Tereny Valfden > Dział Wypraw
Szlakiem Chmielowych pól
Armin:
//Ale jednak jest :)
- Przepraszam, ale nie lubię przebywać w takich miejscach. Za dużo ludzi... - powiedziała kobieta. - Wolę się rozkoszować ciszą. - dodała po chwili. Maurenka leżała na ziemi, a wokół niej rósł chmiel. Miły wiaterek zaczął wiać i dziewczyna zamknęła oczy. - Czy to się nie dzieje za szybko? - spytała sie krasnoluda.
Silion aep Mor:
Krasnolud patrzyl sie w gwiazdy i podziwial ich piekno. Gdy uslyszal kobiete, spojrzal na nia. - O czym mowisz? - zapytal.
Armin:
Armin spojrzała na krasnoluda.
- No wiesz... Wyznaliśmy sobie miłość i nagle wszystko się zmieniło. Czy to tak powinno działać? - powiedziała kobieta łagodnym głosem.
Silion aep Mor:
Krasnolud wciaz patrzal w piekne gwiazdy chociaz lepszym obiektem do podziwiania byly oczy maurenki. Patrzyl sie wiec w nie i myslal. Po chwili rzekl. - Czy to wazne? Szczerze mowiac nie wiem jak to powinno sie dziac ale przeciez nic sie nie zmienilo. Wciaz jestes dla mnie mega wazna tylko teraz o tym wiesz... - urwal na chwile by sie zastanowic. - Opowiem ci cos... - zaczal swoj wywod. - Odkad pierwszy raz zobaczylem Cie w siedzibie kruków wzbudzilas moje zainteresowanie twa osoba. Lecz tego pamietnego dnia... U panny Antarii, wtedy na urodzinach cos zrodzilo sie w moim sercu. To cos to... - urwal poniewaz patrzac sie w oczy zresetowal sie. - Miłosc... - szepnal. - A pozniej to jak troszczylas sie o mnie gdy zlamalem reke utwierdzilo mnie w uczuciu.
Armin:
Maurenka spojrzała na twarz krasnoluda.
- Silion... - kobieta zaczęła mówić. - Widzę, że interesowałeś się mną i nawet o tym nie wiedziałam. - czarnoskóra uśmiechnęła się. - I to bardzo miło słyszeć. - dodała po chwili. Spojrzała się na niebo pełne gwiazd. Widok ten przypominał jej dom. Zawsze wieczorem wspinała się na drzewo i oglądała zachodzące słońce, a potem pojawiające się gwiazdy, które wychodziły z mroku... Ares zaczął się wiercić, więc kobieta zaczęła go łaskotać po brzuchu.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej