Konwój z bronią dla armii

[Nawaar]

- Tutaj pewnie będzie bezpiecznie. Krasnoludy pewnie dobrze tego strzegą jak i szlaku pomiędzy miastami. Stwierdził elf na widok karczmy i otaczającej jej palisady.

[Gordian Morii]

-Zatrzymujemy się czy jedziemy dalej? - zapytałem na wieść o tym, że karczma tuż tuż.
-Jak dla mnie nie ma zbytnio potrzeby uzupełniania zapasów, a lepiej chyba nie zostawiać wozów bez opieki. Przed nami jeszcze kawał drogi, myślę, że nie powinniśmy zwlekać.

[Nawaar]

- Mi tam wszystko jedno. Zapasów mamy pełno także głodni nie będziemy, a napić możemy się po powrocie.

[Melkior Tacticus]

- Racja, o zmroku będziemy w Ekkerund.

[Gorn Valfranden]

- Zatem ruszajmy dalej.

[Nawaar]

Nathaniel odprowadził karczmę, tylko wzrokiem gdy ruszyli dalej nie tracąc czasu. Droga mijała towarzyszą i wozą szybko dodatkowe rozmowy sprawiały, że czas mknął im przez palce. Tylko oczekiwać, aż wszyscy znajdą się w Ekkerund, po towar jakim były muszkiety dla królewskiej armii.

[Melkior Tacticus]

Było już ciemnawo gdy zajechali do Ekkerund.



Przed nimi swe wrota otwarła Starówka Szkarłatnej Krwi. Serce Ekkerund, dzielnica, w której zgromadzone są najważniejsze obiekty całego miasta. Brukowany rynek okraszony licznymi monumentami z marmuru oraz odlewami ukazującymi prawdziwą fantazję metalurgiczną. Począwszy od rady Niedźwiedzia przez bank miasta, aż po siedzibę hufca K’Obronie ciągną się budynki będące siedzibami organizacji.

[Nawaar]

- Mówcie, co chcecie ale oni potrafią budować. Mają talent nie, tylko do wojaczki ze smokami. Stwierdził elf dogłębnie się oglądając właściwie nie wiedział, kiedy zrobiło się już ciemno. Mimo wszystko miasto wyglądało dość okazale, ale nie przybyli tutaj zwiedzać. - Yarpen gdzie teraz mamy się udać?.

[Melkior Tacticus]

- Niżej, do dzielnic specjalistów.

[Nawaar]

- To jedziemy, bo jeszcze zakład zamkną.

[Gordian Morii]

-Oj myślę, że jak dla nas to na bank nie zamkną. - odrzekłem wstając z wozu i sadowiąc się już bardziej "cywilizowanie".

[Melkior Tacticus]

Poznaliście bogate i świetnie wyposażone siedziby specjalistów na starówce? Pora zejść do niższych poziomów Ekkerund, gdzie kadry pracują i produkują wszystko to, czym słynęło, słynie lub dopiero zasłynie krasnoludzkie miasto. Konwój zajechał pod zakład produkcyjny gdzie czekały już skrzynki z bronią i amunicją.
- Niech ktoś weźmie kuferek ze złotem, ja załatwie formalności.

[Nawaar]

- Dobra ja wezmę. Powiedział elf i wyskoczył z wozu, żeby następnie wziąć ciężki jak jasna cholera kufer pełen złota. To maluchy się ucieszą. Pomyślał Nathaniel na temat gorączki złota brodatych krasnali. Teraz trzymając ciężką skrzynię wszedł do budynku, w którym została wyprodukowana broń. - Gdzie to postawić?. Powiedział za skrzynki elf.

[Melkior Tacticus]

- Tutaj. Powiedział jeden z krasnoludów.

[Nawaar]

- W porządku. Powiedział elf i postawił skrzynię pełną złota koło jednego z krasnoludów. Następnie wyprostował się, bo lekka ta skrzyneczka nie była. - Mogę zająć chwilę. Kto u was uczy się waszą bronią posługiwać?.

[Melkior Tacticus]

- Draig aep Kor, załadujecie te skrzynie czy będziecie tak stać?

[Nawaar]

- Przyda mi się ta wiadomość. Dobra lenie brać się za tachanie oczywiście Ty Anette nie musisz. Powiedział elf i podniósł skrzynię pełną muszkietów na wóz. Ta skrzynia w sumie też nie była wiele lżejsza od tej ze złotem. Nathaniel też się trochę napocił niosąc ją strużki potu spływały, po jego młodym czole opadając na drogę.

[Progan]

Progan podziwiał ile się dało, zanim zagonili go do pracy. Pierwszy raz widział krasnoludzkie miasto, chłonął kulturę i architekturę. Zapał i trud jaki musieli podjąć mieszkańcy góry, aby zbudować to miasto.
Potem zagonili ich do pracy. Progan wziął skrzynię z metalem, który miał być przeznaczony do wyrobu broni palnej. Była ciężka. Za dawnych czasów najmował się do pracy w młynie i u kowali. Kowadła i młyńskie koła były ciężkie, nabrał przy tej pracy dużo krzep. Podźwignął skrzynię, oparł ją sobie o tors mocno trzymając w dłoniach i pomaszerował na miejsce zładowania ładunku. Poszedł potem po kolejną. Nie chciał się opieprzać. Jeśli miał do wykonania jakąś pracę, to wykonywał ją, nie cackał się. Poza tym, w kompanii było wielu wpływowych osób jak zdążył zauważyć, chciał aby został zapamiętany przez nich jako sumienny i pracowity człowiek. W końcu taki właśnie był.

[Melkior Tacticus]

Melkior również wziął się za robotę targając ciężkie skrzynie.

[Nawaar]

// Ile jest skrzyń, bo nie ogarniam?.

Nathaniel ruszył, po kolejną skrzynię z towarem. Teraz nie wiedział, czym ona jest wypełniona ale to nie zmieniała faktu, że wagowo nie różniła się od pozostałych. Kolejna skrzynia, po krótkim acz znaczącym wysiłku znalazła się w sklepie krasnoluda.