Tereny Valfden > Dział Wypraw
W głąb ziemi: 5 ÂŚwiątynia
Hagnar Wildschwein:
//Widzę niebywałą aktywność więc może poprostu chodźmy dalej...\\
Krasnolud otrzepał się i ruszył w prawo.
Gunses:
//Tak Domenic, straszna.
Jako, że choć proszeni, nikt nie wskazał, w którą stronę chce podążać zadecydował Gunses. Raźno ruszył korytarzem. Co chwila po bocznych stronach tunelu umieszczone były świecące nikłym światłem kryształy. Wampir, nawet bez wyostrzania zmysłów, przeczesywał półmrok swym wzrokiem, szukając jakiś wskazówek. Tunel był jednak długi i prosty. Zdawało się, że nie krył tajemnic. Jednak po kilkunastu minutach marszu, podczas którego każdy szczęk mieczy w pochwach, każdy krok dudnił i rozchodził się echem, zajaśniała nadzieja. Oto weszliśmy w duża prostokątną salę. Gunses był podekscytowany, jednak ani jego oddech, ani serce nie przyspieszyło. Z kamienną twarzą, lecz błyskiem w oku przeczesywał pomieszczenie. Było ono przestronne. W kamiennych ścianach ulokowane były poziomowo wnęki o długości i wysokości zbliżonej do siebie, a szerokości większej niż 2m. Co kilka takich poziomów zamocowane były kryształy, które przez wieki utraciły swój dawny blask. Tliły się trupią bladością, tylko trochę rozpromieniając mrok. Wnęki były jednak zacienione, choć Cadacus przysiągłby, że spoczywają w nich jakieś podłużne przedmioty, czy pudła. Zaraz obok owych wklepie, wisiały stare pochodnie. Sala była wysoka, a żeby zobaczyć sufit Wampir musiał wyostrzyć zmysły. Z pomieszczenia prowadziło drugie wyjście, dokładnie na przeciwko korytarza, z którego przybyliśmy. Ciągną się w nim identyczny korytarz, nawet umieszczenie kryształów było identyczne. Wampir widział, że na pewno to właśnie Dracońska robota. I wtem Wampir zdał sobie, że nigdzie do tej pory nie znalazł choć jednego cmentarza Draconów, czy Wampirów na tych ziemiach. Obie rasy należały do długowiecznych, stąd nikła śmiertelność. Obie rasy należały do ras wyższych, więc nie godziło się zostawiać zmarłych na przykład na polu walki. Dziwne wklepienia, można by rzec półki zdawały się przekonywać Wampira, że nie palono zwłok. Tajemnicze, skryte w półmroku podłużne paczki, zdawały się być wykonane z kamienia i kryć... Powietrze zaszumiało nad nami. Wampir nie miał już nadziei. Domyślał się, ze każdy z poziomów będzie naszpikowany przeciwnikami. Miał pewność, że droga do kryształu i 5 ÂŚwiątyni będzie ciężka, ale że aż tak?
Z górnych poziomów półek uniosły się kamienne płyty. Cała grupa zdała sobie sprawę, że jest w sali grobowej. Usłyszeliśmy wycie, które przyprawiłoby zapewne zwykłego śmiertelnika o dużo cięższe spodnie. Lecz grupa, w której Wampir się znajdował była już nie raz w takich sytuacjach. Cadacus polegał na nich jak na mało kim. Setmre podeszła do niego, Stanęła u boku - Zapowiada się ciekawa godzina - rzekła z nutą zapału jak i podekscytowania w głosie. Sarkofagi umieszczone w dolnym poziomie również zadrżały. ÂŚwist powietrza nad nami przemienił się w wir zjaw i duchów, a całą grupę otoczył korowód szkieletów i mumii.
Wyostrzenie zmysłów
10x Mumia
12x Szkielet
8x Zjawa
10x Mumia
--- Cytuj ---Nazwa
Mumia
Opis
Jak łatwo się domyślić, ci nieumarli to zmumifikowane ciała, które zostały ożywione za pomocą mrocznych mocy pustynnych ludów. Najczęściej spotkać ich można w ogromnych grobowcach lub świątyniach, gdzie trzymają straż. Mumia ma owinięte ciało wiekowymi bandażami, porusza się powoli, chwiejnie. Jęczy umęczony latami nie życia. Otacza je zapach ziół i wywarów użytych do ich mumifikacji.
Walka
Mumie atakują intruzów bez wahania i litości. Nigdy nie starają się porozumiewać, nigdy się nie wycofują. Mumie zadają potężne ciosy, uderzając rękami. Choć nie posiadają żadnych zdolności – z wyjątkiem znaczącej siły i ponurej determinacji – są wyjątkowo groźnymi przeciwnikami
Ataki
Rozpacz – osoba, która ujrzy mumię, nie zna tych istot, może doznać spowodowanego przez strach, paraliżu, który trwa cały czas, póki ta mumia żyje.
Mumijna zgnilizna – nadnaturalna choroba, nabywa się ją po udanym trafieniu przez mumię. W przeciwieństwie do normalnych chorób, mumijna zgnilizna toczy ciało tak długo, aż dana osoba zginie pod jej wypływem. Można zostać uleczonym przez wypicie mikstury: „odtrutka (0,3 l)”. Osoba która zginie pod jej wpływem szybko zmienia się w pustynny piach, chyba ze zostanie szybko wskrzeszona.
Odporność – Mumia jako istota nieumarła, jest odporna na efekty wpływające na umysł, trucizny, oślepienia, choroby, otumanienia, paraliż. Ponadto jest częściowo odporna na ciosy fizyczne (bronią białą i palną) obrażenia od tych broni są jedynie połowiczne.
Atrybuty
+ nasłuchiwanie
+ ciche poruszanie
+ potężne ciosy
+ odporność na ciosy
- wrażliwość na ogień
- powolne poruszanie
Trofea
brak
--- Koniec cytatu ---
12x Szkielet
--- Cytuj ---Nazwa:
Szkielet
Opis:
Przepełnione magią kościotrupy. Są bezmyślne, wykonują polecenia swoich panów lub wolne atakują wszystko na swej drodze. Szkielet nie posiada mózgu, więc jest wykorzystywany przez swoich panów jako automaty spełniające ich rozkazy. Ich moc napędowa, znajduje się pod czaszką, najczęściej to rozbicie kruchych kości czaszki prowadzi do ich zniszczenia. Spotykane na cmentarzach i pobojowiskach.
Walka:
Szkielety nie mają żadnej techniki, po prostu bezmyślnie atakują dopóki nie zostaną zniszczone. Stopień zagrożenia zależy od ich wielkości.
Ataki
- Broń biała – Szkielety posługują się brońmi jednoręcznymi
- Atak mieczem – Znajomość ataków bronią jednoręczną z zakresu brązowych talentów
Atrybuty:
+ Niepodatny na efekty wpływające na umysł
+ Niepodatny na trucizny
+ Niepodatny na uśpienie
+ Nie podatny na paraliż
+ Niepodatny na otumanienie
+ Niepodatny na choroby.
+ Nie wpływają na niego trafienia krytyczne i stłuczenia.
+ Niepodatny na obniżanie wartości atrybutów, wysączenie energii.
- Rozbicia czaszki kończy jego życie
Trofea:
15x Kość.
--- Koniec cytatu ---
8x Zjawa
--- Cytuj ---
Nazwa:
Zjawa
Opis:
Zjawa to coś, co można opisać jako połączenie ducha i szkieletu. W pewnym stopniu panują nad swoją widzialną formą. Wyczuwają lęk przeciwnika i bezbłędnie wykorzystują momenty niepewności u swojej ofiary. Istnieć zaczynają, gdy jakiś duch mimo śmierci podtrzymany silnymi uczuciami np. nienawiścią lub złością powraca do świata żywych. Dzięki temu, że na pół jest duchem umie się porozumiewać.
Walka:
Na początku Zjawa stara się pokonać psychikę ofiary swym wrzaskiem. Stara się przerazić ofiarę i doprowadzić do stanu w którym nie będzie ona umiała się bronić. Dopiero, kiedy to się nie uda atakuje swymi szponami starając się zapędzić ofiarę w przysłowiowy "kozi róg" i wykończyć.
Ataki:
Atak szponem – Szpony Zjawy mają długość od 0,5 – 0,75cm. Wszystkie zakończone są trucizną, a właściwie jadem trupim.
Wrzask - wrzask który próbuje opanować świadomość umysłową. Atak ten wdziera się w mózg, pozbawiając go racjonalnego myślenia. Atak nie stwarza ran, a jedynie ogłusza i dekoncentruje.
Strach – Zjawy mają to do siebie, że lubią straszyć. Pojawiając się w różnych miejscach, wydając okrzyki i zawodzenie, próbują doprowadzić swe ofiary do obłędu.
Atak furii – Zjawa wykorzystuje swoją półastralną naturę, aby unosić lekkie rzeczy i rzucać nimi w ofiarę. Dodatkowo nabywa wtedy potężnej siły i jest zdolna na ciskanie ciężkimi przedmiotami.
Atrybuty:
+ Niewrażliwość na broń
+ Przerażający wrzask
+ Ciche poruszanie
+ Znikanie
- Wrażliwość na srebro
- Wrażliwość na hałas
- Wrażliwa na ogień
Trofea:
(brak)
--- Koniec cytatu ---
Elrond Ñoldor:
- Widzę, że zaczyna się robić ciekawie - powiedział do kamratów. Wciągnął przed siebie kostur i wyskandował zaklęcie:
- Ihigi! - kula energii zmaterializował się nad kryształem, a gdy osiągnęła pokaźne rozmiary, elf cisnął nią w najbliższego szkieleta który zmierzał w jego kierunku. Elektryczny piorun kulisty pomknął i idealnie wyrżnął w głowę która oddzieliła się od reszty ciała...
(piorun kulisty, telekineza)
9/10 Mumia
12/12 Szkielet
8/8 Zjawa
Hagnar Wildschwein:
-Na nich!- wrzasnął krasnolud jeszcze głośniej niż zjawa śmigająca ponad jego głową. Topór zaświegotał dobywany zza pasa. Przyjemne dla ucha szmeranie rękawicy po rękojeści obwieściło, że po chwili i sam topór będzie zbierał żniwo pośród przeciwników krasnoluda. Nie zawiodło oczekiwań, bo już po chwili z przygotowanym toporem brodacz popędził w tłum szkieletów powoli człapiących do podróżników. Jakże wielkie było ich szczęście i radość kiedy ujrzały samotnego, dodatkowo niskiego Domenica pędzącego na swoją zgubę zaraz pod ich przyrdzewiały oręż. Jeszcze większe natomiast zdziwienie i rezygnacja kiedy pierwszy z nich padł pod prostym ciosem toporzyska, które dosłownie rozbiło w pył strukturę szkieletu. Mimo to żaden z ożywieńców nie odrzucił przyświecającej mu wizji mordu. Jak można było wywnioskować: na swoją zgubę ponieważ zaraz po szybkim obrocie dającym impet Domenic wyprowadził cięcie znad głowy druzgocąc czaszkę kolejnego szkieletu. Sparował bez problemu spadający na niego grad wolnych uderzeń. Kilka z nich ześliznęło się na zbroję, kilka innych sparował tarczą na ramieniu.
9/10 Mumia
10/12 Szkielet
8/8 Zjawa
Elrond Ñoldor:
Elf nie chciał by przedstawiciel niskiego, mężnego ludu pokonał więcej wrogów od niego. Z bronią gotową do ataku wbiegł w tłum bestii. Kostur zapewniał mu dodatkowy atut. Mógł uderzać ze sporej odległości, przy czym nie będąc podatnym na ataki nieprzyjaciela. Pierwszy szkielet który nawinął się pod srebrną dłoń oberwał z lewej. Elrond z kunsztem malarza, który ostatni raz muska niewinnie płótno pędzlem, wymierzył prosto w skroń rozłupując czaszkę. Kolejny szkielet zaskoczył elfa z tyłu, jednak ten obrócił się na pięcie i ze stworzonym impetem i kosturem na wysokości bioder, uderzył ożywieńca w kręgosłup. Bestia padła. W dwóch częściach. Nogi pozostały bez ruchu, jednak klatka piersiowa, ręce i głowa nadal z cichym zgrzytem podążały w kierunku elfa ruchem posuwistym. Ten nie czekając na zaproszenie zmiażdżył kolejną czaszkę niezniszczalnym magicznym kryształem. Na koniec za pomocą atrybutu lewitacja wzbił się w powietrze by uniknąć ataku pozostałych szkieletów...
(walka kosturem V: atak obustronny, lewitacja)
10/10 Mumia
7/12 Szkielet
8/8 Zjawa
(pomyliłem się poprzednio odejmując od mumii, powinno być szkielet, teraz jest dobrze)
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej