Konwój z bronią dla armii

[Nawaar]

- Co nie zmienia faktu, że jesteśmy w połowie drogi już i, tylko czekać aż zobaczymy mury Efehidonu.

[Gorn Valfranden]

- Owszem, ale nigdy nic nie wiadomo. Możemy na tą chwilę obecną się nieco zrelaksować.

[Melkior Tacticus]

- Zrelaksować? Teraz wieziemy ładunek o znaczeniu strategicznym. Musimy być skupieni.

[Nawaar]

- Mądre słowa Melkiorze. Będziemy jechać całą drogę bez zatrzymywania, a w nocy dojedziemy do stolicy. Elf wyciągnął już łuk z sajdaka.

[Melkior Tacticus]

Było po południe gdy znowu dotarli w okolice chramu, tyle że tym razem na jego schodkach siedziała 10-tka ludzi wyglądających niezbyt miło.
- Wyczuwam kłopoty...



25m od nas

[Nawaar]

Dobrze, że wyjąłem łuk. Pomyślał elf i zaczął delikatnie wyciągać żelazną strzałę. - Kto z nimi gada?, czy już mogę zacząć ostrzał?.

[Melkior Tacticus]

- E! Zacni panowie, tu się myto płaci. Grzywnami, ale i złotem nie pogardzimy. Zakrzyknął jeden z nich stojący bliżej drogi.

[Anette Du'Monteau]

Anette jedynie załadowała kuszę. Chciała pozwolić wysłowić się człowiekowi od okrętów. Wydawał się mieć niezłe gadane a zawsze lepiej uniknąć walki. Zwłaszcza że coś z towaru mogło zniknąć w czasie akcji.

[Gorn Valfranden]

Gorn który siedział z tyłu co w pewnym sensie pozwoliło mu ukryć to co robi. Otóż Gorn zaczął ładować kuszę. W bardzo szybkim tempie udało mu się ją załadować.

[Melkior Tacticus]

//Gorn, jak ty nosisz kuszę, młot i tarczę na plecach 

[Gordian Morii]

-Dobra ja będę z nimi gadał. - powiedziałem i zeskoczyłem z wozu. Przeczesawszy włosy palcami poprawiłem kubrak i ruszyłem w kierunku stojących ludzi.
- Witajcie! - powiedziałem z zawadiackim uśmiechem.
- Oczywiście, rozumiem konieczność utrzymania szlaku w należytym porządku, aby żadne męty i szumowiny się na nim nie kręciły, dlatego bardzo chętnie dołożymy cegiełkę do tego jakże zacnego dzieła. Nie mniej jesteśmy tylko prostymi przewoźnikami i wieziemy solone mięso dla armii królewskiej. Myśliwi z północy zakończyli pierwsze wiosenne łowy na grubego zwierza, ale że to też czas rui i innych takich, to za dużo tego nie mamy. A armia już w gotowości ledwo parę kilometrów dalej. Więc jeżeli jesteście przyjaciółmi Valfden to mam nadzieję, że nie obrazicie się, na tą zaliczkę 100 grzywien, którą wam teraz proponuję. Za niecałe dwa tygodnie będziemy wracać po drugą transzę tym razem ryb to dopłacilibyśmy resztę. Możemy się tak umówić?

[Melkior Tacticus]

Bandyci popatrzyli po sobie, coś tam postękali, pokrzyczeli aż w końcu jeden z nich się odezwał.
- Pewności że nie kręcicie nie mamy ale... nie będziemy się bić o solone mięso prawda? Dajcie więc te 100 grzywien i jedźcie dalej.

[Gordian Morii]

//: Chciałbym mieć granat, który mógłbym mu rzucić w mieszku ;/

-W takim razie momencik. - powiedziałem i ruszyłem w kierunku wozu. -Zrujnuje mnie ta wyprawa. - przekląłem los w myślach i otworzyłem swoją sakwę. Wewnątrz znajdowało się kilka mieszków ze złotem "na drogę", z których to wybrałem taki, który zawierał 100 grzywien i na powrót zamknąłem sakwę wpychając ją pod płachtę.
-Czym ja w karczmie, zapłacę? Będę sobie musiał przez was długów na robić, ale cóż. Jak mus to mus, trakt sam się nie ochroni. Proszę bardzo. - powiedziałem i podałem swojemu rozmówcy pieniądze.
-Kompania w drogę. - zakomenderowałam i gdy wóz na którym jechałem zbliżył się do mnie wskoczyłem na jedną z burt.
- Bywajcie w zdrowiu i do widzenia! - zakrzyknąłem jeszcze do bandytów. Pojechaliśmy dalej.

[Nawaar]

Nathaniel odłożył strzałę do kołczanu. Teraz jak ruszyli, byli bliżej celu niż mogło się wydawać. Jednak reakcja Gordiana zaskoczyła elfa. - Widzę Gordianie, że wolisz ścieżkę pokojową. Bardzo chwalebne z twojej strony płacąc im zamiast zabijać.

[Melkior Tacticus]

- Zabicie ich tak na prawdę by nic nie dało, zresztą... kto wie ilu ich jeszcze w chramie siedzi co? O tym nikt nie pomyślał.

[Nawaar]

- Widocznie Gordian pomyślał. Już raz ich spotkaliśmy w chramie i było ich tam trochę dużo. W sumie dobrze, że sprawa potoczyła się inaczej nie?.

[Gordian Morii]

- Oj 100 grzywien za ładunek warty kilkanaście tysięcy to nie jest dużo. Zresztą mam zbyt wiele do stracenia by przypadkowo oberwać strzałą lub nożem pod żebra. - odpowiedziałem.
- Każdy dowódca powie Ci jedno, szczęście to kurwa. Nigdy nie wiadomo komu dopisze. Wystarczyłaby pochodnia rzucona na wóz i nie ma z nas co zbierać. Ogień chwyci płachtę, od niego zajmą się skrzynie, a wolałbyś nie widzieć co by się stało jakby tyle amunicji pierdolnęło na raz. Do grobów złożyliby pewnie tylko broń. - dodałem po chwili.
-Zresztą, żaden ze mnie wojownik a i jak słusznie zauważył Melkior cholera wie ile ich tam siedziało jeszcze. - a w tym momencie nagłe chrapnięcie wyrwało mnie z rytmu.
-Weźcie go gdzieś zostawcie, albo wrzućcie do jakiej kałuży, bo mnie zaczyna drażnić. Przyjechał się wyspać na konwoju. Mogliśmy go zostawić bandytom jako poręczenie tego, że wrócimy. - powiedziałem wskazując na Thor Groma.

[Anette Du'Monteau]

-Skoro wojna idzie to każdy człowiek na Valfden może później się przydać. Więc to też można uwzględnić jako zabieg w tym kierunku.

[Melkior Tacticus]

- Hahaha. - zaśmiał się Melkior na propozycję Gordiana
- Ja raz widziałem jak pieprzło. Mieliśmy mniejszy ładunek i to była moja prywatna... Przemycałem broń do Tinriletu i gdy stawaliśmy pod "Kozim Kopytem" zaatakowali nas jacyś debile. Podpalili wozy i jak jebło!

[Nawaar]

- To, co zostawiamy go w rowie?. Zapytał z uśmiechem na twarzy elf, lecz po chwili zastanowienia rzekł. - Powinien dostać jakąś karę za obijanie się. Ten gościu nic nie zrobił nawet palcem nie kiwnął. Słysząc słowa krasnoluda odpowiedział. - Pewnie z karczmy i z wozów nic nie zostało?.