Morderstwa w Ansir

[Gunses]

- Zajmę się rolnikiem - powiedział Gunses - Setmre ma posłuch wśród prostego ludu, a przez to i ja. Powinienem zdobyć kilka informacji.

[Isentor]

- Zaczynajmy wiec, sprawdze miejsce zbrodni kaplana.

[Hagmar]

Aragorn ruszył w stronę domu strażnika.

[Mogul]

Również Mogul ruszył w swoją stronę przy okazji zabierając zapasową ilość kiełbasek. Udał się do domu rybaka, któremu podobno wypalono oczy. Ugryzł kiełbachę i zapukał w drzwi domku wędkarza.

[Gunses]

Gunses wsiadł na konia. Pojechał zgodnie z mapa do gospodarstwa z którego pochodził lub w którym pracował utopiony rolnik.

[Devristus Morii]

Elf wyruszył w stronę miejsca zamieszkania drwala.

[Isentor]

//Aragorn
Dom strażnika wyglądał nieco obskurnie, w zasadzie jak melina. Drzwi nie były zamknięte, strażnik mieszkał samotnie.

//Mogul
Drzwi do domu rybaka otworzyła jego żona. Zdziwiła się na widok orka.
- Yyyy, czego tu?

//Gunses
Gospodarstwo wyglądało na zadbane, na podwórku biegało wiele zwierząt. Dom został zbudowany z cegieł lepszej kategorii. Gunsesa zaczepił młodzieniec przerzucający gnój.
- Witaj Panie! Co Cię do nas sprowadza?

//Devristus
Drwal mieszkał na uboczu w leśnej chatce.

//Isentor
Miejscowi powiesili dzwon w budynku przypominającym strażnice, z czasem jej miejsce przeznaczenia zostało zmienione na kaplice. Używano go głównie do zwoływania mieszkańców i ostrzegania przed niebezpieczeństwem. Kapłan mieszkał na poddaszu.

[Devristus Morii]

Elf ruszył w stronę leśnej chaty. Ciekawe czy ktoś tam jeszcze mieszka pomyślał.

[Mogul]

W chwili gdy drzwi otworzyły się Mogul skończył jeść. Widząc dosyć negatywną reakcję ork musiał zastanowić się jak podejść do kobiety.
- Witam panią, jestem baronem Peran i szlachcicem Satein Mogul Khan. Przybyłem zbadać sprawę śmierci pani męża. Jego głos był łagodny jak nigdy.

//: w jakiej gminie znajdujemy się?

[Hagmar]

Wygląda jak mój stary dom na podgrodziu. Dracon ostrożnie wszedł do środka, nie wiedząc czemu trzymał lewą rękę przy woreczku z solą. Mimo iż w środku było ciemno on widział doskonale dzięki wyostrzonym zmysłom. Zaczął się rozglądać.

[Isentor]

//Mogul, to Gmina Javemir.
- Ork? Szlachcicem? Co się dzieje z tym światem?! Chcesz pomóc, to pomóż. Znajdź morderce!


//Aragorn
W domu panował niemały chaos, po podłodze walały się butelki po winie, na stole pełno było pozostałości po wieczerzach z kilku ostatnich dni.W domu śmierdziało brudem i zgnilizną.


//Devristus
Leśna chata była o dziwo zadbana, obok zauważyłeś równie zadbany ogródek z warzywami.


//Wybaczcie, że nie odpisywałem, na weekend mam wolne więc myślę, że skończymy wyprawę.

[Devristus Morii]

Czyli ktos tu mieszkał z naszym drwalem pomyślał elf i zapukał do drzwi.

[Mogul]

- Dodatkowo baronem tych ziem. więc proszę spokojniej. Muszę pani zadać kilka pytań.

[Isentor]

//Devristus
Drzwi otworzyła Ci młoda kobieta.
- Witaj Panie. Co Cię do nas sprowadza?
Po chwili do drzwi podbiegła kolejna młoda dziewczyna.
- Kto przyszedł?


//Mogul
- Pytaj...baronie tych ziem.

[Devristus Morii]

Jestem Devristus Morii, hrabia Verran i szlachcic Kallar, przybyłem tutaj w sprawie śmierci drwala. Czy mogę wejść i zadać kilka pytań?

[Hagmar]

Aragorn zabrał się za dokładne przeszukiwanie meliny, zaglądał w każdy kąt. Do szaf, skrzyń itd. Szukał jakiegoś notesu czy dziennika.

[Isentor]

//Devristus
- Zapraszamy, poznaj Panie moje siostry: Ves, Linan, Tuniel i Sanse. Nazywam się Veronika. Byłyśmy żonami drwala. Podać hrabiemu jakiś napitek? Proszę pytać.


//Aragorn
Aragorn przeszukując jedną ze skrzyń natknął się na drobny dziennik. Na jego stronach zapisane były nazwiska, liczby, oraz wyniki potyczek.

[Devristus Morii]

Wszystkie naraz czy po kolei? wyrwało się elfowi Przepraszam nie chciałem. Jeśli można to poproszę o wodę. Chciałbym sie zapytać czy nie zauważyłyście może w ciągu ostatnich dni życia Waszego męża czegoś dziwnego w zachowaniu?

[Hagmar]

Czyżby urządzał walki? Pomyślał dracon, więcej tutaj nie znajdzie. Zajrzał do dzienniczka by sprawdzić ostatnie nazwisko tam zapisane. Następnie wyszedł z meliny i udał się do najbliższego sąsiada strażnika.

[Gunses]

- Witajcie, zwę się Cadacus. Badam z ramienia króla nieszczęsną śmierć jednego z waszych ziomków. Tego, który utopił się pośrodku pola. Wiesz coś o tym? - powiedział i zsiadł z konia dając człowiekowi czas na rozmyślanie, oswojenie się z pytaniem i całą sytuacją. Przerzucił spokojnie wodze przez łeb konia, zbliżył się do niego, poklepał klacz po szyi i pogładził po chrapach. Chciał aby rolnik mu zaufał.