Kojący dotyk Enart. Odkrywanie tajemnicy archipelagu Chatal.

[Dael]

Po chwili Dael zobaczył że kapitan stracił cierpliwość i zniszczył kłodkę. Lepiej nie wchodzić naszemu kapitanowi w drogę Pomyślał z sarkazmem Dael. Po otwarciu drzwi zobaczył tunel... całkowicie cichy i ciemny ... - Będziemy potrzebować światła, chyba że znów wykorzystasz zaklęcie.Tam może być niebezpiecznie. Zwrócił się Dael do kapitana.

[Creed Canue]

Elf z swoim mieczem cofnął się trochę i przyszykował się do ewentualnej walki. Kto idzie pierwszy kapitanie? - powiedział patrząc w ciemność tunelu.

[Nawaar]

Dhampir niczego nie słyszał, kiedy kłódka spadła a drzwi zostały otworzone. Jednak to, nie zmieniało faktu, że coś tam może się czaić! W końcu nie raz jego zmysły zawiodły, więc wolał mieć pewność, czy nic tam niej. Dlatego dla pewności wyciągnął łuk oraz jedną z mithrilową strzałę, od tak dla bezpieczeństwa wszystkich i swojego!
- Obecnie nic, nie wyczuwam ale ostatnio moje zmysły szwankują, chyba się starzeje?
Zrzucił pytaniem od tak, bo sam już nie wiedział. Jednak zbliżył się trochę w stronę ciemnego tunelu bacznie nasłuchując. Miał nadzieję, że jednak coś wyłapie albo zginie w męczarniach.

[Canis]

Salazar sięgnął w głąb swej duszy czerpiąc energię magiczną potrzebną do wywołania zaklęcia. Wyciągnął dłoń przed siebie i mając zebraną odpowiednią ilość energii wypowiedział formułę zaklęcia.

- Elisash!

Pod wpływem wypowiedzianej formuły energia wypłynęła z dłoni formując się metr od niego w świetlistą kulę o średnicy 10 centymetrów, rozpromieniająca mrok na obszarze okręgu o promieniu 15 metrów. Jaszczur przy pomocy mortokinezy zawiesił kulę na 15 metrów przed sobą rozświetlając trasę na 30 metrów do przodu.


Tunel rozszerza się do szerokości 15 metrów, tunel to zwyczajny wyłupany w skałach tunel, wygładzona posadzka z niewielkimi wybojami, jednak ściany i sklepienia są niejednolite i zróżnicowane, nie było to dziełem sztuki a użytkowym miejscem.

- To ten tunel, przejdziemy nim do kopalni czarnej rudy. Chodźmy zatem.

Powiedział i ruszył, a wraz za nim Darius ciągnąc wóz w głąb tunelu.

[Dael]

Dael szedł spokojnie za wozem. Dłonie dzierżyły łuk przygotowany do wystrzału.

[Melkior Tacticus]

Melkior wkroczył do tunelu trzymając narepetowaną kuszę w pogotowiu.

[Nawaar]

Dhampir w ręku trzymał cały czas swój wierny łuk, którego nie zamierzał chować do sajdaka. Całe szczęście tunel był pusty od przeciwników a zaklęcie rozświetliło go na dobre jeszcze bardziej obrazując jego pustkę. Silvaster szedł za Salazarem, który poszedł przodem a za nim ruszył jego wierny towarzysz Darius ciągnący wóz. Długowieczny rozglądając się w tunelu stwierdził, że powstał chyba na szybko i nie przykładano się do roboty, ale co można w takim tunelu upiększać? Grunt, żeby nie zawalił się nikomu na głowę! Dhampir bez słowa podążał za towarzyszami odkrywając pozostałości po kopalni czarnej rudy. 

[Canis]

Idąc dalej Silvaster, a następnej wszyscy zaczęli słyszeć łkanie jęki kogoś. Każdy z pewnością zaalarmowany przygotował się do walki, Salazar także. Gdy minęliście kilka zakrętów zauważyliście dziwną istotę.

[Dael]

Dael gdy zobaczył potwora od razu naciągnął łuk ale nie strzelił ... bestia nie wykonywała nieprzyjaznych ruchów ... dość głośno zapytał : -Czym jesteś ?

[Melkior Tacticus]

- Co to kurwa jest na Otchłań? Strzelać? Nie strzelać? Mutant wydawał się niegroźny co prawda ale...

[Nawaar]

Dhampir słyszał łkanie idąc dalej w głąb tunelu! Dokładnie, nie wiedział do kogo mogły należeć, bo raczej nikt tutaj nie powinien żyć! Jednak coś lub ktoś znajdował się na dole. Silvaster nie ściągał strzały z cięciwy dopóki, nie dojrzał tego! Na pierwszy rzut oko, nie mógł stwierdzić czym to jest, ale jedno było pewne to żyło i płakało prawdziwymi łzami! Długowieczny zdał sobie sprawę, że nikomu on nie zrobi krzywy i przestał celować do stwora. Nie, ma bata to pewnie czarna ruda go tak urządziła! Pomyślał chwilę i gdy padło pierwsze pytanie poczekał aż odpowie, ale tymczasowo wolał uspokoić nerwową cześć załogi.
- To pewnie czarna ruda go tak urządziła. W końcu to ona spowodowała upadek tutejszego miasta. Biedaczysko musiał tutaj spędzić lata cierpiąc katusze. Dodał ze spokojem.

[Melkior Tacticus]

- No co ty nie powiesz Kapitanie Oczywistość... Odparł elf nie opuszczając kuszy, kto wie co tu może żyć...

[Nawaar]

Dhampir lekko podniósł wargi słysząc słowa Melkiora oczywiście zrobił mały uśmieszek, wszak było jasne, że to ruda go tak zdegenerowała, ale Silvaster to potwierdził od tak dla zasady, by wszytko było jasne! Teraz jednak czekał na odpowiedź dziwadła.

[Canis]

Deformacje ciała były na tyle znaczące, że oczy stworzenia były przysłonięte guzami, skóra, która teoretycznie powinna być łuskowata, była niczym gruba kamienna skóra, kończyny były powykręcane i połamane, miały znacznie więcej stawów i załamań niż naturalnie znany z humanoidalnych ciał łokieć czy kolano, dłonie były powykręcane i zdeformowane, zmodyfikowane, jedna całkowicie zaczęła zmieniać swoją strukturę, co było widać poprzez odrywające się kawałki tkanki mięsnej i skórnej spod których wyłaniały się żylaste czarno czerwone twory przepełnione emanacją czarnej energii. Jego tułów i klatka piersiowa były zapadnięte, nienaturalnie wklęsłe i uwydatnione, widać było kolosalne zmiany kostne w strukturze kostnej ciała. Z tułowia okolicy bioder wyrastała kończyna przypominająca trzecią rękę. Jego usta rozwarte w mimice próbując krzyczeć nie mogły wydobyć innych dźwięków niż delikatne łkanie.

- Energia sprawiła, że on żyje... nie potrzebował jedzenia ani picia, bo skąd by je tu dostał. Przeżył na samej energii wynikającej w promieniowania czarnej rudy. To absolutny ewenement.

[Dael]

-Biedne stworzenie ... Potraficie określić czas jaki tu siedzi po tym jak bardzo postąpiły modyfikacje jego ciała ?Po tym jak on cierpi mam wrażenie że jednak dobicie go było by najlepszą opcją ... Dael uważał że najlepiej było by to stworzenie dobić .. po prostu za długo już cierpiał.

[Nawaar]

- Ciekawe ile jeszcze takich ewenementów spotkamy tutaj? Ma się rozumieć, że będziesz chciał go później zbadać? Albo zrobić coś innego, czy mamy go uśmiercić, by zaznał ukojenia i spokoju duszy?
Zapytał, bo to było ważne przynajmniej dla dhampira, który należał do konkordatu i z reguły unicestwiali takie wynaturzenia, lecz pewnie teraz będzie zgoła odmiennie i będzie zmuszony zostawić zmutowanego jaszczuroczełka przy życiu! O, ile to można nazwać życie raczej bytowaniem w ogromnych męczarniach, które ciężko było określić jednym zdaniem a nawet paroma. Wystarczyło, tylko spojrzeć na osobnika i od razu robiło się w środku żal! Gdyby, nie to, że dhampir widział już wiele pewnie by zwymiotował nie raz.

[Canis]

- Idźcie dalej. Wszyscy. Ja się nim zajmę. - Powiedział kucając przed ciałem i delikatnie wyciągając do jego głowy rękę, czekając na ewentualne jego reakcje bądź atak. - Idźcie, dalej już będzie pewnie kopalnia. Znajdźcie skrzynię z czarną rudą albo odłupcie ze skały czarnej rudy, tak około 100 kilogramów, załadujcie na wózek zjedzcie coś, napijcie się, ja powinienem wrócić nim skończycie badać kopalnię.

[Melkior Tacticus]

Chyba tylko Melkior nie okazywał żalu, jasne coś tam czuł. Ale żalem bym tego nie nazwał - stwierdził stary bard w pewnej karczmie na pewnym świecie* - Bo wtedy Melkior nie miał jeszcze wyrobionego charakteru, ile on miał lat? 21? 23 bodajże, z czego większość spędził z dala od rodziców.
- Słyszeliście kapitana, za mną panowie i pani. Zawołał i ruszył przodem.

//*Burzymy 4 ścianę. 

[Dael]

-Kapitanie, a co ze światłem ? Zapytał dość racjonalnie Dael.

[Nawaar]

- Zatem idziemy.
Dhampir ruszył za elfem, ale czuł, że coś nie gra! Coś siedziało w jego środku, nie przestało go męczyć być, może nie powinni zostawiać tego biedaka z Salazarem. W końcu magowie mają trochę inny obraz świata, a niżeli ludzie z konkordatu. Jednak i tak postanowił zapytać Salazara, gdy ten dogoni resztę, która poszła w głąb tunelu poszukując czarnej rudy do zbadania.