Stale sobą być? Cichy karczmarski zwiad w Metr

[Dragosani]

- Nie da się ukryć - odparł Drago, na stwierdzenie iż jest młody. - Sztuczna broda niestety nie prezentowała się zbyt prawdziwie - dodał i w końcu usiadł. - Wcześnie zacząłem, można rzec. Pierwszy raz wyruszyłem na morze w wieku trzynastu lat ledwie. Wtedy z ojcem jeszcze, jako majtek i ogólnie popychadło. Nasza łajba nazywała się bodajże "Topielec"... cóż, nazwa była złym omenem, gdyż łajba nie wróciła z jednego z rejsów. Wtedy akurat zostałem na ladzie... Potem nająłem się na "Rudym Dżilu" i na nim pływałem aż do nadejścia mgły... Obie łajby, ich załogi, radziły sobie jak mogły. Czasem naginając prawo... Ale to było kilka lat temu - opowiedział morskiemu wilkowi. Cała opowieść była łgarstwem, lecz wypowiedzianym bez zmrużenia oka. - To jak, panie morski wilku? - zapytał. - Pomożesz drugiemu człowiekowi morza? Szukam plotek, bajęd i tym podobnych. Złoto samo się nie zarobi, a moim odległym marzeniem jest zakupić własną łajbę... - wyznał. - Myślę, że książka o której mówiłem, może przynieść niemało zysków. Ludzie lubią takie bzdury. Zasłyszałem jakieś niejasne pogłoski o Wyrębach, wiesz coś może o tym? - dopytał.

[Gunses]

- Po co Ci to wiedzieć? -  spytał Wilk Morski - Dałbym Ci dobrą radę, nie wkładaj palców między drzwi bo ktoś gotów jest Ci je przytrzasnąć.

[Dragosani]

Więc coś wiesz pomyślał Drago. To jedno zdanie Morskiego Czworonoga dało mu sporo informacji. On coś wie o wydarzeniach na Wyrębach. Co więcej, ta wiedza, interesowanie się tym, jest niebezpieczne. Za zaginięcie mieszkańców musiał być odpowiedzialny ktoś o dość dużych wpływach i możliwościach.
- Dziękuję za radę, ale mój zbyt ciekawski charakter nie pozwala mi się do niej zastosować - odpowiedział i potarł kark prawą dłonią. Nie było to przypadkowe. Był to umówiony wcześniej z elfką znak. Mówił - "Obserwuj mnie i działaj w razie konieczności". Takie małe zabezpieczenie przed dostaniem po mordzie. Mieli współpracować, nawzajem siebie chronić.
- Jeśli coś o tym wiesz, panie żeglarzu, powiedź mi, proszę. Gwarantuję, że nikt się nie dowie, iż to pan przekazał mi ciekawe materiały - poprosił ciszej nieco.

[Gunses]

- Posłuchaj. Tutaj, na wyspie, są osoby, które mogę wiele. Wyręby to dla nich pryszczy. Mgła to dla nich pryszcz. Ja sam nie chciałbym ryzykować... Powiem Ci coś, bo wkurwia mnie, jak ktoś narzuca mi co mogę mówić a co nie. Ale jestem zdrowo myślącym człowiekiem. Nie będę srał do swojego gniazda. Pytaj więc tak, abym nie musiał milczeć.

[Nessa]

Elfka, podczas gdy Severus rozmawiał z marynarzem, obserwowała karczmę. Podeszła nawet do ludzi grających w karty, ale nic ciekawego nie wyłapała, więc wróciła do siedzenia przy ladzie. Zerkała co chwilę na adepta, ale nie wydawał się on być szczególnie poruszony rozmową, którą przeprowadził najpierw. Później musiała zbyć jakiegoś pijaczka i nader szybko jej się to udało. Może opanowała już groźną minę do perfekcji?
Gdy lustrowała wzrokiem karczmę, zwróciła uwagę na Snape, który pocierał swój kark, ale uznała, że zwyczajnie go coś zaswędziało, a może ugryzło. Bywa i tak, chociaż pora roku niezbyt odpowiednia. Dopiero po chwili przypomniała sobie, że to ich wcześniej ustalony znak. Oj, zapominalska długoucha.
Zamówiła kufel piwa, którego i tak nie miała zamiaru wypić i udała się do pobliskiego stolika. Akurat znajdował się on niedaleko miejsca, gdzie Severus rozmawiał z nieznajomym. Nessa siedziała przodem do swojego kompana, mogąc obserwować jedynie plecy tajemniczego jegomościa, ale przecież nie chodziło jej o podziwianie twarzy marynarza.

100 - 2 = 98 grzywien

[Dragosani]

Severus dostrzegł elfkę, gdy zajęła strategiczne miejsce. Ledwo powstrzymał się od uśmiechu do niej, co mogłoby zdradzić jej obecność wilkowi morskiemu. Jednak były wampir cieszył się, iż elfka pamiętała szczegóły jego długiego monologu o systemie znaków, który opracował podczas drogi. Teraz jednak należało się skupić na marynarzu. I zadać odpowiednie pytanie.
- Hmm... - pomyślał. - Co się stało z mieszkańcami Wyrębów? Brały w tym udział jakieś nadnaturalne siły? Może magia? - zapytał w końcu.

[Gunses]

- Może... - odrzekł mierząc w ciebie przenikliwym wzrokiem.

[Dragosani]

Sev uśmiechnął się niemrawo.
- To zawsze dobrze wpływa na popularność książek. Zdziwiłby się pan, jak bardzo ludzie lubią czytać o mistycznych sprawach... - zaśmiał się krótko. - Kto pana tak zdenerwował, nie pozwalając na rozmawianie o tej sprawie? - zapytał, zastanawiając się, czy nie warto byłoby wywabić marynarza z knajpy, walnąć w łeb i wypytać związanego przy użyciu rozgrzanych gwoździ pod jego paznokciami. Ale cóż, były pewne wady tego pomysłu. Zepsuł by sobie opinię u elfki.

[Gunses]

- Mój szef. Siedzi on w tej sprawie po uszy. Wplątał się w bardzo śmierdzącą sprawę. Chodzi o politykę. To zawsze niesie ze sobą smród gówna i szczyn ludzi, których wiesza się na stryczkach. Chyba rozumiesz moją zapobiegliwość? Nie chcę się nikomu narazić przynajmniej dopóki pewna persona nie zniesie Mgły... Wtedy, kiedy dorwiemy statek, znowu wszystko będzie nas gówno obchodzić - obejrzał się po karczmie, po siedzących ludziach, również po Elfce, wrócił wzrokiem do Severusa - Powiedz mi, dużo jesteś w stanie zaryzykować dla tej swojej książeczki?

[Dragosani]

Dragosani zamyślił się na moment. Kątem oka, dosłownie przez ułamek sekundy zerknął na elfkę. W końcu zdecydował.
- Im większe ryzyko, tym większy potencjalny zysk - sparafrazował jedno z mniej znanych powiedzeń krążących wśród najemników, piratów i wszelki9ej maści łotrów. Zmierzył marynarza uważnym spojrzeniem.
- Zamierzasz coś zaproponować? - zapytał po krótkiej chwili. 

[Nessa]

Elfka próbowała, jak mogła, podsłuchać, o czym mówią mężczyźni. Niestety jej szpiczaste uszy nie wyłapywały wszystkiego. W karczmie było głośno, a akurat z grupy osób grających w karty dobiegały krzyki, gdy marynarz o czymś opowiadał. Nessa usłyszała tyko kilka słów. Coś o szefie, polityce, smrodzie, mgle i książeczkach. Chociaż długoucha miała wrażenie, że cała rozmowa tyczy się fekaliów, bo co chwilę przewijały się w wypowiedzi nieznajomego.
Gdy marynarz odwrócił się, elfka chwyciła za swój kufel i upiła trochę piwa. Dopiero, gdy wrócił wzrokiem do swojego rozmówcy, skrzywiła się niemiłosiernie. Jak ktokolwiek może pić coś takiego?! Okropność.
Długoucha wróciła do przysłuchiwania się dialogowi Seva z dziwnym mężczyzną. Krzyki przy hazardzistach ustały, więc Nessa już wyraźniej słyszała, o czym mówią.

[Gunses]

Wilk Morski oparł się o krzesło, wyciągnął się, skrzyżował ręce na piesiach patrząc na Severusa podejrzliwie. W końcu odparł pytająco
- Nie ma ryzyka, nie ma zabawy? Wiesz kiedy pisze się najlepsze rzeczy, pełne prawdy, niezmyślone przez pijańskie fantazje? Wtedy kiedy się w nich uczestniczy. I ja mogę zaproponować Ci dwie rzeczy. Pierwsza to uczestnictwo w tych akacjach z punktu widzenia ofiary, ale w tym wypadku albo nie będziesz miał czasu pisać, albo nie będziesz miał jak. Pytasz o nieciekawe rzeczy i jesteś zbyt pewny siebie. To ryzykowne. Bardzo. Dostałem polecenie by z takimi wychodzić za karczmę i chlastać im nożem po gardle. Ale ja sram na rozkazy. Druga rzecz, to uczestnictwo z punktu widzenia kreatora wydarzeń. Bycia tym, kto ma do powiedzenia ostanie słowo. Jednym słowem, jeśliś taki pewny siebie i zdeterminowany, i chcesz pisać kulfony po papierze to zaciąg się do nas. Nigdzie indziej nie spotkasz tylu niesamowitych wydarzeń co u nas.

[Dragosani]

Już po pytaniu o stopniu ryzyka, Severus spodziewał się czegoś takiego. I było mu to na rękę. Co prawda pewnie będzie diabelnie wręcz ryzykowne, lecz niewątpliwie korzystne i przyniesie sporo informacji. Poza tym marynarz najwidoczniej nie miał zamiaru sztywno trzymać się rozkazów, co było dobre, i też w pewnym stopniu zaufał Ravnblodowi, skoro w ogóle powiedział o tym. Oczywiście Drago zamierzał zminimalizować ryzyko. Uśmiechnął się krzywo.
- Sądzę, że bardziej odpowiada mi druga opcja. Rola ofiar jakoś mnie nie pociąga, a i źle wpłynęłaby na potencjalną popularność przyszłej książki - stwierdził. - Tak więc... przyłączę się do was.

[Gunses]

- Za łatwo, za łatwo... -  skwitował Kalis - Za łatwo skryba, który szuka po karczmach informacji i który do każdego zwraca się na per pan, zmienia się nagle w poszukiwacza przygód w dość szemranej kompanii. Oj za łatwo, za szybko... Powiedz mi prawdę młokosie. Albo powiedz mi coś, co poprze Twój zapał. Plażowi chłopcy z Tobą poradzą sobie i tak raz dwa jak zaczniesz brykać. Nie chcę jednak jak już mówiłem srać sobie go gniazda i przyciągać z karczmy jakąś gnidę, wesz która będzie kąsać. Albo dwie.. - rzekł po kolejnym zerknięciu Severusa za plecy Wilka Morskiego. Kalis strzelał, że w karczmie jest jakiś ziomek Severusa, a Wilk Morski był człowiekiem który wolał żeby mu wszystko wyłożyć od razu. Jak to się u niego mówiło 'rum na ławę'.

[Dragosani]

- Coś co poprze mój zapał? - spytał Severus, może odrobinę kpiącym tonem. Takim, jakby zaczynał wątpić w inteligencję rozmówcy. - Jak wspominałem wcześniej, od dzieciaka wiodłem życie "poszukiwacza przygód". Inaczej nie można określić załoganta łajb, o dość szemranej opinii. Zawód skryby jest tymczasowy tylko. Dochodowy, a i zawsze ktoś takiego potrzebuje. Do czasu usunięcia mgły wydaje się świetny. Szczególnie, iż jak wspominałem, chciałbym kiedyś zakupić własny statek. To długa droga, ale cóż... trzeba chwytać się okazji. Takiej jak ta. Oto zatem co wpływa na mój zapał, panie morski wilku - odpowiedział marynarzowi ignorując jego podejrzenia o towarzystwie Seva. Zaprzeczanie temu, tylko by je pogłębiło.

[Gunses]

- To rzadko spotykane, ale nie nieistniejące. Na ogół to takich szajek zaciągają się osoby, które mają na pieńku z prawem, którzy zbyt dużo namieszali i teraz nie mogą znaleźć sobie miejsca. Ale i dla samej przygody się niektórzy zaciągają. Tak jak kapitan Jack, o którym może słyszałeś? Pochodził z Atusel, wiesz coś o nim? - czułeś, że Kalis Cię sprawdza.

[Dragosani]

Gdyby marynarz użył innego imienia, może w pierwszej chwili by nabrał Severusa. Lecz "Jack" i do tego jeszcze kapitan, był tak stereotypowym imieniem dla pirata, że aż mało prawdopodobnym do wystąpienia. Coś jak wampir, który jest hrabią.
- Jack to dość popularne imię... - stwierdził po chwili "przypominania sobie" Drago. - Ale żaden Jack z którym miałem styczność, lub o którym słyszałem, nie pasuje do tego opisu. Ostatnio rzadko bywałem w Atusel - odparł, wruszając lekko ramionami.

[Gunses]

- Więc gówno z Ciebie nie marynarz, jeśli nie słyszałeś dawnym właścicielu Karczmy Pod Kuternogą. A to był właśnie zwykły chłopak, który chciał zaznać przygody, a stał się jednym z najbardziej znanych Morskich Wilków.

[Dragosani]

- I jako zwykły chłopak, pewnie niewiele wiedział o dzielnych i słynnych mężach morza - odparł Dragosani, aby uratować nieco sytuację. - Zresztą, przed powstaniem mgły, pływałem głównie na północy bardziej. Na grabieżach dóbr z Isgharskich okrętów można było nieźle zarobić. Więc chyba nie dziwne, że nie słyszałem o kapitanie pirackim z dalekiego południa, czyż nie? - zapytał retorycznie.   

[Gunses]

- Na morzu nie ma ani granic, ani gór, które zatrzymywałyby sławę Wilków Morskich - rzekł i oprał się łokciami o blat stołu - Ale może masz i rację? Nie wymaga się od młodych książkowej wiedzy. Wymaga się zapału i siły mięśni. I chyba Ty to masz... - rzekł stwierdzając.