Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
Kłopoty Panny Kariny
Mohamed Khaled:
Wrócił się do drzwiczek, które wcześniej widział. W ręce cały czas trzymał katanę. Popatrzył się na swoją bosą stopę. Kurwa, jak to jest, że zawsze spotykają go takie wypadki? Wolałby być już biały.
Chwycił za drzwiczki i starał się je otworzyć.
Narrator:
Drzwiczki otworzyły się ze skrzypem. Wnętrze schowka było małe. Był tam jakieś graty, miotły, wiadra i tym podobne. Była też małą dziura w ścianie. Obok niej leżał but. Gdy Mohamed wchodził wydawało mu się, że coś w tej dziurze mignęło, jakby jakieś stworzenie się tam pospiesznie chowało. Wydawało mu się także, że słyszy złośliwy chichot. Sam but zaś leżał na ziemi. Jego czubek zdawał się być lekko nadgryziony, widać było tam jakieś maleńkie, dziwne ślady. Lecz nie było to jakieś poważne uszkodzenie.
Mohamed Khaled:
Pomknął ostrożnie do nadgryzionego buta, by go z powrotem założyć na nogę. Jakoś tak czuł się niepełny z jednym butem, a co!
Zastanawiało go jednak to, czy się nie przewidział. Coś mu mignęło w tej dziurze. Jakiś stworek mały, co to lubi kraść. Gremlin? Goblin? Szczur? Nie wiedział. Ale chciał wiedzieć, a to się liczy!
Odsunął się troszkę od tej dziury i schylił się, spoglądając w otwór z nadzieją, że coś dojrzy.
Narrator:
Mała dziura była mała i dziurawa. Tyle mógł ocenić Mohamed. Gdy nachylił się zobaczył, że coś tam majaczyło się w mroku...
*PFLU!* rozległ się nagle wilgotny dźwięk. Kulka jakiejś cieczy wystrzeliła z dziury i pacnęła maurena w oko. Nie była szkodliwa, a przynajmniej Moh nic nie czuł. Ale to było obrzydliwe! Z dziury usłyszał cichy chichot i szmer, jakby winowajca uciekł.
Mohamed Khaled:
Starł kulkę z oka, po czym splunął w dziurę. No cóż, teraz musiał iść przeszukać resztę domu. W tą dziurę nie wejdzie, bo była mała i dziurawa, a on miał na sobie pełen ekwipunek i masę mięśniową. Której nie chciał tracić!
Ruszył więc z powrotem do wejścia i na schody, tym razem stąpajac już delikatniej, niż poprzednio
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej