Zwiad na Zuesh

[Nawaar]

- Idź, idź. Poczekamy. Wtedy też dhampir poczuł ogromne ciepło, które zalewało całą jego osobę wtedy właśnie ściągnął hełm, aby się nie zagrzać jego blond włosy ozdobiły jego srebrny pancerz, a on sam rękawicą starł pot. Najpierw zima, a teraz gorąco jak, w hucie. Ta nagła zmiana temperatur, co u niektórych mogła spowodować przeziębienie albo chociaż katar. Na szczęście Silvastera to nie dotyczyło, bo był odporny na wszelakie ludzkie choroby.
- Te nagłe zmiany klimatu i temperatur, mogą kogoś doprowadzić do choróbska. Stwierdził od tak. Jednak wiedział również, że w takim klimacie jaszczurki czują się o wiele lepiej.
- Szeklan będzie mógł tutaj się wykazać i nie będzie łaził taki osowiały, przez ten cały czas.

[Melkior Tacticus]

Już w zbroi Melkior wyszedł z kajuty, oparł się o krawędź burty która pewnie miała fachową nazwę... W końcu coś wypatrzył. Jakby zarys miasta.
- Rzuci ktoś lunete. Ogrug! Prawa burta, coś jakby miasto!
- Jakby miasto sir! Wygląda na całe! - Na platformie obserwacyjnej też była luneta, obserwator mógł więz bez problemu dostrzec szczegóły. Melkior wszedł na rufowy kasztel, sternik podał mu lunete. Rzeczywiście. Widać było miasto. Od tej strony niezniszczone. Ba! Kilka łodzi rybackich 4km od nas były dość dziwnym zjawiskiem.
- Zwijać żagle! A to ci heca... Pięć stopni w lewo od dziobu widze kilka łodzi rybackich... Ktokolwiek tu przetrwał... ma jaja.

[Nawaar]

Dhampir nie mógł uwierzyć ich szczęściu, jak do tej pory na nic nie trafili, a gdy już na coś trafili okazało się to miastem. Dość dużym i zadbanym, ba owe miasto miało nawet własne statki choć były to jedynie łodzie rybackie, ale to oznaczało, że nie jest opuszczone a zamieszkałe, przez jakiś nieokreślony lud. Silvaster ciekaw był nowego świata oraz kultury, którą reprezentuje ów lud. Dlatego jeszcze raz otarł pot z czoła i zaczął się niecierpliwie przyglądać całemu miastu, aby wyłapać wątłe jeszcze szczegóły.
- My chyba jesteśmy w czepku urodzeni. Takie szczęście od razu natrafić na miasto i to jeszcze zamieszkałe!. Tak ocenił obecną sytuację, ale to nie wszystko co miał do powiedzenia.
- Tan lud musi mieć jaja aż do samej ziemi! Przetrwać nalot najróżniejszych demonów i prowadzić jeszcze miasto. No, no godne podziwu nie ma bata.
Tymi słowy zakończył swoją wypowiedź.

[Melkior Tacticus]

- Jestem pewien że nie przetrwało ich za wielu. Nie wiemy też jak wygląda reszta miasta. Nie wpłyniemy im do portu, to by było nierozważne. Myślę by zdesantować się 8km. na południe i przejść pod ich mury pieszo. Przedstawić się itd. Obecność cywilizacji wiele zmienia. Wszystko w sumie... Melkior westchnął ciężko.

[Nawaar]

Dhampir widział słuszność w słowach elfa, więc przytaknął.
- Masz rację, że nie powinniśmy wpływać do portu. To by mogło oznaczać atak z naszej strony i całego Valfden, a tego byśmy nie chcieli. Jednak zastanawia mnie odległość aż 8 kilometrów marszem wśród terenu, o którym nie mamy pojęcia oraz o wciąż zagrażającym atakiem ze strony demonów, co poniektórzy nazwaliby to szaleństwem. W sumie sam, bym to tak nazwał ale, że ja lubię ryzyko i widmo śmierci czyhające za rogiem to nie widzę problemów.
Uśmiechnął się szeroko rozglądając się jeszcze raz dookoła.

[DarkModders]

Jaszczur wylazł z zarzyganym wiadrem wyrzucić go przez burte. Słysząc radości kompanów podszedł do nich.
- Już dobijamy do brzegu?

[Thoran]

- Czy dobrze słyszę ? Ląd ?- powiedziałem wyłaniając się spod pokładu.
- Szczerze to spodziewałem się, że ta cała informacja o nowej, nieznanej dotąd wyspie, demonach i innych takich okaże się zwyczajną plotą, a tutaj taka siurpryza. Chociaż w dalszym ciągu może tak być..mam na myśli drugą część zdania.

[Nawaar]

Nagle wszyscy znaleźli się na pokładzie, aby podziwiać tymczasowe odkrycie stałej ziemi. Jaszczur wydawał się nieco bledszy, a jego zielone dotychczas łuski wydawałby się jaśniejsze. Co, ta choroba robi z ludzi? Pomyślał, kiedy Szeklan wywalał swoje śmierdzące wymiociny. Silvaster zasłonił nos dłonią.
- O, dziwno udało nam się znaleźć wyspę oraz miasto. Teraz szukamy jakiejś plaży, żeby zrobić sobie spacer w stronę miasta. Dlatego szukamy jakiegoś piaszczystego terenu.
Odpowiedział zarówno Thoranowi i Szeklanowi.

[Funeris Venatio]

//Wyprawę ciągniecie do przodu zawsze wtedy, kiedy jestem w pracy.

Funeris oczywiście stał na bocianim gnieździe i to on o wszystkim doniósł. ÂŻe ląd i że łodzie. I że miasto i że takie tam.

[Adaś]

Adamus słysząc słowo ląd, wyczołgał się spod beczek przy których spał kiedy statek wypływał. Postanowił sobie uciąć jakąś drzemkę relaksacyjną połączoną z degustacją. Co właśnie zostało zakończone, więc powoli wstał i wylazł na pokład i oparł się o maszt czekając co powie dowódca statku.

[Funeris Venatio]

Wszyscy zebrali się na pokładzie. Funeris przyglądał się lądowi i miastu, które majaczyło im w... pewnej odległości. Dobrze rozwinięte, idealnie usytuowane, niezniszczone. Tyle się dało powiedzieć tylko i wyłącznie po oględzinach z takiej perspektywy.
- A czemu niby nie wpłynąć do portu? Wasze argumenty są tak absurdalne, że aż nie wierzę. Port przypadkiem nie służy do tego, żeby przyjmować podróżnych? My jesteśmy podróżni. Pod banderą Valfden stanowimy oficjalną delegację królestwa. Lądując gdzieś dalej i chowając się po lasach aż do samych bram miasta stwarzamy wrażenie piratów, którzy boją się głównego podejścia. Wpływając do basenu przed miastem zostaniemy okrzyknięci, opowiemy się - tak to chyba działa, co nie? Skąd pomysł, że każda wpływająca jednostka, zaznaczę, że pojedyncza, ma zamiar od razu brać miasto od strony morza?

[Melkior Tacticus]

- No w sumie masz rację. Elf się zmieszał, ale Funeris miał rację. Całkowitą.
- Kurs na port, wpływamy. - wydał polecenie a załoga zaczęła uwijać się przy żaglach.

[Nawaar]

Nagła zmiana planów gdy paladyn bractwa przemówił rozsądnie. Wtedy również i Melkior zmienił swoje wcześniejsze postanowienie. Dhampir był przyzwyczajony do zmienności elfa, ale tym sposobem ułatwili sobie drogę do miasta. Zamiast łazić, po dzikiej sawannie pełnej demonów mogli spokojnie wysiąść ze statku i udać się bezpośrednio do miasta gdzie mieszkał do tej pory nie znany nikomu lud. Jednak i tak obawa była, bo w końcu nie wiadome było jak zareagują na pojawienie się innego okrętu niż ich łodzi rybackiej.
- Ciekawe jak nas przyjmą? Rzucił mimochodem w stronę towarzyszy.

[Patty]

- Jeśli wrogo to proponuję spalić tę wiochę do gołej ziemi - rzuciłam dhampirowi z uśmieszkiem.

[Nawaar]

A, on o dziwno również odwzajemnił uśmiech.
- Jestem jak najbardziej za.

[Melkior Tacticus]

- Nie wiem, o wyspie Valfdeńskie archiwa mówią tylko że jest. Leży jakieś 100km od Ilusmiru więc pewnie mieli z nimi jakieś tam kontakty, no i z dawnymi Ziemiami Neutralnymi które po upadku asteroidy najechało Ghuruk dając zapewne ostry wpierdol połowie komturii Kruczego Bractwa. Patty! A gdzie miłość, jednorożce i tęcza? Jak oni kamieniem to ty w nich chlebem itd? Zartat Cię opuścił widzę. - rzucił żartobliwie.

[Funeris Venatio]

- Zartat ma... różne oblicza.

[Nawaar]

Dhampir znowu się uśmiechnął słysząc kazanie Melkiora do anielicy. Nawet był zdziwiony swoim zachowaniem, bo rzadko się uśmiechał, ale teraz robił to nad wyraz często. Musiał znów spoważnieć, ale po prostu nie mógł sytuacja była za luźna na takie rzeczy. Na temat bogów się nie wypowiadał, bo nie uważał ich za panów swojego życia, którzy pchają go na ich ścieżki wolał natomiast niezależność i chęć wyboru swojej własnej drogi. Takim zasadami się kierował a przynajmniej chciał.

[Melkior Tacticus]

- Na przykład w postaci mewy srającej na łeb sługi Pana ÂŚwiatła. - powiedział z uśmiechem wchodząc na rufowy kasztel by przejąć ster. Zbliżali się do portu mijając kilka łodzi rybackich. W końcu wpłynęli do basenu portowego, na nabrzeżu czekał już na nich komitet powitalny i tłum gapiów. Nie byli to ludzie, elfy czy jakakolwiek znana Valfdeńczykom rasa - no może najstarsi kupcy pamiętający jeszcze wyspę Marant coś by o nich wiedzieli - na nabrzeżu stała spora grupa koto-podobnych istot.

[Nawaar]

Dhampir znów się uśmiechnął na uwagę elfa do Funerisa. Melkior poszedł do sterów, żeby móc samemu wpłynąć do portu, jak na kapitana okrętu przystało. Morskie fale się uspokoiły, a ich oczom ukazał się port wraz z tłumem gapiów, nic by takiego nadzwyczajnego nie było gdyby ów istoty nie wyglądały na przerośnięte koty. Silvaster dopiero teraz wybuchł śmiechem chowając się za burtą no prawie się położył na pokładzie. Miał wiele pytań do tych istot głównie miał być one rasistowskie. Ciekawe, czy się linieją? Albo, co robią jak mają w zupie swoją sierść , a najważniejszym chyba było, czy liżą sobie jaja? Tak to ostatnie było najlepsze, ale na razie wstrzymał się i uspokoił, a po chwili wstał i ogarnął się. Jego reakcja była taka, a nie inna dlatego że spodziewał się tutaj jakiś zwykłych ludzi, a nie koto-ludzi.