Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
W tajnej służbie Jego Królewskiej Mości
Armin:
- O! - Armin wydała z siebie okrzyk zaskoczenia. - Dzięki. - powiedziała z uśmiechem ciemnoskóra. Zabrała grzywny i schowała je do mieszka. Maurenka nie lubiła nieczystej rywalizacji, dlatego też nie robiła nic sprezcznego z regulaminem gry. Nie przyszło by jej nawet do głowy zmieniać kolejności kości pod nieuwagę towarzyszy. To byłoby nieczyste zagranie, po prostu niedopuszczalne. -Eve, chyba Sil jest już gotowy do twojej ulubionej gierki. - zwróciła się do anielicy.
1954+515= 2469 grzywien
Evening Antarii:
-Wiem, już nie mogę się doczekać- rzekła do Armin. -Sil, szczęście mi dziś sprzyja, nie chcesz trochę ze mną pograć?- zwróciła się do krasnoluda, chowając grzywny wygrane w kości.
Melkior Tacticus:
//Dobrze już ;)
Kadłub zaskrzypiał mocniej, flaszka pavulonu niebezpiecznie się przechyliła na bok. W ostatniej chwili pochwycił ją dzielny kapitan. Zaczął padać deszcz, potem grzmotnęło. Statkiem zaczęło bardziej rzucać.
- Dzisiaj nie pośpimy Wstał, nawet on musiał się oprzeć by się nie wywalić. - Ja ide na mostek. Armin... ty się połóż i... dużo ciepłych myśli! Bardzo dużo, ta krypa była solidna, w sumie nie używana.
Armin:
// :)
- Tylko ciepłe myśli, zrozumiano kapitanie! - zawołała do Melkiora. - Tylko, że pod pokładem jeszcze bardziej buja niż na pokładzie... - powiedziała sama do siebie. Ciemnoskóra zaczęła odczuwać coraz silniejsze kołysanie w jedną i drugą stronę. Walczyła sama ze sobą, by nie zwrócić posiłków z ostatnich dni. Nie chciała nawet zjeść potrawki, ponieważ wiedziała jak to się może skończyć. Maurenka więc siedziała i próbowała zapanować nad nudnościami.
Domenik aep Zirgin:
- I cały misterny plan w pizdu... - przejął pavulon i golnął do dna. Naszło go wspomnienie sprzed lat, gdy na barkasie Morgana Wolnego uciekali przed Valfdeńską fregatą w... sztorm i skały. Uratował wtedy życie ale stracił miłość życia. Tak jakby.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej