Tajemnice Starożytnych V - Utracona Wiedza

[Mogul]

Ocian wszedł od razu po Patty. Gdy był już po drugiej stronie spytał się komtura.
-Korzystamy z innych teleportów?

[Elrond Ñoldor]

Nikolai ruszył w ślad za Ocianem. Miał się jednak cały czas na baczności.

[Gunses]

Wampir wyostrzając swe zmysły, które były spotęgowane przez mutageny bestii wkroczył do teleportu i po chwili przebywania w niebycie pojawił się na dole. Gunses swym wzrokiem widział każdy zakamarek sali, jednakże dla wszelkiej pewności wdrożył Aurę Inteligencji, chroniącą go przed zagrożeniem.


Aura Inteligencji

[Izabell Ravlet]

Darlenit widząc wchodzących do teleportu zapytał Wielkiego Mistrza:
 -Mistrzu, wszyscy idziemy razem, czy będziemy się rozdzielać?

[Hagmar]

Tak Ocianie. Drużyna dobre dwie godziny przeszukiwała dormitorium, po za złotymi naczyniami i dracońskim listem miłosnym nic nie znaleziono...Do zbadania zostało ostatnie pomieszczenie, jednakże pięknie zdobione drzwi były zamknięte na cztery spusty. Pech chciał że Aragorn nie zabrał wytrychów.
To pewnie komnata jakiegoś ważnego kogoś, nie mam niestety sprzętu by to otworzyć.

[Patty]

Podeszłam do komtura, kładąc dłoń na głowicy broni wiszącej przy pasie szaty.
- Baronie, nie możemy spróbować wyważyć zamka? Albo samych drzwi? - Uniosłam pytająco brew, wskazując na miecze - Lub też poprosić wampiry, one ponoć silne...

[Mogul]

- Sądzę że wytrychy nie będą potrzebne. Może klucz znajdziemy w inym teleporcie?

[Gunses]

- Nie godzi się niszczyć tak pięknego dzieła sztuki, młoda Czarodziejko, ale racja, otworzyć te drzwi to nie problem. Możemy je wystawić z zawiasów, mogę zerwać same zamki albo... - rzekł Gunses - Gordian z pewnością zna techniki mortokinezy. Mógłby otworzyć zamki samą siłą swej woli. I nie naruszyłby tego dzieła.

[Hagmar]

Racja Gunsesie, nie jesteśmy tu po to by niszczyć. Jesteśmy tu po wiedzę. A sam Uniwersytet...może się jeszcze kiedyś przyda.

[Dragosani]

Mag oczywiście przeszedł ponownie przez teleport i pomagał drużynie w przeszukiwaniu sal. Niewiele to dało, zważywszy na brak interesujących znalezisk. Jedyna "wiedzą" jaką zdobyli, był zestaw wyszukanych porównań użytych w liście miłośnym. Ja choćby  "Twoje oczy lśnią jak pokryte śluzem ryby". Autor musiał być dość specyficznym osobnikiem. Mag podszedł do gromady, która zastanawiała się jak otworzyć drzwi.
- Mortokineza nie będzie potrzebna, Gunsesie. - powiedział. - Do otworzenia zamku w drzwiach wystarcza psionika... Mogę spróbować je otworzyć, jeśli chcecie. - dodał.

[Anette Du'Monteau]

Tak jak sądził Zeyfar większość roboty przypadała wampirom i magom. Chcąc jakoś bardziej się zaangażować podszedł do komtura z prośba.
-Jeśli pozwolisz sir, chciałbym udać się pierwszy na kolejna kondygnację. Znasz mnie i wiesz, że sobie poradzę. Nie jestem głupcem, który będzie walczył z czymś ponad swe siły.

[Hagmar]

Zelerisie czyń honory, Zeyfarze proszę bardzo.

[Dragosani]

Mag kiwnął tylko głową. Skupił się, by zebrać energię potrzebną do użycia psionicznych mocy. Następnie uformował niewidzialną "mackę" i wysłał ją do drzwi. Wsunął delikatnie w zamek, jakoby rozdziewiczałby dziewkę i spróbował "wyczuć" mechanizm, by w dalszej kolejności uruchomić go i w ten sposób otworzyć zamek.

[Hagmar]

Zamek szczęśliwie ustąpił, po otworzeniu drzwi ukazała się nam pięknie zdobiona komnata. Na środku stało piękne kamienne bodajże granitowe biurko, za nim wielki portret draconki...a przynajmniej wyglądało to na samicę. Bo bokach sali stały regały z księgami.

[Devristus Morii]

Devristus po przejściu przez teleport nie czuł się zbyt dobrze. Dzisiaj się w ogóle źle czuł. Był blady i bez życia. Od kilku dni nie miał nawet krzty siły w sobie, więc przyglądał się tylko towarzyszom. Dzięki Zelerisowi drzwi ustąpiły, a Devristus podszedł do jednego z regałów.

[Dragosani]

Gdy zamek w drzwiach ustąpił, mag uśmiechnął się lekko. Nawet tak niewielki sukces w wykorzystaniu mocy napawał go radością. Wszedł do komnaty zaraz za Devristusem i rozejrzał się. Spostrzegł portret draconki. Trzeba było przyznać, że artysta oddał postać realistycznie. Wydawało się, że istota obserwuje przybyszów swoimi oczyma, które lśnią jak pokryta śluzem ryba. Tak, te porównanie dość dobrze oddawało prawdę. Mag podszedł do jednego z regałów, celem przejrzenia znajdujących się tam woluminów.

[Hagmar]

Devristus: Tytuły są po dracońsku, elficku i...jednego z języków nie kojarzysz. A oto co spostrzegłeś na pierwszy rzut oka:
Alchemia Nowożytna.
Inżynieria i Magia - Tworzenie teleportów i Budowa miast.
Opowieści o Neverusie.
Zeleris:
Alchemia Noworzytna: Dla Zaawansowanych.
Sztuka Tworzenia Zaklęć.
ÂŁucznictwo dla Opornych.

[Devristus Morii]

Ooooo pomyślał Dev, po czym sięgnął po Inżynierie i Magie. Otworzył i zaczął przeglądać.

[Dragosani]

- "Alchemia Nowożytna: Dla Zaawansowanych". - przeczytał mag. - Gordian będzie tym zainteresowany... - mruknął do siebie. Co prawda sam mógł również się tym zaciekawić, biorąc pod uwagę odkrycie elfa w "Alchemii Zachodu", ale logicznie myśląc ta księga musiała być o wiele starsza i raczej nie można byłoby w niej znaleźć informacji o Nicholasie. Mag odrzucił tą irracjonalną myśl, lecz i tak sięgnął do księgi. Nie tak dawno temu opracował, albo raczej odtworzył, receptury kilku mikstur, więc po części alchemia go interesowała. Otworzył księgę, celem powierzchownego przejrzenia zawartości.

[Hagmar]

Dev: Tytuł którego nie rozumiałeś to: Teselcet'hesnoikeri Vaa'rlekeri
Otworzyłeś księgę na stronie z przepiękną ryciną przedstawiającą trzech draconów którzy zapewne za pomocą mortokinezy kładą sporą płytę pokrytą runami. W tle widać ogromne miasto, podpis pod obrazkiem brzmi: Magowie kończący ostatni teleport na Numenorze.

Zeleris: Znajdujesz wiele ciekawych receptur a nawet przepisów kulinarnych ( <hę>?)