz ze swymi wojskami.
Przerwał mu zdenerwowany Elish...
- My zbrodnie? To wy najechaliście na nasz wymiar, to wy wymordowaliście jego mieszańców. A teraz śmiecie mówić o honorze i karze dla nas. Jesteście żałośni... Oby twój przywódca zjawił się na bitwie...
Posłańcy bez słowa zabrali się i odlecieli znikając w chmurach...


- Wygląda na to, że czeka nas bitwa, wojna, starcie. Nazwijcie to sobie jak chcecie. Ale musimy być na to przygotowani. Elish oczywiście pomożemy wam w bitwie...

[Devristus Morii]

Hmm... To zaczyna robić się gorąco- rzekł Alculus .
Pozbierał swoje rzeczy i podszedł do IsentoRa:
- To kiedy wyruszamy?

[Canis]

- Oczywiście pomożemy! - Powiedział Canis który poprawił swoją szatę maga, schował pergamin za płaszcz, i wziął kostur, poczym usiadł pod jakimś domem przypominając sobie formuły zaklęć, oraz potrzebne wskazówki które pomogą mu podczas walki.

[Itrogash]

-Tsk... Zniszczyli większość tego wymiaru i jeszcze mają czelność mówić o honorze - mruknął Isgaroth do Lorda Sado - Cóż za dziwna rasa - wyciągnął piersiówkę i pociągnął z niej spory łyk.
-Jeśli chodzi o mnie, to z radością pomogę Draconom wybić tych sukinsynów - rzekł - Cóż, trzeba zacząć się przygotowywać do walki - mruknął, po czym wyciągnął swą księgę zaklęć i zaczął powtarzać zawarte w niej formuły.

[Devristus Morii]

Alculus nie otrzymał odpowiedzi od Króla , gdyż ten był zamyślony, więc cofnął się i udał się w stronę Canisa.
- Odłuż te pergamin bo od nich zżółkniesz i oczy popsujesz. A po za tym jeśli bedziesz jakiejś formuly potrzebował sama ona przyjdzie:P Dobra grasz w karty? Pożyczyłem od jakiegoś Dracona.

[Sado]

- Dobra pomożemy - odparł Sado z niechęcią i poprawił zbroję. Spokojnie usiadł na drodze czekając na innych. "W końcu walka... to już coś, nie mogę się doczekać, starcia z tymi psimi synami! Wreszcie rozleje się krew... taaak!". Gubernator momentalnie wstał i zajął miejsce obok IsentoRa.

[Antelius]

Ptfu! Honor?! Oni napewno o nim wiedzą najwięcej brutalnie i z zaskoczenie wybijając wymiar za wymiarem. Trzeba pomóc Drakonom, może i oni nam kiedyś pomągął. - Powiedział Anelius Dopasowując dracoński miecz do Ręki. Po krótkiej chwili schował go do pochwy.
- No to dajmy popalić tym skurczybykom!

[Canis]

oczywiście Alculusie, zagrajmy. Coto są za karty, tożto tu naszych syfr niema. eh, ale po oczkach rozpoznamy, ale co jest Królem, a co Damą, a co tym bo Waletem??

[Devristus Morii]

Hmm... Zastanów my się - rzekł Alculus i wziął jedna z kart i podszedł do Dracona.
Zapytał się go co to za karta i po chwili wrócił.
- Ta z tym rysuneczkiem to Walet, więc ta ( wskazuję tu na kartę z rysunkiem przypominającym kobiete) to Dama. Ta tutaj ( karta z kółkiem pośrodku) to pewnie As , a natomiast ta to zapewne Król. Ale w co gramy?

[Canis]

- dobra to skoro tak... niewiem, może zagramy sobie w ... (canis zamyślał się chwile)
- Ej Canis nieśpij - powiedział alculus widząc canisa zamykającego na chwilę oczy.
- no dobra to w oczko pykniemy, a potem sie coś wymyśli.

[Samug]

- Oczywiście, że pomożemy - Odparł Samug. Po chwili zaczął rozmyślać. „Chcą otwartej walki. Musieliśmy ich nieźle osłabić skoro nawet nie próbują oblężenia... Jednak... Może te stwory coś planują? Niezbyt mi się to podoba”.

[Legolas]

Legolas nie brał żadnego ekwipunku. ÂŻaden miecz mu nie odpowiadał ani żadna zbroja. "Gdyby były z rudy ..." - rozmarzył sie. Lecz gdy usłyszał wieści o bitwie natychmiast sie otrząsnął. Zdjął łuk z pleców i podbiegł pod główną bramę miasta. Dowiedział sie o co chodzi i przystanął obok bramy gładząc powierzchnie swojego łuku myśląc przy tym "Mam nadzieje że wyskorzystam dziś wszystkie swoje umiejętności oraz zręczność łucznika aby sie przydać i mam nadzieje że mnie nie zawiedziesz" - zwrócił sie do swojej broni. Tymczasem ...

[Devristus Morii]

Dobra - rzekł Alculus i wziął 2 karty. - Teraz twoja kolej.

P.S Moje karto to <Walet, Dama(kier)>

[Elrond Ñoldor]

Honor. Co te pokraki wiedzą o honorze. Ehhh... szykuje się bitwa. Wiecie co, mam przeczucie że każdy przeżyje ;], Al kolego, może się przyłącze? - zapytał Elrond. - Mówię wam, nuda, szkoda że nie zdążyłem wybrać sobie zbroi... Ale cóż, przynajmniej się rozerwiemy. I Sado rozładuje energię...

[Daedagor]

Chętnie pomoge Draconom jak i wam wszystkim w bitwie. Jakoś dawno nie brałem udziału w jakieś bitwie a chętnie w tej pomogę obrońcom - rzekł Daedagor.

[Elrond Ñoldor]

Altairze, mam łuk. To jest dobra rzecz na latające stworki - elf poklepał swój łuk - tyle ścierwa można nim wybić... Ahh... Aha, Kondri tylko się za kamień nie schowaj. ;]

[Devristus Morii]

Do ALculus podszedł Dracon i coś powiedział. Elf odwrócił się do towarzyszy grających z nim w karty i rzekł:
Ów Dracon prosi o zwrot kart. No cóż po wyprawie zapraszam was do mnie na partyjke.
Po czym złożył karty i podał je Draconowi i podzękował z pozyczkę.
- Sado w końcu rozładuje energię ... bedzie spokój....

[Izrael]

Izrael, gdy usłyszał słowa Króla i zobaczył zbierających się ludzi, od razu podszedł do IsentoR'a i powiedział, że też będzie walczył przeciw tym "obcym".

[Devristus Morii]

Alculus stał obok Elronda  i Canisa i za Isentorem. Morii rzekł do Elronda i Canisa:
 - W końcu coś się dzieje ? Elrondzie obtoczę Cię jedna z Aur.
Po czym wymówił w myślach " Aurę  Dusz "
- Musze zdobyć jedngo z nich , wypcham  i postawię go u siebie w domku na pamiątkę - ciągnął dalej Dev...

[Lucas Paladin]

... Elratha przepełniał strach. Coraz bardziej mu się wydawało, że nie wyjdzie cało z tej bitwy. Jednak był gotowy, wyciągnął broń, uklęknął i modlił się.
- Adanosie, władco równowagi na tej ziemi, spraw aby tak bitwa zakończyła się zwycięstwem właściwej armii, nie dopuść do tego, że zginiemy. Pozwól Draconom, tej jakże wspaniałej rasie, żyć w tym wymiarze, nie narażając ich na przeciwności. Zachowaj nasz oddział, który przybył z Marantu. Niechaj żadnej nie odejdzie do królestwa Beliara...