Alchemik druidowi bratem

[Mourtun]

Spojrzal na kobiete. - Rino! Jesli kiedys zrozumiesz co dla ciebie zrobilem i stwierdzisz ze ci na mnie zalezy to mnie znajdziesz w tym lesie. - podszedl i poglaskal ja po policzku. - To dostane jakas pochodnie? - zapytal.

[Rodred]

- Zależy mi na tobie głupku!  Obróciła się i popatrzyła Ci pełnym złości spojrzeniem prosto w oczy.
- I nie znajdę cię w tym lesie bo cię zje pierwszy lepszy kretoszczur. Pochodni nie dostaniesz. Jak chcesz się zabić to poproś Shani ona nie ma oporów przed zabijaniem. Jeżeli jednak rozum Ci wrócił do głowy to siadaj z nami do ogniska.

[Mourtun]

- Nie zje mnie zaden kretoszczur! - rzekl oburzony. Podszedl do elfki i przytulil ja. - Dobrze, zostane! Jednakze rano wyruszam. Nie moge wiecej tracic czasu. - rzekl pewnie.

[Rodred]

Też cię przytuliła.
- Wyruszysz i gdzie się udasz? Jak na północ to równie dobrze możesz się teraz zabić. Lepiej zostań tu z nami bo robimy jeszcze jedno duże polowanie i wracamy.  Rina się obróciła i objęła cię jedną ręką prowadząc do ogniska. Widzisz, że Shani siedzi i smutno na ciebie patrzy.

[Mourtun]

- Chcialem udac sie do wioski druidow, tylko powiedz mi czy to ma teraz sens? - zapytal niepewnie. Usiadl i przytulil sie. Spojrzal na Shani. - Shani! Przepraszam cie za ten wybuch zlosci, poprostu mam tych druidow na sumieniu. - mowil z troska. - Co sie dzieje?

[Rodred]

Jeszcze zanim odezwałeś się do Shani Rina odpowiedziała.
- Druidzi nie żyją a ich wioski już niema. Jaki jest więc sens tam iść?
Potem odpowiedziała Ci Shani.
- Nic. Po prostu już Ci dwa razy ocaliłam życie, a nie usłyszałam nawet prostego dziękuje. Jestem dla ciebie miła, we wszystkim Ci pomagam a ty jesteś na mnie zły i zapatrzony cały czas tylko w tą elfkę. Bardzo cię polubiłam, a ty mnie unikasz i wolisz spędzać czas z inną i to jeszcze zapowiadasz rychłe odejście.  Powiedziała smutna i przygnębiona. Wstała i pobiegła do domku na górę zapłakana. Widzisz, że jej prostolinijność uderzyła całe towarzystwo. Wszyscy wojownicy siedzą z rozwartymi szczękami nie rozumiejąc co się właśnie stało. Widzisz, że Nikolaj patrzy na miejsce obok siebie, gdzie przed chwilą leżała Shani i się o niego opierała. Widzisz, że Torn zrobił solidnego facepalma i popatrzył na ciebie z wyrzutem.

[Mourtun]

//Teraz to mnie zaskoczyłeś!
//Jak jej nie dziekowałem?  A co było jak mnie pierwszy raz uratowała?

Niziołek stał z taką miną i cholernym poczuciem winy, puścił kobietę i rzekł. - Przepraszam was i ciebie Rino, ale muszę z nią porozmawiać... - nie czekając na odpowiedź pobiegł na górę za driadą.

[Rodred]

// Kto jak kto ale kobieta ma prawo wszystko przejaskrawiać

W chwilę wbiegłeś na górę. Widzisz, że Shani leży w ciemnym pokoju na łóżku obrócona twarzą do ściany.

[Mourtun]

Niziołek podszedł cichutko pod łóżko i przysiadł na brzegu, delikatnie dotknął ramienia driady. -Shani... - zaczął. - To nie jest tak że ja jestem na ciebie zły czy coś. Przepraszam cię z całego serca za ten wybuch złości, ta wiadomość o śmierci druidów to był dla mnie szok. Wszystko do czego dążyłem mi się posypało... Wiem to nie wytłumaczenie. Naprawdę cię lubię, jesteś dla mnie jak najlepsza przyjaciółka, tyle razy ratowałaś mi tyłek, przecież wiesz że jestem ci wdzięczny. Shani... Spójrz na mnie... - rzekł z uczuciem. - Dziękuje ci z całego serca. - ucałował ją w dłoń jak dżentelmen. - Jesteś świetna. Mówisz że zapatrzyłem się w elfke? Przecież byłem przez cały czas przy tobie, gdy Rina oberwała biegłem za toba by cię ratować z rąk wojów. Poprostu Torn... - urwał z taką miną . - Torn kazał mi cię zostawić w spokoju. Krzyczał na mnie i wogóle więc... Naprawdę przepraszam cię za wszystko.

[Rodred]

Driada objęła cię i wtuliła po czym zaczęła płakać. Po chwili przerwała i powiedziała.
- Tak Torn ma do mnie te dziwne uczucia, których nie rozumiem.  Powiedziała smutno.
- Ale, że chciał mnie tylko dla siebie? Tego już w ogóle nie pojmuję.  Powiedziała jeszcze smutniej.

[Mourtun]

Niziolek troskliwie tulil kobiete glaskajac ja po glowie. Spojrzal jej w oczy i pogladzil po policzku. - Shani... Wszystko bedzie dobrze. - wtulil ja mocniej w siebie. - A podobno driady sie nie wiaza. - rzekl wesolo. - Jestem pewien ze bedziesz szczesliwa z Tornem. - znow musnal jej policzek dlonia gladzac go. - Zawsze mozesz mnie odwiedzic w stolicy.

[Rodred]

- I znowu to wiązanie się!  Usiadła odsuwając się od ciebie.
- Nie wiem o czym ty w ogóle mówisz!  wykrzyknęła.
- Poza tym.. Oboje wiemy, że już tu nie przyjedziesz...  Powiedziała smutno.

[Mourtun]

Niziołek złapał ją za nadgarstek, ale tak delikatnie, czule, spojrzał jej w oczy. - Wrócę, gdy tylko będziesz mnie potrzebować, wrócę, wystarczy tylko znak. - znów pogładził ją po policzku. - Wybaczysz mi tą złość? - zapytał łamiącym się głosem.

//Ten watek mozna by kontynuować w jakiejś nastepnej wyprawie od Dimitriego (o ile bedzie wogole bo ta zjebałem) co by Shani potrzebowała pomocy ode mnie

[Rodred]

// Wyprawa nie musi być przez Dimitra. Po prostu mi napiszesz, że chcesz się do niej przejść i zrobimy wyprawę   Powiedz mi bo jeszcze nie odpowiedziałeś, czy ta Rina-gracz ma z tym wszystkim coś wspólnego?

Shani chwilę tak siedziała smutna po czym się odezwała.
- Wybaczę...  Powiedziała cicho.
- Ale już nigdy mi nie mów o tych waszych dziwnych uczuciach czy jakimś przewiązywaniu się!  Pogroziła Ci palcem.
- Nic z tego nie rozumiem i mam wrażeni, że się ze mnie nabijacie!

[Mourtun]

//No pasuje czasem przyjaciółkę driade odwiedzić A co z tą elfką jakby się związała z Mortunem to by się to zakończyło tylko na tej wyprawie czy jak?
//Ja nic nie wiem...

Niziołek uśmiechnął się i uniósł kobiecie brode do góry. - Spójrz na mnie, nikt się z ciebie nie nabija. - uśmiechnął się. - I naprawdę, jeszcze nie raz cię odwiedzę. - odgarnął jej z oczu kosmyk mokrych od płaczu włosów. - Idziemy do nich czy może jeszcze chcesz tutaj chwilę ze mną posiedzieć? Moja przyjaciółko. - znów się uśmiechnął.

[Rodred]

Lekko się uśmiechnęła i powiedziała.
- Chodźmy.  Po czym pociągnęła cię za rękę i ruszyła szybko na dół. Może trochę za szybko jak dla niziołka.

[Mourtun]

Niziołek uśmiechnął się pod nosem i pobiegł za Shani. Strasznie pedziła, lecz dało się to jednak znieść.

//Pytałem o Rine.

[Rodred]

// Nie można pozyskiwać najemników na wyprawach więc pewnie musielibyście się rozstać. Albo poproś tego gracza Rinę, żeby wcieliła się w tą postać charakterem i sb będziecie żyć długo i szczęśliwie

Zbiegliście na dół. Widzisz, że wszyscy zamilkli i spojrzeli na was z niepokojem. Jednak jak zobaczyli, że jesteście szczęśliwi to zabawa wróciła do normy. Widzisz, że Rina siedzi obok taty i rozmawiają przyciszonym głosem. Shani pobiegła i wcisnęła się obok Riny od razu zajmując ją znacznie weselszą rozmową. Rina tylko rzuciła przepraszające spojrzenie ojcu. Ten początkowo zrobił groźną minę, lecz szybko się uśmiechnął i machnął na to ręką.

[Mourtun]

//Nie o to chodzi, mozna by tez i do niej czasem wpadac... Mogliby byc razem lecz na odleglosc, wszak to gra, tutaj to sie moze udac... Btw. Czemu tak nagle zmieniles charakter tejze Riny na łagodniejszy i bardziej dostepny?

Niziołek usiadł na wolnym miejscu i z uśmiechem na ustach wpatrywał się w ogień.

[Rodred]

// Bo nie wypytujesz ją o uczucia tylko, żyjesz obok? Popatrz wstecz. Ona CAÂŁY czas była dla ciebie miła po za momentem, w którym próbowałeś wymusić w niej miłość do ciebie.

Usiadłeś obok jednego z wojów, który właśnie się śmiał i był już lekko podchmielony. Wręczył ci do ręki krowi róg z miodem pitnym i rozczochrał Ci włosy donośnie się śmiejąc.