Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
W nieznane
Narrator:
I tak oto "ochotnik" poszedł sprawdzić źródło dymu. Parów okazał się nie być żadnym wulkanikiem czy czymś podobnym. Ot, zwykły parów, po oku stronach zasłonięty skałami i biegnący mniej więcej prostopadle do rzeczki. Wychodził prosto na jej koryto. Na jego dnie płonęło ognisko. Wokół ognia siedziało kilka postaci. Trzy wysokie i sześć mniejszych. Postacie były jednak w płaszczach i innych szmatach, więc ciężko było określić kim właściwie są. Rozmawiały cicho, lecz nie dało się usłyszeć ich słów.
Mirzak aep Rothgar:
Mirzak przetarł oczy ze zdumienia, dwa razy. Jednakże nadal widział to co widział. Odczołgał się kawałek i wrócił do towarzyszy.
- To ognisko sir, i 9 osób trzy wysokie i sześć mniejszych. Siedzą i rozmawiają. Co robimy?
Melkior Tacticus:
- To... zaskakujące. Zaryzykujemy i po prostu do nich pójdziemy. Jeśli to tubylcy to może nam pomogą. Powiedział i zebrawszy wszystkich ruszyli na skraj parowu. Powoli i ostrożnie stając na krawędzi, Melkior zawołał do siedzących istot.
- Ej wy tam! Eee... przybywamy w pokoju, chcemy tylko porozmawiać!
Narrator:
Pośród postaci powstało zamieszane. Tak ze trzy małe zerwały się i przewróciły, zaskoczone. Trzy pozostałe wstały. Trzy większe również wstały (znacznie bardziej dostojnie) i powoli obejrzały się. Kaptury opadły i Melkior mógł dostrzec ich twarze. Nie były to twarze ludzi.
- Człekeł! - zawołała jedna z mniejszych istot.
- Nie cżłekeł, idioto - odezwał się wyższy. - To elf. Co elf robi w takim miejscu? - zapytał. Chwilowo zachowywali się pokojowo. Jednak napięcie i gotowość do ataku/obrony była wyczuwalna.
Melkior Tacticus:
Gobliny... przynajmniej podobne... - Elf i jego towarzysze przybyli tu zza Wielkiej Słonej Wody, ciekawi tego to co tu jest. Wczoraj zaskoczyła nas burza piaskowa, nasze statki odpłynęły i nie wróciły. Zostaliśmy zdani na siebie. I na czyjąś pomoc. My wam nic nie zrobimy. Mówił szczerze.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej