Nie ma takiego dobra, które powraca złem!

[Funeris Venatio]

Funeris zważył woreczek, którym próbował go Corelius.
- Twoja sól - odezwał się do niego, wyciągając mieszek przed siebie. - Na pewno Ci się przyda.

[Gorn Valfranden]

Gorn który siedział przy ognisku nadal czekał na rozwój wydarzeń.

[Isentor]

Corelius również przysiadł się przy ognisku, jego towarzysze zrobili to samo. Jeden z nich zaczął składać prowizoryczne rożno z większych patyków.
- Zatrzymaj sól, mam jej pod dostatkiem. Polujemy na Narsila od jakiegoś czasu, uważamy, że służy potężnemu demonowi. Demony nie działają w tak zorganizowany sposób i zazwyczaj nie przewodzi nimi nefrytowy diabeł. Coś jest na rzeczy, od kiedy śledzimy ich poczynania nie wpadliśmy na nic konkretnego, do dzisiaj.

[Funeris Venatio]

Funeris przywiązał woreczek do pasa i podziękował skinieniem głowy.
- Wychodzi na to, że polujemy na tę samą poczwarę. Bylibyśmy zaszczyceni, gdybyście zechcieli połączyć z nami siły. Nas jest piątka, was trójka, razem powinno nam pójść o wiele lepiej, niż rozproszeni i w mniejszych siłach. Powiedzmi, Coreliusie, co wam się udało ustalić? Macie jakiś jego trop, wiecie gdzie możemy zacząć go szukać?

//Isu, ile jest w worku? Kilogram?

[Isentor]

- Jesteśmy w idealnym miejscu, by rozpocząć poszukiwania. Gdzieś w tej lub w warowni na zachodzie mieści się ich obóz. Jeśli nadal żyjemy to może to być warownia na zachodzie. Raczej tak. Sowie Sady nie były pierwszą wsią, na którą napadły. Czuje się poniekąd winny, ponieważ to na Rigor Mortis poluje Narsil. Szuka dla swego Pana bardzo starego artefaktu. ÂŚciganie demonów nie jest naszym priorytetem, zajmujemy się z goła odmiennymi rzeczami. Niestety przeznaczenie nas dopadło. Co poradzisz?

[Funeris Venatio]

- Nie znam możliwości, liczebności, ani potencjały tychże piekielnych istot, więc pierwsze co bym w ogóle doradzał, to ostrożność. Jeżeli, jak sam mówisz, mieli się rozbić tutaj albo tam - wskazał głową w kierunku drugiego członu rozpiętej nad wąwozem warowni - to w tej części raczej jesteśmy względnie bezpieczni. Należałoby się tam udać, lecz raczej nie frontowym wejściem. Nie mam pojęcia czego możemy się tam spodziewać. Nie znasz przypadkiem jakiegoś drugiego wejścia do tamtej wieży, byśmy jak najdłużej pozostali niezauważeni? Te dwie warownie strzegą tego samego przejścia, więc domniemywam, że mogło istnieć jakieś ukryte przejście między nimi. Poza tym - jaki jest plan działania? Po prostu zabijamy Narsila i resztę jego popleczników? Nam zawadza, wam zawadza, zginąć musi na pewno, ale czy nie ma w tym jakiegoś drugiego dna?

[Lucas Paladin]

- Cóż, nic nie poradzimy. - wtrącił Lucas - Wasz przyjaciel wspomniał o Smoczej Górze. Czy to w jej obrębie się znajdujemy, czy musimy szukać na ślepo? - poszukiwanie demonów było tak trudnym zadaniem, że równie dobrze mogli wszyscy teraz pograć w bierki. Nie wiedzieli gdzie obecnie się znajdowały, czy się ujawnią (bo robią to bardzo rzadko) i czy będą w stanie je zwyciężyć.
- Czy Narsil jest jednym z potężniejszych demonów, czy możemy spodziewać się jeszcze kogoś większego?

[Gorn Valfranden]

Gorn który siedział niedaleko Lucasa rzekł.- Możliwe że zetrzemy się z jeszcze silniejszymi przeciwnikami niż Narsil, ale co poradzić, musimy mu stawić czoło.

[Isentor]

- Dobrze kombinujesz Funerisie, warownie tego typu budowano z rozwagą, większość z nich posiada podziemne tunele łączące obie wieże. Takie tunele ułatwiały wojskom swobodne przejście z warowni do warowni, kiedy oddziały nieprzyjaciela poruszały się po ziemi wysoko nad ich głowami. Lucasie jesteśmy przekonani, że Narsil służy potężniejszemu demonowi, artefakt, którego poszukuje może zostać wykorzystany również w niegodziwych intencjach. Pragniemy się dowiedzieć po co szuka go Narisl, co z nim się stanie po przesłuchaniu nie jest już naszym zmartwieniem. Jak wspominałeś jest nas 8, ustalmy więc plan działania dla 8 osób.

[Funeris Venatio]

- W takim razie zacznijmy od poszukiwania tegoż tunelu. Mam nadzieję, że jest on gdzieś ukryty i ułatwi nam to sprawę, chociażby nieznacznie. Naszym zadaniem było rozprawienie się z demonami, które zagrażają niewinnym ludziom, więc zakładam, że droga do zbawienia wiedzie poprzez Narsila. Spróbujemy go pojmać i pozyskać informacje, także te, których potrzebujecie wy. Jeżeli jednak okaże się, że lepszym wyjściem będzie zabicie go przy pierwszym kontakcie, tak właśnie uczynię.
Funeris zawiesił głos, popatrzył w ogień, szturchnął polana małym patykiem. Snop iskier wzleciał w górę, dym rozniósł się po pomieszczeniu i wyleciał przez ubytki w ścianach i niewielkie okna wychodzące na nagie skały.
- Rozmieszczenie tamtych pomieszczeń powinno być podobne jak tych tutaj, z zewnątrz wieże wyglądają niemalże identycznie. Jeżeli uda się nam dotrzeć na miejsce, musimy działać bardzo szybko. Jest nas ośmiu, wasza trójka, my czterej ciężkozbrojni i nasza szlachetna anielica. Jak wykorzystać taki potencjał istot ludzkich? Wolę nie iść tam "na czuja", że tak powiem. Coreliusie, nie wiesz ilu przeciwników możemy się tam spodziewać? Jak duży był oddział tego nefrytowego diabła?

[Isentor]

- To dobry plan Funerisie. Oddział, z którym walczyliśmy w lesie liczył tuzin czerwonych demonów i jednego, wielkiego bydlaka z rogami. Nie wiem czego możemy się spodziewać w ich obozie. Na pewno nie będzie łatwiej. Wspomniałeś o tym, że jest z wami anielica, użyłeś jakieś metafory względem tej urodziwej paladynki, która przebywa w waszym towarzystwie?

[Funeris Venatio]

- Hm... Nie. Kinraya, która pewnie zaraz powinna się pojawić, jest aniołem. Wiesz, skrzydła, długa włócznia, Dziecię Zartata. Anioł, po prostu.

[Lucas Paladin]

- Chociaż Patty również jest "Aniołem" - wtrącił śmiało Lucas i przeanalizował plan Funerisa. Najlepszym pomysłem byłoby chyba rozdzielenie się na dwa oddziały, wtedy przeszukiwanie szło by zdecydowanie szybciej. I takie też rozwiązanie rycerz zaproponował.
- Rozdzielmy się. Dwie drużyny. Zrównując siły. Chociaż nie mam pojęcia co z Kinrayą, nadal się nie pojawia..

[Funeris Venatio]

- Uprzedziłeś mnie z tymi słowami, Lucasie. Miałem to zaproponować, dosłownie w następnym zdaniu. Dwa oddziały mogą się okazać bardziej mobilne i nie zablokują swojego potencjału. Powiedzmy, ja, Gorn i ty, Coreliusie. Patty z Lucasem i twoimi dwoma towarzyszami mogą sformować drugą grupę uderzeniową. Kinraya może nas wesprzeć jako jednostka wsparcia, niepoznane są moce Wybranych Przez Zartata.
Naprawdę mogłaby się pojawić.

[Isentor]

- Anioł? Nigdy żadnego na oczy nie widziałem. Takie cuda przyjdzie mi oglądać przed ewentualną śmiercią. Cóż, wtedy będę mógł z czystym sumieniem stwierdzić, że w życiu widziałem już wszystko i zemrzeć szczęśliwie. Dwie grupy brzmią dobrze, ale w ten sam tunel ruszamy?

[Kinraya]

Kinraya wylądowała nieopodal wieży, już z daleka usłyszała żwawą dyskusje wojaków. Po wejściu do pomieszczenie spojrzała nieufnie na nowych towarzyszy rycerzy bractwa.
- Witajcie przybysze, nazywam się Kinraya!

[Funeris Venatio]

- To chyba zależy od tego, czy znajdziemy jeden tunel, czy więcej.
A oto i ona.
- Kinrayo, pozwól, członkowie Rigor Mortis. Corelius, Alon, Lykiel. Zdają się mieć podobny cel, co i my.

[Lucas Paladin]

- Są oni członkami stowarzyszenia Rigor Mortis, podobnie jak torturowany przez demona Narsila nieszczęśnik ze stodoły. Również na niego polują, potrzebują informacji. - tutaj rycerzowi przyszedł do głowy doskonały pomysł - Powiedz nam, Pani. Potrafisz przesłuchać demona? Raczej nam, ludziom, nie będzie ochoczo odpowiadał.

[Kinraya]

- ÂŻyjący członkowie Rigor Mortis? Czuje się jak w muzeum. Witajcie słudzy Zewoli, krewnej mego Pana - Zartata. Potrafię zmusić demona do wielu rzeczy. Nauczę was.

[Funeris Venatio]

- Chętnie naukę przyjmiemy, szlachetna.