Nowe porządki

[Kazmir MacBrewmann]

Kazmir zaś znieczulał się ostatnimi łykami Kaziówki noszonej przy pasie. Oczywiście nawet nie myślał wstawać!

[Narrator]

Straż przyboczna szybko dała sobie radę z resztą bandytów. Kilku próbował uciec, ale nie mieli szans ze zbrojnym na koniu. Otrzymali ciosy w plecy, które dostatecznie schłodziły zapał uciekinierów. Pozostał tylko jakiś jeden zbir schowany w budynku. Nagle rozległ się huk. Dowódca wybiegł tylnymi drzwiami i dorwał jakiegoś wierzchowca, zaczął pędzić przed siebie próbując uciec.

[Zaidaan]

Emerick schowawszy miecz do pochwy podbiegł do Kazmira, przykucnął przy nim patrząc co się z nim dzieje.
- Możesz chodzić?
Wtedy też jeden z bandytów próbował uciec na koniu.
- Dorwać go! Nie może uciec!

[Kazmir MacBrewmann]

- Moge, ale nie chcem. Mam pękniete żebro, siniaki, i dostałem szablą po łbie. Siniak taki że o pierdole... kurwa... jak mówie to boli.

[Narrator]

Dwójka pancernych ruszyła za uciekinierem. Tymczasem dwójka mężczyzn schowała miecze i podeszła do Emericka i Kazmira. Ci co przeżyli zaczęli wychodzić z kryjówek i zajęli się gaszeniem podpalonych obiektów.
- Dziękuję żeście nam pomogli. Spadliście nam z nieba. Gdyby nie wy to pewnie byśmy gryźli wszyscy piach.. Jestem Zbigniew Haft, a to mój brat - Piotr. Kim jesteście nieznani wybawcy?
Jedna kobitka podbiegła do krasnoluda i przyłożyła mu zimną szmatkę do siniaka na głowie.

[Zaidaan]

Zgodnie z rozkazem dwójka ruszyła w pogoń za uciekinierem. Może uda im się go dogonić, oby. Jeśli się nie uda go złapać, albo chociaż w ostateczności zabić - powiadomi resztę o tym co tu się wydarzyło, a to może mieć potem jeszcze gorsze konsekwencje. Widząc, że jakaś dziewka zajęła się krasnoludem, zostawił go w spokoju i powstał aby poznać dwójkę jegomości, których uratował, jak właściwie całe gospodarstwo, albo to co z niego zostało. Słysząc, że nazwano go wybawicielem trochę urósł w piórka, ale tylko troszeczkę.
- Witajcie. Jestem Emerick - Hetman Koronny i nowy pan tych ziem, a to mój towarzysz i przyjaciel Kazmir MacBrewmann, szlachcic Omas i kapral w Bękartach Rashera. - przedstawił krasnoluda - Waść jest Zbigniew Haft, były komisarz Hessein o ile się nie mylę. Komuż to też tak zaleźliście za skórę, że was napadnięto?

[Narrator]

- No cóż... ÂŻycie komisarza nie jest takie proste i łatwe, właściwie wrogowie to nierozłączna część tej pracy. Szczególnie na Chatal, gdzie korupcja, piraci i tym podobne to chleb powszedni. Ostatnio dziwne rzeczy się dzieją na wyspach.

[Kazmir MacBrewmann]

- Jak byłem tutaj jakiś czas temu też się odwalało. Jakiś kult Erotomana czy ki chuj... Głowa przestawała boleć, wypity alkohol zaś zaczął działać przeciwbólowo.

[Zaidaan]

- Wiecie może kto mógł nasłać tych zbirów i próbować was zabić?

[Narrator]

Nie mam zielonego pojęcia..
Chwilę później mogliście dostrzec jak dwójka rycerzy wraca z powrotem, ci którzy gonili uciekiniera.
- Panie! Dorwaliśmy go! Niestety nie dało się go pojmać, zginął, ale znaleźliśmy przy nim jakiś list.

[Zaidaan]

Emerick zamilkł. Nie miał już więcej pytań do Zbigniewa. Zaczął rozmyślać kto tak bardzo chce śmierci Hafta. Czyżby był aż tak niewygodny? Wie coś co może komuś zaszkodzić? Właściwie to wpadł w ślepy zaułek, nie miał zielonego pojęcia jak rozgryźć ten wyjątkowo twardy orzech. Wtedy też nadjechali rycerze, Emerick uniósł głowę i podszedł bliżej.
- Pokażcie.
Nakazał i wyciągnął rękę po list. Miał nadzieję, że ten świstek pomoże w sprawie i rzuci nowe światło. Ten kawałek papieru był jedynym punktem oparcia, dzięki któremu mógłby wpaść na czyjś trop. A więc nie przedłużając zaczął czytać cóż tam jest napisane.

[Narrator]

Rycerz schylił się nieco, lekko kładąc się na szyi konia i podał list.

Rozprawcie się z tym Haftem, siedzi w gospodarstwie swojego brata, na wschód od Hessein. Przy okazji spalcie wszystko i zabijcie wszystkich świadków, nikt ma o tym nie wiedzieć. Po wszystkim idź do kopalni soli.

D. S.

[Zaidaan]

Emerick przeczytał całość dokładnie kilka razy, tak żeby mieć pewność, że nie pominął żadnego ważmego szczegółu. Zapamiętał najważniejsze pojęcia i podał list Kazmirowi. Odwrócił się z powrotem do Zbigniewa.
- Wiecie coś o kopalni soli?

[Kazmir MacBrewmann]

- Nie, niby skąd. Słuchaj... mnie napierdala pęknięte żebro. Walczyć nie moge, ja wracam do domu. Potrzebuje pół litra i gnatozrostu. Au. Bolało z każdym wypowiadanym słowem.

[Narrator]

- Cholera wie. Od dawien dawna stoi opuszczona i robi za schronienie dla podróżnych i kryjówkę dla bandytów. Soli się już tam nie wydobywa, bo nie było popytu na tą przyprawę. Teraz to się zmieniło, a kopalnia dalej stoi opuszczona. Cóż, z tego listu wynika, że właśnie tam się jacyś bandyci schowali odpowiedzialni za ten napad.

[Zaidaan]

Wysłuchał spokojnie Zbigniewa dowiadując się nowych rzeczy. Podrapał się niczym stary myśliciel po brodzie.
- No cóż, rozumiem. Najważniejsze, że żyjecie, postaram się rozwiązać tę sprawę, ale na to jeszcze przyjdzie pora.
Następnie odwrócił się w stronę leżącego krasnoluda.
- A moja wina żeś dał się trafić tą strzałą? Ciesz się, że to tylko pękniętę żebro, a nie przebite płuco. No dobra, w takim stanie za dużo nie zdziałamy. Będziemy się musieli zbierać i wracać na Valfden.

[Kazmir MacBrewmann]

- Jak można dać się trafić? Co to za pytanie... No weź... Wstał z trudem i ruszył z powrotem do Hessein.

[Narrator]

- Bywajcie zdrów! I jeszcze raz dziękujęmy za pomoc!

[Kazmir MacBrewmann]

Krasnolud pomachał ręką na do widzenia. Wróci tu, kiedyś. Ma też swoje pilne sprawy.

[Narrator]

Wyprawa zakończona chyba sukcesem!

Emerick jako świeżo upieczony szlachcic, ruszył okrętem transportowym z Atusel do Hessein. Droga minęła spokojnie bez większych przeszkód. Na miejscu Hetman zwiedził swoje włości i ruszył do komisariatu, aby stamtąd dowiedzieć się więcej o obecnej sytuacji panującej na Chatal. Tam też spotkał swojego starego przyjaciela, Kazmira. O dziwo na stanowisku komisarza stała nowa osoba. Nie dowiedziano się za dużo, więc postanowili popytać w karczmie o byłego komisarza. Dowiedziano się, że po stracie swojej pracy zamieszkał u swojego brata na plantacji tytoniu. Emerick i Kazmir wraz ze świtą udali się w tamto miejsce. Po pozbyciu się rothisy wyjechali z dżungli i dostrzegli w oddali obłoki dymu. Okazało się, że ktoś napadł na gospodarstwo Haftów. Po udanej odsieczy wymieniono między sobą parę zdań i bohaterowie przygody wrócili z powrotem na Valfden.

Talenty:

Emerick:
Aktywność - 1 brązowy talent
Opisy - 1 srebrny talent
Walka - 2 złote talenty

Kazmir:
Aktywność - 1 brązowy talent
Opisy - 1 brązowy talent
Walka - 1 srebrny talent

Kary:
Kazmir - 1 złamane żebro, 1 lekkie stłuczenie na czole