Tereny Valfden > Zakończone wyprawy

Wyzwolenie Zuesh

<< < (180/191) > >>

Gordian Morii:
- Pogadam z hrabią Morii to Cię wskrzesimy w ciele jakiejś zacnej elfki. Spokojnie. - rzekł i ruszył sobie na tyły bo... bo nie był kimś kto zwykł walczyć w pierwszej linii. Zwykle napierdzielał z dystansu posługując się swoją załogą jako "instrumentami symfonii rozpierdolu". Teraz ruszył więc do namiotu medycznego, gdzie zdjął pancerz ubrał się w jakieś czyste ubranie i wyciągając krzesło na zewnątrz namiotu usiadł obserwując bitwę ze szklaneczką mocnego koniaku w ręce.
- Panowie co obstawiacie pierwsze? Ręka czy noga? - zwrócił się do Kunan, którzy mieli mu pomagać swoimi umiejętnościami i w sumie też siłą.

Hagmar:
//Resztki bramy  ;[

Rozległ się warkot, przeraźliwy warkot połączony z ujadaniem. Cienie za murami poruszyły się...
- Uwaga! Nadchodzą! I rzeczywiście, demony zdecydowały się zaatakować pierwsze. Chorda ogarów ruszyła. - Mur tarcz! Artyleria i strzelcy czekać na rozkaz! 400m. 350m, 300m, 200... Ognia!



100x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Ogar_z_otch%C5%82ani

Xvier aep Deler:
I zaczęło się! Demony ruszyły na armię zjednoczonych wojsk, adrenalina natychmiast strzeliła krasnoludowi do głowy gdy zobaczył taką armię dwugłowych psów nacierających na armię. W całym szumie i warczeniu dało się jedynie słyszeć niewyraźne "Ognia" wypowiedziane przez Aragorna.
- Ognia! - powtórzył krasnolud, - No i jebło. - a kule pomknęły w stronę przeciwnika.
- Przeładować! - wykrzyczał kolejną komendę.

Hagmar:
80x ogar z otchłani po salwie armat. Są 150m od głównej linii.

Nawaar:
Dhampir pilnujący armat zatkał uszy, kiedy wydano rozkaz do wystrzału. Silvaster nigdy nie lubił wybuchów, ale teraz nie miał czasu do narzekań. Przeciwnicy się ujawnili a były to dwugłowe psy ziające ogniem. Bękart nawet się tego nie spodziewał, ale cóż poradzić trzeba się będzie bić. Tymczasowo darował sobie strzelanie z kuszy, bo miał za mały zasięg więc wyczekiwał dobrego momentu do oddania strzału. Także dhampir czekał na bliższe spotkanie z przeciwnikiem, który w dużej mierze padł, po oddaniu salwy z armat.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona