Poszukiwacze zaginionej flaszki

[Hagmar]

Okazało się że od pięciu minut stoicie pod "Kwiatem Wiśni". Krasnolud pchnął drzwi, znaleźliście się w luksusowo urządzonym salonie, był tu i barek, i sofy, kanapy no i panienki. Bardziej rozebrane niżli ubrane. Yarpen odwiesił płaszcz i całe żelastwo jakie nosił. Zasiadł na jednej z kanap w rogu sali, oparłwszy ręce na stoliku.
A tym czasie w pokoju gdzie spała reszta drużyny, Aragorn przekręcił się na drugi bok.
Hrrrr.... hrrrr .... hrrrr.... hrrrr...

[Adaś]

Adamus w tym czasie ni z tond ni zowąd spadł z łóżka. Wprost na swoje twarde buty. Wstał rozmasował bolące miejsce , położył na w łożu i walnął z powrotem w kimono. Po chwili było słychać od Adamusa głośne chrapanie.

//Czy ten dom rozpusty jest konieczny bo to już jest trochę nudne? Czy to jest twój sposób na rozkręcenie wyprawy?

[Arti]

/// dobra tam, Aragornie, pozwolisz, że napiszę krótką narrację?
Młodzieniec i krasnolud przez długi czas napawali się widokiem skąpo odzianych kobiet. Przyjemność jednak zawsze dobiega końca. Jutro robota, więc musieli wrócić do swojej kwatery i zgarnąć minimalną dawkę snu.

[Adaś]

Adamus obudził się dość wcześnie bo jeszcze na dworze nie świtało. Czuł jak go parę miejsc boli po wczorajszym upadku z łóżka, wyczuł nawet że ma niewielkiego guza na głowie. Gdy wstał narzucił na siebie ubranie, założył pas i nowy miecz i ruszył by trochę poćwiczyć przed śniadaniem, ponieważ chciał aby ręka przywykła do miecza. Adept ćwiczył na zewnątrz aż zaczęło dobrze świtać. Po ćwiczeniach ruszył prosto na śniadanie. Siedział przy stole i powoli spożywał kurczaka.

[Hagmar]

//Jakbyście poszli z Aerthem to stałoby się coś fajnego, także nie marudzić.

[Adaś]

//Pewnie na trynisz jeszcze okazję więc się nacieszysz

[Arti]

Młodzieniec wstał dość późno. Gdy zszedł na śniadanie zobaczył Adamusa który wydawał się kończyć już swój posiłek.
- Dzień dobry.

[Adaś]

-Witam jak spacer?
Zapytał odsuwając talerz i popijając herbatą którą otrzymał chwilę przed wejściem towarzysza.

[Arti]

Spacer? W porządku... - rzekł zasiadając do stołu.

[Hagmar]

Gdy wszyscy zjedli śniadanie wyszliśym na zatłoczone ulice miasta. ÂŚnieg lekko pruszył, słonko świeciło a mróz przyjemnie szczypał. Dopiero teraz zobaczyliśmy jak wielkie jest Ozenberg, stolica tutejszych krasnoludów była już na pierwszy rzut oka większa od Efehidonu a należy pamiętać że widzimy jedynie powierzchniową część metropolii. Yarpen prowadził nas krętymi uliczkami aż dotarliśmy do dzielnicy eleganckich kamienic. Jedną z nich zamieszkiwał Hildegard aep Krin, tutejszy pisarz, bard, kartograf, kronikarz i bimbrownik. Yarpen zapukał, raz, drugi, jednak nikt nie otwierał. Krasnolud kazał nam poczekać a sam sprawdził pobliską karczmę i kilka innych miejsc. Nigdzie jednak nie znalazł Krina. Aragorn zapukał mocniej otwierając tym samym drzwi.
Dziwne... lepiej to sprawdźmy. Weszliśmy mijając mały przedpokoik do salonu, nic nie wskazywało na to by gospodarzowi coś się stało.

[Nessa]

- Nie powinniśmy wchodzić do cudzego domu bez pozwolenia - skrzywiła się elfka, jednak szła za mężczyznami. Liczyła, że gospodarz nie będzie miał im tego za złe i że po prostu nie usłyszał pukania, leży gdzieś w domu i trzeźwieje po wczorajszej libacji bądź po prostu smacznie śpi.

[Adaś]

Adamus gdy stanął na środku ujrzał schody wiodące na wyższe piętro a także drzwi prowadzące do kuchni. Podszedł bliżej Aragorna i spytał:
-Może pójdę sprawdzić na górę a wy tu się rozejrzycie?

[Hagmar]

Dobra myśl. Dracon zaczął rozglądać się po pomieszczeniu, wszystko było w idealnym porządku. Zupełnie jakby ktoś wyszedł na chwilę.

[Adaś]

Adamus w głębi duszy ciesząc się z zgody Dracona ruszył powoli na piętro. Drewniane schody trzaskały nie miłosiernie. Gdy wszedł na piętro znajdował się w wąskim korytarzu. Ruszył w kierunku najbliżej znajdujących się drzwi z lewej i je otworzył. Wszedł do pokoju ale nie zauważył nic ciekawego więc ruszył do drzwi na przeciwko, otworzył je i wszedł....

//Nie wiem czy chcesz coś tam dać więc  proszę o jakieś nakierowanie ;d czy coś gdzieś znajdę.

[Hagmar]

Odrzucił Cię okropny smród dochodzący z pokoju, mimo to wszedłeś do środka. Znalazłeś Hildegarda, czy raczej to co z niego zostało, krasnolud był bowiem rozsmarowany po całej sypialni.

[Arti]

 - Adamus długo nie wraca. Może pójdę za nim? - zapytał Dracona.

[Hagmar]

Jak chcesz.

[Arti]

Aerth wszedł na górę. Od razu poczuł okropny swąd. Ujrzał również uchylone drzwi do jednego z pomieszczeń. Postanowił do niego wejść. Zobaczył tam Adamusa i niezbyt możliwe do zidentyfikowania wnętrzności oraz mnóstwo krwi.
 - Okropne... - oznajmił nie kryjąc obrzydzenia.

[Nessa]

- Chłopaki zniknęli i nie słychać krzyków z góry, więc pewnie wzięło im się na zwiedzanie. Może popytać sąsiadów? Kto wie, czy naprzeciwko nie mieszka jakiś bogaty nierób lub plotkara i coś wiedzą? - zapytała elfka, gdyż chciała jak najszybciej opuścić domostwo. Miała złe przeczucia. Liczyła, że Aerth i Adamus pojawią się za chwilę z szerokimi uśmiechami, a na progu kamienicy pojawi się Hildegard i oznajmi nam, że poszedł tylko do sąsiadów pożyczyć szklankę cukru. Znalezienie skrawka papieru z recepturą nie może być przecież bardzo trudne i nieść za sobą rozsmarowanego krasnoluda, pomyślała, czekając na jakąkolwiek reakcję Szefa.

[Adaś]

-Szlag znowu to samo....  
Zaklął na wspomnienie poprzedniego zlecenia. Potem się rozejrzał się i dokończył wypowiedź:
Ciekawe kto mu to zrobił? Bo wygląda na robotę maga.
Zamyślił  się i po chwili zadumy powiedział do Aertha:
-Dobra chodźmy do reszty.
Po czym wyszedł na korytarz i zszedł do reszty.