Krajobraz z wilgą i ludzie

[Elizabeth]

// No cóż, przyznam się bez bicia, że musiałem sporo kartkować, aby znowu odnaleźć konkretny cel naszej wyprawy. Nie było łatwo, ale na ósmej stronie udało mi się to znaleźć.

- Anioł zwraca na siebie zbyt dużo uwagi, nieprawdaż? A taki mały kurdupel jak ja nie boryka się z tymi ciężkimi problemami. Dlatego też ja tutaj jestem,a nie Funeris. Proszę mów co wiesz, a my mu wszystko przekażemy.

[Rina]

- Anioł udał się do Essory. Stwierdził że on wzbudzałby zbyt duże zainteresowanie, ściągałby na siebie za dużo spojrzeń. Wierzysz nam wreszcie? Nie wiem kogo wysyłał zwykle ale tym razem padło na nas dwie. Wiesz, wyglądamy jak dwie studentki co pozwala nam się tutaj swobodnie kręcić. - kobieta uśmiechnęła sie. - Tak więc, co wiesz o naszym celu?

[Funeris Venatio]

- No tak, do Essory, a jakżeby inaczej - powiedział elf, uśmiechając się tajemniczo, chociaż raczej przyjemnie.
- Pan Vuko nie był łatwą do wyśledzenie personą, nie da się ukryć. Po drodze dwa razy zmieniał imię, gdy robiło się wokół niego gorąco i musiał umykać. Nie wiem co jest w nim takiego wyjątkowego, ale Orwellowcy polują na niego ostatnio jako na wroga publicznego numer jeden. Wespół z Jurandem, wymieniając się najważniejszymi informacjami, doszliśmy do tego, który to wreszcie osobnik i jak go odnaleźć. Nie będę was wprowadzał w szczegóły operacyjne, w każdym razie przed trzema dniami nasz obiekt alfa czmychnął w stronę Funery. Wysłałem za nim dwóch ludzi, Orwellowcy, jeżeli też doszli do tych samych konkluzji, pewnie cały szwadron.

[Rina]

- Cały szwadron? Nie dobrze. Trzy dni. W strone Funery. Ja zrozumiałam. Lepiej żeby Funeris to jak najszybciej usłyszał. Coś jeszcze nam powiesz? - mówiła szybko lecz cicho.

[Funeris Venatio]

- Mam pewne papiery i notatki dla Funerisa w swoim gabinecie, możemy się tam przejść, wszystko wam dam, a wy przekażecie pierzastemu.

[Elizabeth]

- Zatem prowadź. - Wstała i była pogotowa w dalszą droge, tym razem do gabinetu elfa.

[Rina]

- No to chodźmy. Miejmy już to z głowy. - wstała od stołu i gdy elf wstał wzięła go pod ramię po czym wyszli.

[Funeris Venatio]

No i wyszli. Można nawet powiedzieć, że ruszyli przed siebie. Szli, szli, szli... Minęli katedrę wzornictwa nowoczesnego, zakład tkacki i kolegium uczniowskie. Znaleźli się wreszcie przy katedrze muzyki. Weszli do budynku, raczej niewysokiego, ale pełnego dobrze izolowanych dźwiękowo pomieszczeń. Gabinet elfa znajdował się na prawo. Otworzył on drzwi i wszedł do środka, zapraszając za sobą kobiety.
- Zwykle wysyłam z tym Fulka de Lorche, zaniemógł jednak ostatnio i sam muszę się tym zajmować... - zaczął, gdy powoli kroczył w stronę biurka. Pomieszczenie było niewielkie, znajdowało się w nim owe biurko, dwa regały, stojak na lutnię, flet poprzeczny i jeszcze tam coś, czego żadna z kobiet nie znała. Ogólnie gabinet jak gabinet, nic nadzwyczajnego.

[Rina]

- Chwila, chwila. To ty nie jesteś Fulko? Przecież Funeris mówił że Fulko to jednouchy elf, opis się zgadza... - zapytała zdziwiona spoglądając podejrzliwie na elfa.

[Gorn Valfranden]

- Nie trzeba. Odrzekł do gościa który go zagadnął. Wrócił się do stolika przy którym siedział. Usiadł na nim i starał się słuchać.

[TheMo]

-Czyli dalej działamy w wywiadzie. Wolałbym otwartą akcję, ale skoro są takie wymagania. Niech ten twój człowiek zaprowadzi nas w odpowiednie miejsce.

[Funeris Venatio]

- A widzisz jaki z Ciebie wywiad? ÂŻadna z was nie zadała sobie trudu zweryfikowania w żaden sposób czy ja, to ja. Amatorszczyzna...


- Dam wam pusty list, niezapisaną kartkę - powiedział Jurand. Wstał, podszedł do jednego z regałów, wydobył kawałek papieru i zapieczętował go od razu, ledwo co zdążył zwinąć w rulon. Dał go mężczyznom i polecił Antoniemu Krzymano, jednemu z rycerzy, by zaprowadził ich w odpowiednie miejsce.
- Gotowi do drogi, panowie? - zapytał.


Gorn usiadł na stoliku, czym wzbudził powszechną konsternację. Spora grupa osób patrzyła się na niego z niedowierzaniem, czasem zażenowaniem, ewentualnie odrazą i wyższością. Po wcale niedługim czasie podszedł do niego kelner, ten sam co wcześniej, mówiąc spokojnie, lecz stanowczo:
- Czy mogę prosić pana, by usiadł pan na krześle, a nie siedział na stoliku? - Jego wąsy nawet się nie poruszyły, ale było czuć, że ma już dość owego dziwnego osobnika. Szybko i mocno działał mu na nerwy.

[TheMo]

-Jeszcze jak.
Odebrał od mężczyzny rulon i włożył go do torby z przyborami medycznymi, którą nosił przewieszoną przez ramię. Tam nie będzie się rzucać w oczy. Wstał od stołu i wsunął za sobą krzesło. Wziął w dłoń swój hełm i czekał na Melkiora.

[Elizabeth]

- Ucha nie ma, na tajny kod żeś odpowiedział, co ja wścibska baba jestem, żeby pytać czy ty to ty ? Wszystko się zgadzało, więc nie miałam żadnych obaw, aby twierdzić co innego - odparła niziołczyca wzruszając ramionami.

[Rina]

- Ja rozumiem że na każdym kroku nas sprawdzasz mając nadzieje że w końcu się z czymś rypniemy ale powiem ostatecznie. Przysłał nas Funeris z bractwa świtu który teraz przesiaduje w Essorze. Wszystko się zgadza, hasło, twój opis, kto nas wysyła, wszystko. Masz powód by nam nie ufać? Wiec może już tak nas nie prześwietlaj tylko prosze powiedz co mamy zrobić i idziemy. Dobrze? - mowiła cicho tak by nigdzie się te informacje nie rozniosły.

[Funeris Venatio]

- Pierwsza zasada - nikomu nie ufaj - powiedział elf, szperając w komódce stojącej przy maleńkim oknie, za biurkiem. Wydobył stamtąd trzy zwoje, zapieczętowane woskiem, bezpieczne i nie do odczytania bez łamania pieczęci. Do tego trzymał w ręku mały notesik, jakby niewielką książeczkę. Podał to wszystko kobietom, polecając zgłosić się w miarę od razu do Funerisa.


- Chodźmy w takim razie - rzucił rycerz. Ubrany w zwykły strój mieszczański, chociaż nieco mocniejszy, skrywający pod spodem wzmacniany skórzany napierśnik. Przy pasie nosił kord, taki jak wielu innych obywateli i mieszkańców miast wyspy, krótki, z lekko zakrzywioną głownią, ściętą na końcu. W cholewie wysokiego buta miał sztylet. Wyszedł bocznym wyjściem, z prawej strony magazynu, pojawiając się w wąskiej uliczce. Obejrzał się, czy tamci idą za nim.

[Melkior Tacticus]

Szli, Melkior prawdopodobnie wyróżniał się nieco z tłumu. Nosił wszak sporą kuszę i dwie torby bełtów. Sam zbytnio nie wiedział po co mu aż tyle... ale współpraca z Bractwem nauczyła go że warto mieć ze sobą coś srebrnego. Lewą rękę oparł na rękojeści sihila dla wygody, narzucił kaptur na głowę.

[Rina]

Rina nie miała żadnego płaszcza ni nic gdzie by mogła ów listy schować, odebrała je od niego i wsadziła do stanika skrzętnie je tam ukrywając, co jak co ale tam raczej nikt ich nie powinien szukać. Notesik wzięła i podała Eli uśmiechając się do niej o tak
Odwróciła się w strone drzwi i powiedziała. - Ruszajmy czym prędzej. Bywaj panie Fulko. - powiedziała i ruszyła do drzwi.

[Elizabeth]

Elizabeth bez słowa przyjęła notatnik, trzymając go w recę. Ruszyła za Riną, a wychodząc z gabinetu spojrzała na niego ostatni raz i pożegnała się:

- Bywaj elfie, niech łaska Zartata chroni cię przed nieprzyjaciółmi.

[Funeris Venatio]

Rinie dwa zwinięte kawałki papieru wystawały raczej mocno, przez co wyglądała ona co najmniej dziwnie. Gdy jeden koniec miała między piersiami, drugi prawie zahaczał ją o brodę. Pamiętając drogę, kobiety mogły dojść do miejsc, które już odwiedziły.