Tereny Valfden > Dział Wypraw
Zemsta to wyraz słabości
Rakbar Nasard:
Rakbar zawsze się zastanawiał jak wygląda wampir w takiej sytuacji, bo prawdę powiedziawszy - nigdy tego nie widział. Stwierdził po chwili, że wygląda to równie prymitywnie co u reszty gatunków, przez co niemal całkiem stracił zainteresowanie sytuacją. Zastanawiał się, czym mógłby przywitać nieproszonego gościa, który mógł ich tutaj zastać.
Isentor:
Krew demona zaczęła krążyć w żyłach Dragosaniego, jego martwe serce ponownie zabiło przeszywając go bólem w piersi. Przez ułamek sekundy poczułeś się jak bóg, potężny i niezwyciężony, byłeś w stanie objąć umysłem setki myśli naraz nim wizja doprowadziła do paraliżu organizmu...
Dragosani:
Z początku było całkiem nieźle. Krew demona była inna, niż tę, którą zazwyczaj pił Drago. Napełniała go siłą. Czuł wzrastającą potęgę. Takie przynajmniej miał wrażenie. Mimo bólu w piersi, czuł się świetnie. Jego umysł ogarniał przetwarzał setki myśli w jednej chwili... i potem nadszedł kryzys. Drago poczuł, że coś jest nie tak. Stracił kontrolę nad swoim ciałem i opadł sparaliżowany na piasek.
Rakbar Nasard:
- Aż taka niedobra? Cholera. - skwitował sytuacje, której do końca nie był świadomy. Nie próbował dotykać wampira, bo być może sobie tego nie życzył. Demon mu nie zagrażał, był skrępowany.
Isentor:
Drago ujrzał świat oczami Narsila, po oparach siarki i magmowej scenerii jasno określił, że to otchłań. Demon klęczał przed schodami do bramy zapieczętowanej nieznanymi mu inskrypcjami.
Podeszłą do niego postać, rozpalona buchającymi językami ognia aż do białości, niczym gwiazda na nocnym sklepieniu.
- Powrócisz do dominium śmiertelników, aby zanieść im słowo mej zemsty. Zniszczysz ostatni bastion uczonych mogących zagrozić naszym planom. Kiedy będą zajęci odegraniem się za atak na ich siedzibę my zaatakujemy ze wschodu. Nie będą wiedzieć kiedy zadamy im śmiertelny cios! Idź mój dziedzicu! Wypełnij powierzoną ci misję.
Dragosani odzyskał przytomność.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej