Tereny Valfden > Zakończone wyprawy

Podróż do paszczy lwa

<< < (4/46) > >>

Torstein Lothbrok:
-Czołem to ty zaraz zajebiesz o pokład, Kaziu.- odrzekł z uśmiechem

Dwalin aep Durin:
Krasnolud uśmiechnął się na widok kolejnego znajomego. Kaziu był ewidentnie podpity ale dalej miał dobry humor. Idąc na statek śpiewał piosenkę.  Dwalin nieco szerzej rozszerzył uśmiech na odpowiedź kompana wikinga. - Serwus Kaziu Przywitał się z nim a następnie zgasił uśmiech na swojej twarzy i przywołał obojętną minę.

TheMo:
Pojawił się i on. Dowódca całej zbieraniny zwanej Bękartami Rashera. Jednak już dawno przestali być zbieraniną i stali się największą siłą militarną w Valfden. Oczywiście nie licząc armii królewskiej, Bractwa ÂŚwitu i podobnych jednostek. Jednak to ma być opowieść na inny temat. O tym, jak kompania wybrała się na Aw Dradar, wyspę wikingów, gdzie mają nawiązać stosunki (śmieszne słowo, biorąc pod uwagę, że mają córkę jarla w niewoli) dyplomatyczne. Bądź wyrżnąć wszystkich w wiosce, jeśli zostaną przywitani latającymi toporami. Ale dość gdybania, trzeba ruszać. A ciężko będzie wyruszyć, jeśli szanowny "lord generał" nie ruszy swojego leniwego dupska i nie wejdzie po trapie. Skoro już to zrobił to wypadałoby się jakoś przywitać z załogą. Najlepiej tradycyjnie, po wojskowemu. Unosząc do czoła dwa wyprostowane palce. I jeszcze rzucając przy tym coś w stylu -Vivat Frater Notus.

Kazmir MacBrewmann:
- Nihil est victoria dulcis! Odkrzyknął na całe gardło, jak i zapewne reszta oddziału.

Torstein Lothbrok:
-Nihil est victoria dulcis!- zawołał swym gardłem razem z innymi, jednocześnie dobywając miecza w triumfalnym geście. Po chwili jednak go schował.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona