Raz kozie mgle: Atusel i morze

[Hagmar]

- Nam nie. Pożarł kawałek dzika i zapił miodem. - Ale tej miejscowej to owszem. Masz zajebisty tyłek.

[Dragosani]

Drago zaś zamówił, a jakżeby inaczej, krwisty stek. Właściwie tylko po to, aby nie wyglądać jak żul, co zamówiłby tylko piwo. No i oczywiście do steku wziął też kufel piwa. Usiadł przy stole i zaczął jeść. I pić. Nie można o tym zapomnieć.
- Mogul, nie wiedziałem, że się odchudzasz - skomentował zamówienie orka.

[Mogul]

- Chciałem zachować miejsca trochę na lewiatana.

[Hagmar]

- A pamięfacei fmofy ogon? Mówił z gębą pełną tłuczonych ziemiaków.

[Patty]

-Wiem - uśmiechnęłam się wesoło i popiłam winem, jednocześnie obiecując sobie, że nie stanę obok nikogo, kto nigdy nie był na statku. Wolałam nie ryzykować, patrzą, ile inni pochłaniali jedzenia na krótko przed rejsem - Pamiętamy, przynajmniej ja.

[Mogul]

- Smakował jak kurczak. Akurat przełknął swojego w całości.
- Jednak dalej za mną chodzi ta macka krakena. Widziano kiedyś te stworzenia oprócz legend?

[Hagmar]

- Podobno to coś jakby morski smok.

[Mogul]

- Coś na zasadzie lewiatana, tak? Smakują pewnie podobnie.

[Dragosani]

- Wszystko wydaje się smakować jak kurczak... - odparł Drago. Tak właściwie bardziej do świata jako takiego, niż konkretnej osoby.
- Powinniście kiedyś spróbować kurzej krwi. Ma taki.... interesujący smak - dodał, tak "prawie" w temacie.

[Hagmar]

- Wole krew dziewic Drago.

[Dragosani]

- Zazwyczaj nie różni się od... ee... niedziewic - odparł Drago, wszak w temacie krwi dość doświadczony. Koneser właściwie. - Ale racje masz, że kobieca krew to prawdziwa ambrozja. Ale jeśli miałbym wybrać najlepszą, to spasowałbym. Zbyt wielki wybór, od zbyt wielu czynników zależy smak. Elfki smakują inaczej, ludzkie kobiety inaczej. Te z ciepłych stron inaczej od tych żyjących w chłodnym klimacie. Wiek też ma duże znaczenie. - Jakby mówił o winie, czy czymś takim.

[Hagmar]

- Aha. Oby to gówno odpaliło! Za sukces towarzysze! Wzniósł dzbanek w toaście.

[Nawaar]

Rozmowy trwały w najlepsze, a Nathaniel zgłodniał i zajął się dzikiem, który Aragorn zamówił. Dorwał konkretny kawał udźca i gryzł, i żuł każdy kawałek i oczywiście nie zapomniał o połykaniu i popiciu. Najadł się do syta, ale jednak wolał najeść się na zapas, cóż najwyżej będzie karmił rybki jak wspominał. Dlatego dorwał drugie udo i zajadał dalej popijając wino. Jednocześnie milczał, bo jak pies je to nie szczeka.

[Dragosani]

- No i status społeczny też ma spory wpływ. Wszak to kształtuje tryb życia. Taaak... i szlachcianki i wieśniaczki są wyborne, lecz zdecydowanie inny smak. Taki głęb... - Dalszy wykład o smakach krwi bezczelnie przerwał Aragorn. Wampir wzniósł kufel.
- Za sukces! - krzyknął.

[Mogul]

- Za macki! I za sukces. Wypił cały dzban kawy na raz.

[Nawaar]

- Za zwycięstwo!/ Elf walnął puchar wina, bo w końcu miał w sobie trochę krasnoludzkiej krwi.

[Devristus Morii]

Jak już się napoicie to zapraszam na statek, aby się przespać co by trochę alkoholu co u niektórych ubyło we krwii

[Mogul]

Ork udał się na statek, by na trzeźwego poddać się medytacji. Ostudzenie emocji przed walką i odpowiednie jej ukierunkowanie na gniew wzmocni jego ostrze.

[Hagmar]

- Tia... ja idę. Dobranoc kamraci... Jeszcze po kropelce póki wódka jest w butelce! Wyszedł z flaszką w stronę statku.

[Nawaar]

- Też idę. Nie ma, co czekać. Powiedział elf i ruszył w stronę statku w towarzystwie kilku osób. Następnie udał się do kajuty i położył się bez ducha na łóżku. Oczywiście wcześniej ściągając sajdak i kołczany kładąc je na podłodze.