Tereny Valfden > Dział Wypraw

Początek przygody - Faust

(1/2) > >>

Anv:
Gdy dotarłem na poligon, zwrócilem sie do Respeva.
- Na czym więc, ów trening polegać ma?

Portret

jeszcze nie mam


O mnie

robie


Statystyki ekwipunku

Broń:

* 1: Złowróżbny szept

Nazwa broni: Złowróżbny szept
Rodzaj: sztylet
Typ: jednoręczny
Ostrość: 13
Wytrzymałość: 6
Opis: Wykuty z 25 sztabek mosiądzu o zasięgu 0,3 metra.
Wymagania: Walka bronią sieczną [50%]



Odzienie:

* Nazwa odzienia: Kubrak wędrowca
Rodzaj: brak
Typ: strój
Wytrzymałość: 1
Opis: Uszyty z 100 kawałków lnianego płótna.
Wymagania: brak
Pas:

* Mieszek ze złotem

Statystyki postaci

Specjalizacje:

* Walka bronią sieczną [50%]
Umiejętności nabywane:

* brak
Umiejętności rasowe:

* Potencjał magiczny
* Potencjał chemiczny
* Ciało z gliny
* Ulubieniec bogów
* Bystry umysł
Magia:

* Brak

Anette Du'Monteau:
-Baczność! Witam na podstawowym obywatelskim szkoleniu bojowym. Jestem Respev, ale tutaj mówi się do mnie sir. Nauczysz się tutaj jak wykorzystać posiadany potencjał bojowy, każdy go ma nawet mrówka. Na razie twoje zdanie polega na dotarciu na obszar tamtej zagrody. Ruszaj!

Anv:
- Misja szalenie trudna. Nie wiem czy sobie poradzę - przeszło mi przez myśl ironicznie, gdy "sir" zakończyl swoją przemowę. Jednak bez chwili zwłoki ruszyłem w stronę wskazanej zagrody. Tam pewnie zacznie się właściwy trening. Już po chwili stałem przed zagrodą gotowy na... Na coś.

Anette Du'Monteau:
Z boku po przeciwnej strony areny, wypadł wilk. Był ewidentnie zły, głodny i gotowy rozszarpać cię na sztuki. Co zatem robimy? Miziamy po brzuszku?

Anv:
Taki oto przeciwnik był dla mnie niemałym zaskoczeniem. Rozumiałbym jakiś trenng na kukłach. Być może sparing z innym początkującym szermierzem. Ale wilk? To w końcu żywa bestia. Nie, nie bałem się. Zawsze zachowywałem zimną krew, ale w obecnej chwili przy sobie miałem tylko swój nieduży sztylet. Gwałtwonym ruchem prawej ręki sięgnąłem po niego i przyjąłem bojową pozycję. Ostrze trzymałem przed sobą, delikatnie opuszczone, skierowane w stronę zwierzęcia. Nogi miałem ugięte w kolanach, aby być brdziej sprężystym. Wilk warczał przeraźliwie, ujadając co raz. ÂŚlina toczyła mu się z pyska. Jeśli każdego początkującego spotyka takie zadanie, to skąd oni biorą tyle wilków? Teraz jednak nie zaprzątalem sobie tym głowy. Skupiony, robiłem kroki tow jedną, to w drugą stronę, starając się przyjąć odpowiednią pozycję. Wilk rzucił się na mnie pierwszy. Skoczyłem w bok, by uniknąć starcia ze skaczącym na mnie wilkiem. Szczęśliwie, udało mi się, a moj zwierzęcy przeciwnik upadł na przednie łapy i przeturlał. Szybko zrobilem ruch w jego stronę i ciąłem od gory w prawy ukos. Trafiłem w pysk, jednak nie ciąłem na tyle mocno by zadać jakieś poważniejsze obrażenia. Co prawda rozciąłem jego skórę i krew się polała, a wilk wyraźnie się wściekł. Teraz ja chciałem przejąć inicjatywę. Robiłem drobne kroki w jego stronę, mierząc mu sztyletem w okolice głowy. Szybko zrobiłem krok w lewą stronę, a wilk ponownie spróbował zaatakować. Teraz jednak błyskawicznie ugiąłem jedno kolano i mocno ciąłem od dołu, rozcinając skórę na boku. Tym razem zrobiłem to mocniej, więc i rana była dotkliwsza. Wilk zawył z bólu ponownie. Był jednak na tyle wściekły, że natychmiastowo zaatakował ponownie. Ja nie byłem na to gotowy. Pod ciężarem bestii upadłem na ziemię i ujrzałem jego kły, gotowe do rozrywania mojej szyi w odległości kilku centymetrów od mojej twarzy. Automatycznie chwyciłem ręką za jego szyję, prostując rękę w łokciu, starając sie tym samym aby ten nie mógł mnie ugryźć. Wilk miał jednak na swym wyposażeniu także pazury. Porządne szarpnięcie jego łapą, podczas szamotania się nade mną, po mojej klatce piersiowej, przyprawiło mnie porządną ranę na całej jej długości. Ból był przeogromny, pewnie zostanie blizna. W przypływie furii zaryzykowałem. Sztylet trzymany w drugiej ręce gwałtownym ruchem zatopiłem w jego wnętrznościach. Aby skutki były jeszcze bardziej śmiertelne, pociągnąłem mocno za rękojeść, nie wyciągając jednak ostrza z brzucha wilka. Posoka zwierzęcia soczyście splywała na moje porzorywane ubranie. Ostatecznie jednak wilk padł martwy a ja wysunąłem się spod niego, zwalając truchło na bok. Wstałem, otrzepalem sie jakkolwiek. Wciąż wygladałem pewnie okropnie, ale obolały podszedłem do Respeva.
- To był ten trening? Fajne macie pomysły...- wydukałem.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona