Na drodze ku zrozumieniu - Kenshin

[Kenshin]

Ork nie mógł obejść własnej ściany, bo zagrodził nim wszystko. Teraz postanowił sobie usiąść na ziemi i spokojnie czekać aż ściana się roztopi, pod wpływem słońca.

[Progan]

Dziki oddaliły się już na odległość 50 metrów, kiedy topiąca się ściana lodu załamała się pod swoim ciężarem. Droga stała otworem.

[Kenshin]

- No i bajeczka. Powiedział do siebie, po czym wstał z ziemi i w jedną rękę wziął kawałek lodu i zaczął lizać. Od taki zamiennik wody pitnej. Swoją drogą bestie się nieco oddaliły, ale to nie znaczyło że nie zaatakują jak się pojawi w zasięgu ich wzroku ork. Dlatego w tym momencie zaczął skupiać w sobie moc magiczną i ruszył na przód ku niezbadanej dotąd ścieżce.

[Progan]

Nagle oba dziki umarły. Wyskoczył na nie wypaczony cieniostwór. Zajął się jedzeniem ich trucheł. Był 50 metrów od Ciebie i nie widział Cię.



1x wypaczony cieniostwór

[Kenshin]

Po przekroczeniu ściany zagrożenie pozornie minęło, bo spaczone dziki padły z takiego powodu, że spotkały swojego zmutowanego kolegę cieniostwora, który chciał sobie podjeść i właśnie to robił będąc odwrócony od orka. Kenshin spróbował to wykorzystać i nabrać rozpędu starając się  zmniejszyć dystans do 20 metrów . Wtedy jednak bestia z nocnych koszmarów zauważyła obecność orka i zaczęła prychać, po czym rozpędzona ruszyła w stronę Kenshina z zamiarem splunięcia na niego kwasem. W tym właśnie czasie ork zebrał energię magiczną i skupiając ja w dłoni wypowiedział inkantację czaru sopla lodu. - Izosh! W dłoni adepta ukazał się ostry jak brzytwa kawałek lodu, który momentalnie rzucił, przy wykorzystaniu mocy telekinetycznych starając się trafić bestię w łeb.

[Progan]

Sopel lodu uderzył wypaczonego cieniostwora w ciało nad łopatką. Cóż, sopel lodu owszem, był kontrolowany, jednak sam cieniostwór już nie. Sopel wbił się w ciało przeciwnika, nie przyniósł mu jednak śmiertelnych ran. Dystans zmniejszył się do 8 metrów. Cieniostwór splunął na Ciebie kwasem, ten uderzył w nogę momentalnie przeżarł ubranie i zaczął palić skórę.

[Kenshin]

Przez moment cieszył się, że zaatakował aby za kilka sekund tego pożałować. Lodowy pocisk ominął głowę trafiając gdzieś w bok bestię, a ta bez pardonu podbiegła i wypluła kwas w stronę orka trafiając go w nogę. Kenshin natychmiast upadł na tyłek pod wypływem bólu. Jego spodnie zostały przeżarte, a skóra piekła niemiłosiernie praktycznie jad wypalał jego skórę, a niedługo mogło to dojść do mięśni i kości. Jednak to nie był koniec działania dziwnego cieniostwora. Kreatura, bo stworzeniem tego nazwać się, po prostu nie dało chciał zaatakować łapą. Kenshin w ostatniej chwili wyciągnął obie ręce do przodu i szybko zebrał moc magiczną, aby w ostatnich sekundach wypowiedzieć inkantację mroźnej zamieci. - Anoshu!. Lodowa fala wystrzeliła z rąk czarnego orka trafiając bestię. Zmutowane zwierzę zostało zamarznięte tuż, przed samym atakiem. W skutek ataku wszystkie organy wewnętrzne razem z krwią zatrzymały się. Zwierzak padł na miejscu robiąc za bryłę lodu na szlaku do wąwozu. Teraz Kenshin miał chwilę na odpoczynek i zajęcie się raną, po wciąż działającym kwasie. Innymi słowy zaczął się drzeć  wniebogłosy.

// Cholera szczegół omal nie pozbawił mnie rączek.

[Progan]

//: Jeśli nie chcesz zostać bez rąk, proszę o poprawę posta wyżej i dopisanie wypowiadanej inkantacji zaklęcia. Masz na to 10 minut od chwili opublikowania mojego postu.

[Progan]

Bestia padła. A Ty zacząłeś się drzeć, pewnie po to by ściągnąć na siebie kłopoty. Niepostrzeżenie coś wychyliło się zza Twojego boku. Wręcz wyjrzało spod Twojej pachy i nieźle Cię nastraszyło. Pierwsze co rzuciło Ci się w oczy to duży, duuuży nos małej postaci.

[Kenshin]

Ork się darł i nie przestawał, do czasu aż coś wyszło z ziemi. Prawie nie narobił w gacie, gdy zobaczył wielki kinol tuż, przy swojej pasze. Tymczasowo zapomniał o bólu, bo adrenalina zaczęła działać. I nie minęła chwila, gdy  Kenshin próbował się czołgać, jak najdalej od tego dziwnego stworzenia.

[Progan]

Jednakże to nie wyszło z ziemi, a zza placów bohatera. Gnom przekręcił głową w jedną, potem w drugą, a potem się odezwał, bynajmniej nie do Ciebie a do kompanii na górze wąwozu.
- Chyba zwariował - stwierdził i nie bacząc na Twoje zachowanie dodał - Paskudna rana na nodze. Kwas plugawców, źle to wygląda. Weźcie go stąd, bo sczeźnie - powiedział i spojrzał w górę na krasnoluda i niziołka.

[Kenshin]

Ork się uspokoił i zaniechał ucieczki ani nawet nie próbował się bronić. Jednak spoglądając na zebrane towarzystwo było, co najmniej nietypowe. Po dłuższym zastanowieniu stwierdził, że to znajomi którzy podwieźli go do lasu. Gdzie zaczęli dziwnie pluć na jakiś kamień.
- O to Wy!. W życiu bym się nie spodziewał, że was drugi raz zobaczę.

[Progan]

//: Czytasz Ty moje posty? Tylko krasnal splunął.


- Nie bądź taki pewny, bo gdyby nie ten mały - krasnal wskakując do wąwozu z niziołkiem wskazał palcem na gnoma - nie wiedzielibyśmy że coś się tu święci.
- Magia śmierdzi - zawołał gnom przeskakując z nogi na nogę. Krasnal i niziołek wyciągnęli Cię z wąwozu, ten drugi otworzył torbę, wyjął mieszek, wysypał na dłoń i posypał czymś na ranę, uszczypało. Wyjął flakon, wylał na ranę. Spojrzał Ci w oczy i podał drugi taki sam flakon do wypicia
- Wypij, jeśli chcesz żyć.

[Kenshin]

Kenshin nic się nie odezwał, tylko wypił podana mu miksturę. Liczył, że zostanie uleczony.

[Progan]

Wampirza krew niewiadomego pochodzenia trafiła do Twojego układu krążenia, wręcz wchłonęła się między tkanki. Miała zdumiewające właściwości, leczyła bowiem tkanki istot żywych. Mięśnie i skóra na Twojej nodze zaczęły się regenerować.
- Spróbuj iść, mamy obóz niedaleko, mus Ci odetchnąć - powiedział krasnal podtrzymując się w pasie.


//: Noga zagoi się w przeciągu 2-3 godzin.
//: Proszę opisać wędrówkę do obozu.

[Kenshin]

Ork poczuł, że jego ciało nagle zaczęło się regenerować, ale to nie działało jak zwykła mikstura lecznicza. To musiało być coś mocniejszego, bo skutki leczenia były zauważalne, po paru sekundach. No, ale teraz mógł już wstać i jako tako się poruszać. - To idziemy. Powiedział do wszystkich, lecz to z chodem miało mało wspólnego. Kenshin, po prostu kulał ale tak, czy siak szedł do przodu w stronę obozu. Noga jeszcze bolała, więc starał się jej nie nadwyrężać. Dlatego marsz musiał im zejść nieco dłużej.

[Progan]

Dotarliście do obozu na polanie. Stał tam wóz, na którym wcześniej jechaliście i prowizoryczne obozowisko. ÂŚrodek polany był rozkopany, gmerali tam ludzie z łopatami. Elf, podczas nieobecności krasnoluda, przejął wartę, teraz zaś mógł iść na swoje miejsce, do kociołka. Zauważył jednak was, skinął abyście podeszli i zapytał się Ciebie co się stało.

[Kenshin]

Ork podszedł do elfa gdy dotarł do obozu zdał relację, co go spotkało na drodze do wąwozu. Totem i dziwne stworzenia pominął na razie, bo nie wiadomo co będą chcieli z nimi zrobić. - Poszedłem sobie ścieżką na wprost. Czułem, że zaprowadzi mnie to na wąwóz, ale tuż przed nim zaatakowały mnie dwa zmutowane dziki. Dzięki poznanemu zaklęciu zablokowałem drogę między nimi, a mną. Stworzenia oddaliły się a ściana się roztopiła. Idąc dalej zauważyłem tego cieniostwora, który objadał się tymi samymi dzikami, co wcześniej wspomniałem. Następstwem tego zaatakowałem go, bo był odwrócony tyłem, ale mój czar spudłował i skończyło się tak, jak widzisz. 

[Progan]

- Szaman - rzucił cicho gnom do elfa, ten przeszedł się w jedną i w drugą.
- No tak. Plugawce się rozprzestrzeniły. Nawet ptaki chyba zaczęły chorować... Dobrze, żeśmy byli niedaleko, inaczej mogłoby być z Tobą nieciekawie, prawda?

[Kenshin]

- A i owszem. Wiecie skąd biorą się te istoty?.