Raport z północy

[Devristus Morii]

Dev położył rękę na ramieniu i powiedział:
Filia Gildii jest w miasteczku Darloth, a właściwie to miasteczko powstało wokół filii, a teraz jest jednym z większych miasteczek w tym rejonie Valfden. Charakterystyczną cechą miasta jest nagromadzenie energii magicznej, tak samo jak w Efehidion czy Atusel. Wyobraź sobie <zamiast opisu daje obrazek>

[Dragosani]

- Nagromadzenie energii magicznej... to wystarczy, aby tam trafić. Zatem lecimy. - Dracon zamknął oczy i wkupił wolę. Poczuł że jego ciało (oraz ciało Devristusa) rozpływają się. Zmieniają w czystą magię. Potem nastąpił trzask o obaj magowie zniknęli z wioski. Niemal w tej samej chwili pojawili się, również z trzaskiem, na obrzeżach miasteczka Darloth. Ich ciała wróciły do postaci fizycznej.
- To tutaj? - upewnił się Zeleris.

[Devristus Morii]

Tak, tutaj odpowiedział Elf Na północy miasteczka znajduje się Filia Gildii, która wychodzi na rynek. Na rynku krzyżują się główne drogi miasteczka. Bardziej na pólnocny zachód obok znajduje się osiedle mieszkalne. Jak można się domyśleć najbogatsi mieszkają przy samej Filii, a najbiedniejsi obok pól uprawnych. Na wschód od rynku są wszelkie warsztaty rzemieślnicze, artystyczne oraz teatr zaczerpną powietrza Jak przejdziemy przez bramę na lewo znajdować się będzie budynek straży oraz jego plac treningowy. Zaś na prawo park z małymi sadzawkami

[Dragosani]

- Minąłeś się z powołaniem. - stwierdził Flamel. - Powinieneś zostać przewodnikiem turystycznym, albo coś w tym guście... No ale nie ma co tracić czasu. Chodźmy do filii. - dodał i ruszył do w stronę bram miasteczka.

[Devristus Morii]

Przeszliśmy przez bramy i od raz na prawo usłyszeliśmy krzyki wydobywającej się awanturze.

Zaciekawiony Dracon spojrzał na Elfa, który od razu wytłuamczył
Często tu dochodzi do spięć ze strażnikami, a szczególnie na tle "wojowników w sukniach". Szczególnie dochodzi do kłótni między młodymi adeptami sztuk magicznych a rekrutami na strażników

[Dragosani]

- Heh... młodzi adepci, dopiero co poznali z dwa zaklęcia i już uważają się za nie wiadomo kogo. - odparł Dracon i uśmiechnął się. Znał to dobrze, chociażby z własnych wcześniejszych doświadczeń. Młodemu człowiekowi magia potrafi uderzyć do głowy.
- Co tutaj się dzieje? - zapytał nieco wyniosłym tonem podchodząc do zbiegowiska. A co, jako Arcymag powinien rozsądzać spory pomiędzy młodymi adeptami a przedstawicielami innych grup społecznych. Trzeba dbać o wizerunek Gildii.

[Devristus Morii]

Nic warknął na Ciebie młodzieniec, ale po chwili przeniósł na Ciebie wzrok. Od razu skojarzył kim jesteś i jaką masz rangę, gdyż powiedział Przepraszam Mistrzu, ale ten oto wojownik obraża mnie i resztę adeptów magii. Mówi, żeśmy wojownicy w sukienkach nie majacy prawa nazywać się wojownikami czy brać udziału w bitwach i wojnach

[Dragosani]

Dracon uśmiechnął się wrednie.
- Heh... typowe zachowanie ludzi jego pokroju... Jednak w jednym przyznam mu rację. Wojownikami nie jesteśmy, mimo że możemy wykorzystywać magię do celów bojowych. Ale... nie mający prawa brać udziału w bitwach? - spojrzał na wskazanego wojownika. - Możesz mi wyjaśnić dlaczego, panie zbrojny?

[Devristus Morii]

Gdy wojownik miał już odpowiedzieć, do rozmowy wtrącił się Devristus:
Zeleris dajmy sobie spokój... Słowem nie przekonamy, a czynem, więc ta dysputa nie ma sensu. Chodźmy bo nie ma czasu, a Ty idziesz z nami wskazał na młodego ucznia.

[Dragosani]

- Zawsze popsujesz zabawę, Dev. - odparł Dracon, gdy odchodzili w stronę filii. - Nawet nie można już przeprowadzić poważnej dysputy. Ja tylko chciałem zniszczyć jego światopogląd... - narzekał jeszcze przez chwilę, po czym zamilkł i po prostu szedł. 

[Devristus Morii]

Usiedliście przy małym stoliku i Alice rozpoczęła:
O ilości osób i ich rangach już wiecie, dzięki pytaniu Zelerisa. Trzy tygodnie temu ukończyliście rozbudowę naszej Filii, która się jak na ten moment się nie przyda. Pewnie się zastanawiacie czemu się nie przyda? A bo jakiś czas temu straciliśmy połowę członków Filii. spojrzała na nasze zainteresowane tym twarze Mieliśmy placówkę do nauk i kontemplacji położoną na północny-wschód od głównego gmachu. Dość blisko jakiś kilometr u podnóża gór. Jakiś czas temu uczniowie zaczynali znikać, umierać, ale część z nich była opętana. Próbowaliśmy wszelkich metod, ale nie dowiedzieliśmy się dlaczego, więc zamknęliśmy budynek i teraz strzegą go oddziały rycerzy.westchnęła Od tego czasu zaostrzyły się także konflikty między uczniami a rekrutami, ale to powinno się niedługo uspokoić.

[Dragosani]

Słysząc to wyjaśnienie Dracon spojrzał na elfa i niemalże niewidocznie uśmiechnął się. Przecież po prostu nie mogli odrzucić takiej okazji.
- Myślę, że moglibyśmy spróbować naszych sił w tej sprawie. Nie możemy pozwolić, aby jakieś nieznane siły szkodziły naszym uczniom! Dowiemy się zatem kto, lub co za tym stoi i zlikwidujemy zagrożenie. Albo zginiemy próbując - powiedział Zeleris.

[Devristus Morii]

No to Zelerisie szykujmy się do wymarszu uśmiechnął się Elf na myśl o przygodzie Powoli zamieniamy się w poszukiwaczy przygód, a nie magów. Zrób co tam chcesz, gdyż masz całą filię do dyspozycji

[Dragosani]

Zeleris wstał.
- Nie ma co zwlekać, wyruszymy natychmiast. - powiedział. - Dev, nie wiem jak ty, ale te ciąg do "przygód" trzyma się mnie od zawsze. Gdyby nie on, nigdy nie przekroczyłbym portalu na kontynencie. Alice, macie tutaj alchemika? - elfka skinęła głową, nieco zdziwiona tak nagłą reakcja Dracona.
- ÂŚwietnie... Dev, poczekaj na mnie na holu na przykład. - po tych słowach wyszedł z sali. Ruszył korytarzami w poszukiwaniu pracowni alchemicznej. Bynajmniej nie zamierzał sam nic przyrządzać. Nie chciało mu się. Oczywiście gdyby była taka konieczność, nie miałby raczej wyboru. Znalazł pracownię po kilkunastu minutach, wcześniej pytając o drogę. Wszedł do środka i powołując się na swoją rangę w Gildii, oraz zadanie jakie przyjęli, zażądał od alchemika kilku mikstur regenerujących rezerwy magiczne. Cherlawy mag, wyraźnie zastraszony posturą, głosem i rangą Flamela grzecznie wyciągnął sześć buteleczek z szafki. Były to w sumie cztery większe mikstury i dwie mniejsze.  Alchemik wsadził je do wiklinowego koszyka w kształcie zielonookiego smoka kolczastego, co wywołało wielkie zdziwienie Arcymaga. Obeszło się jednak bez komentarzy. Zeleris wyszedł i udał sie na hol, gdzie czekać miał Devristus. W ręku niósł koszyk z miksturami.

[Devristus Morii]

Zajebisty koszyczek. Pasuje Ci rzekł Devristus  i ruszył przodem, gdyż znał drogę do owego budynku. Elfa zastanawiało co stało się, że uczniowie tak się zachowywali lub ginęli. Przecież u podnóża gór było bezpiecznie. Sam przebywał dwa miesiące w fili i w owej jej części. Nic się wtedy nie stało, ale od tego momentu minęło ładne kilka lat. No cóż, zobaczymy co nas spotka na miejscu pomyślał.

[Dragosani]

Dracon nie skomentował słów Deva. Wyciągnął dwie większe mikstury i jedną mniejszą, po czym podał je elfowi. A właściwie wcisnął w ręce. Trzy pozostałe eliksiry wziął sobie i przywiązał je do pasa. Wstrętny koszyk zaś wyrzucił w krzaki.
- Byłeś już tu kiedyś? - zapytał po chwili Zeleris, widząc że Argcymag Ognia całkiem nieźle sobie radzi z nawigacją.

[Devristus Morii]

Był to ładny koszyk powiedział Elf widzac czyn Zelerisa Spędziłem tu kiedyś dwa miesiące, podczas których uczyłem się ostatnich zaklęć ze szkoły ognia. Tu kiedyś było inaczej niż teraz. Spokojniej i przyjaźnie. Nie było tak wiele konfliktów między nami a rekrutami

[Dragosani]

- Hmm... odparł inteligentnie Dracon. - Ciekawe co jest powodem wydarzeń w tamtym budynku. Alice mówiła coś o opętaniach... czyżby demon? Jeśli tak, mogło by sprawić to pewien problem... - zastanawiał się nad przyczyną dziwnych wydarzeń.

[Devristus Morii]

Nie musi być to demon, ale zwykłe duchy. No nie takie zwykłe, bo muszą być potężne wyjasnił Dev O jestesmy na miejscu Minęliście właśnie straż, która sprawdziła Waszą tożsamość. Kawałek dalej Naszym oczom ukazał się średnich rozmiarów budynek, który miał tylko jedno wejście i jeden duży witraż po lewej stronie. Czuć było tutaj energię magiczną, ale także dostawało się tu gęsiej skórki.

[Dragosani]

- Czy to tylko moja wyobraźnia, czy czuć tutaj jakaś... obecność? - zapytał Dracon, gdy dwójka magów postała chwilę w holu budynku. Gęsiej skórki co prawda nie dostał (to byłoby raczej trudne przy jego grubej, dracońskiej skórze), ale wyraźnie czuć było pewien niepokój. Mo i oczywiście sporo magicznej aury. Flamel ruszył wgłąb budynku nasłuchując czego tylko się dało.