Tereny Valfden > Dział Wypraw
Mścić sprawiedliwie!
Arti:
- Adamus, niech jeden z nas pójdzie do Nudy i powie jej by schowała Damazego by Kalista nie dowiedziała się, że kłamiemy. Drugi natomiast będzie obserwował co te osiłki chcą zrobić z kufrem. Po zmroku jeden z nas się tutaj włamie i zajrzy do kufra. Potrafisz się włamywać? - zapytał Kruk.
/// Zawijam ale staram się wybierać jak najmniej krwawą ścieżkę, lol ;3
Adaś:
-Ja pójdę do naszej pięknej towarzyszki. Powiedziałem to spokojnym głosem po czym udałem się w kierunku domu Damazego. Szedłem szybkim krokiem. Chciałem jak najszybciej dostać się do długouchej i jej o wszystkim powiedzieć. Szedłęm tak szybko że wyglądąłem iśćie dziwnie. Wręcz jakbym śpieszył się aby komuś zrobić krzywdę. W końcu doszedłem do domu ofiary/gwałciciela. Stanąłem przed zamkniętymi drzwiami i wpadłem na pomysł nastraszenia Damazego. Ot tak dla jaj. Wparowałem do środka, z wściekłą na pozór miną oraz z wysuniętym ukrytym ostrzem. Szybkim krokiem zacząłem zbliżać się do Damazego. Mężczyzna musiał dostrzec wysunięte ostrze. Widać że się przestraszył, jego mina była tak komiczna że nie wytrzymałem, i zacząłem się śmiać. Schowałem ostrze uśmiechnąłem się do elfki i zacząłem mówić tak żeby i chłopak słyszał, choć nie wiem czy nawet słowo chłopak jest trafnym określeniem, na te ciotę miękką ciulką robioną:
-Kochanie chyba mamy problem. Wmówiliśmy Kaliście że ten tu nie żyje. Co najlepsze przyjęła te wiadomość z radością, i nawet nie zachowywała się jak wcześniej. Może i ja się nie znam ale jej zachowanie nie przypominało zachowania osoby zgwałconej. Choć ja się nie znam Miałem coś jeszcze mówić?-Skierowałem to pytanie do samego siebie, po czym zacząłem się zastanawiać. W końcu sobie przypomniałem i zacząłem mówić ponownie:
-A już wiem, miała tam jeszcze problem z jakimś kufrem co do niego klucz zgubiła. Kiedy z Aerthem zaproponowaliśmy pomoc przy otwarciu to można powiedzieć że nas przegoniła. Co proponujesz?
Nessa:
Nessa słuchała tego wszystkiego z iście zatroskaną, choć zdziwioną miną.
- Pilnowałeś, by nikt cię nie śledził? Bo jak tak, to Damazy zostanie grzecznie tutaj, a my wrócimy do Aertha...
- Czekajcie! - Przerwał elfce Damazy. - Jeszcze jak byłem w jej domu, to widziałem, jak chowała do jakiejś skrzyni szmatkę. Nie mam pojęcia co to, ale zachowywała się podejrzanie. Poza tym jeśli to kufer z salonu, to tam jest większość jej korespondencji. Tam musi coś być. Musi! Musi!
Adaś:
Spokojnie słuchałem co ma elfka do powiedzenia, gdy nagle ten gbur bez krzty wychowania przerwał elfce w pół słowa. Już miałem go zgodnie z wszelkimi prawami wychowania między ludzkiego uderzyć w nos, kiedy to ten nagle zaczął mówić z sensem. Wysłuchałem go pokornie, po czym odpowiedziałem mu przybierając dziwną do opisania minę:
No to mamy jakiś punkt zaczepienia.-Spojrzałem na elfkę utrzymując tą samą minę, i spytałem:-Co o tym sądzisz? Może się tam włamiemy i dobierzemy do kufra?
Nessa:
- W każdym razie siedzenie tutaj nic nam nie da. Ty - zwróciła się do Damazego - zostajesz tutaj i pod żadnym pretekstem nie wystawiasz choćby nosa poza swój dom. Módl się, byśmy coś tam znaleźli.
I Adamus z elfką ruszyli w kierunku domu Kalisty. Trzeciego Kruka spotkali w ciemnej uliczce naprzeciw domu panny Gruber. Z tego miejsca widoczne było główne wejście do budynku i boczne. Zapadał już zmrok, a ulicami przemykało coraz mniej mieszkańców. Skryte w cieniu jakiejś sypiącej się kamienicy Kruki czekały na jakikolwiek ruch z drugiej strony. Po jakiejś godzinie z domu wyszła Kalista ze swoją służką. Sugerując się ich strojem, kierowały się w kierunku przyjęcia. Przed domem pojawił się jeden z osiłków. Widocznie jakiś bystrzejszy typ, bo podszedł kilka kroków przed dom i rozejrzał się dookoła. Przez zdecydowanie za długą chwilę przyglądał się miejscu, gdzie jeszcze przed chwilą znajdował się Adamus, Aerth i Nessa teraz wycofani wgłąb uliczki. Skrzywił się i szybko ruszył do domu. Za szybko.
- Mogą zniszczyć kufer! Co robimy? Wchodzimy?
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej