Wysuszeni myśliwi

[Gunses]

- Lubię takie harde! - wrzasnął wampir odskakując w tył na dwa metry, zaraz potem odbiegł kawałek. Spojrzał w oczy opętanej elfki. To co się działo z jego towarzyszami nieźle pobudziło wampira. W skroniach załomotał szum, adrenalina buchnęła do żył, wampir wręcz czuł smak elfiej krwi. Wszystkie te emocje zgromadził i przelał w szpon tworząc energię magiczną. Gunses wyrzucił przed siebie rękę, z rozproszonych palców strzeliły iskry, a piorun wyprysnął z dłoni kierując się w elfkę. Wampir musiał ją jakoś obezwładnić, próbował więc piorunem. Czemu...? A no bo było to jedyne znane mu zaklęcie! Ha!

[Isentor]

Piorun przeleciał przez płomienie wytworzone przez elfkę i sponiewierał jej ciało. Ta prawie nie drgnęła, zaprzestała jednak palić okolicę, by po chwili wykrzyczeń inkantacje kuli ognia - heshar anash! Ognista kula pomknęła z ogromną prędkością w stronę Gunsesa.


Zdążyłem podnieść się z krzaków, czułem jak krew z zadrapań spływa mi po policzkach. Zorientowałem się, że elfka rzuca zaklęcie kuli ognia. Czym prędzej więc wykrzyczałem inkantacje ściany lodu - anoshu izilishash! Lodowa ściana wytworzyła się przed Gunsesem odcinając go od gorącego pocisku. Kula ognia rozbiła się o lodową ścianę tworząc wybuch, który rozbił ją na tysiące drobnych kawałków lodu.
- Anoshu ruash uphu grash!
Skupiłem energie magiczną zaczynając zamrażać wszystko na obszarze pod stopami opętanej niewiasty. Utworzyłem bryłę lodu, która skrępowała elfkę od stóp do ramion czyniąc ją bezbronną.
- Do dzieła Gunsesie!

[Gunses]

Gunses momentalnie wykonał rozbieg i doskoczył do elfki. Jego szpon wylądował na jej głowie, tak, że o mało nie skręcił jej karku. Zbierając siłę spokojny acz pewnym głosem powiedział
- Demonie, opuść to ciało! Już!

[Isentor]

Nim Gunses zdążył ukończyć wypowiadanie słów elfka przeteleportowała się 15 metrów dalej uwalniając się przy tym z okowów bryły lodu.

[Patty]

Sama zaś w tym czasie wstałam spod drzewa, w które cisnęła mnie ta dziwaczna persona. Potrząsnęłam głową, starając się przepędzić mroczki sprzed oczu i spostrzegłam, że reszta drużyny ma niemałe kłopoty. Patrzyłam, jak elfka teleportuje się gdzieś dalej i podbiegłam do niej, zatrzymując się około 8 metrów od niej, wyciągając przed siebie rękę.
- Araxu ipish! - zaklęcie zaczęło wysysać energię magiczną z jej ciała, a sama ściągnęłam tarczę z pleców, mrucząc jeszcze - Ashush! - nakładając aurę tarczy miałam przynajmniej pewność, że nie zabije mnie od razu.

[Gunses]

Gunses zaklął. Zaraz potem widząc elfkę cisnął w nią ponownie piorunem z ręki niczym asem z rękawa.

[Isentor]

Osłabiona elfka nie mogła wykończyć dwóch oponentów na raz, zmuszona więc była zaatakować jednego z nich. Wykrzykując inkantacje kuli ognia wyrzuciła czar w stronę Patty. Pioruny wytworzone przez Gunsesa ponownie sponiewierały jej ciało wytwarzając jedynie swąd palonego mięsa.


//Nakładając aurę musisz wybrać żywioł, mniemam jednak, że wybrałeś ogień.

[Patty]

//Tak, ogień.

Widząc, jak elfka wykrzykuje inkantację odruchowo zasłoniłam się tarczą. Poskutkowało, kula ognia uderzyła prosto we mnie, niemniej jednak moje zaklęcie wytrzymało, czar rozprysnął się, nie czyniąc mi szkód. Dobyłam miecza, wypatrując dogodne miejsce za elfka i przemieściłam się, już za nią składając się do potężnego sinistra, celując prosto w jej odsłonięty kark.

[Gunses]

- Nie! - krzyknął Gunses i cisnął piorunem w Patty. Oj przydała by się zdolność paraliżowania przeciwników ( ). Wampir rzucił się do biegu. Dziewczyna nie była niczemu winna. A paladyn winien własną piersią bronić niewinnych.

[Isentor]

Patty dokonała czystej dekapitacji, ostrze przeszło przez szyję elfa jak przez masło. Głowa niewiasty nie zdążyła jeszcze odbić się od podłoża, gdy piorun wystrzelony przez Gunsesa przeszył paladyna. Demon opuścił unicestwionego nosiciela i zamieniając się w chmurę czarnego dymu poszybował ku niebu.
- To nie było konieczne Gunsesie.

[Gunses]

- To nie było koniecznie! - rzekł Gunses i wskazał leżące na ziemi ciało martwej elki - To nie było konieczne, Magu.

[Patty]

Srebrne ostrze gładko zrąbało głowę opętanej elfki, niemal cieszyłam się, dokonując tej sztuczki w tak trudnych warunkach, gdy rąbnęło mnie coś dziwnie rozświetlonego w brzuch. Opadłam na kolana, szybko domyślając się, że to piorun wystrzelony przez Gunsesa. Wstałam, podnosząc upuszczony miecz i podeszłam do reszty.
- Kurwa! Siwy, a głupi! - warknęłam na wampira. Po co to zrobił? - Sprawa z nią chyba załatwiona - zwróciłam się do Isentora.

[Isentor]

- Uważasz więc, że mieliśmy szansę na udany egzorcyzm? Z demonem, który posiadł ciało czarodziejki? To nie jest jakiś zwykły chłop, którego możesz unieruchomić rzucając się kupą na niego. Nie mamy przewagi w tym terenie, nie mamy czasu na przygotowanie więzienia dla demona. Niewiele brakowało i zostałaby z Ciebie kupka popiołu. Nie wszystkich uratujesz Gunsesie. Musisz się z tym pogodzić, inaczej zginiesz próbując.
Podszedłem do Patty bliżej.
- Załatwiona na dobre. Jak się czujesz?

[Gunses]

Wampir nawet nie spojrzał na króla. Był zły jego przemową. Ugodło to Cadacusa w samo twarde serducho. To nie było coś czego spodziewał się po swoim mistrzu. Ale już wiedział, że gdyby Isentora coś opętało, to należałoby w pierwszej możliwej okazji skrócić go o głowę. Taką wyciągnął lekcje z tej sytuacji. Podszedł do Patty.
- Przepraszam Cię. Jak się czujesz? Mam nadzieje, że nie będziesz miała mi tego za złe? Nie przywykłem do zabijania tych, którym należałoby pomóc.

[Isentor]

Kiedy tak wymienialiście się morałami w głuszy rozbrzmiały oklaski. Spojrzeliście w stronę, z których dobiegał was dźwięk. Pośród dzikiej roślinności stał dziwnie odziany mężczyzna o białych włosach.

[Patty]

- Zagoi się - rzuciłam jeszcze do Gunsesa, nim moich wrażliwych uszu dobiegły oklaski. Zdziwiona, uniosłam brwi, odnajdując wzrokiem dziwną postać. Czyżby poszukiwany przez nas wampir?

[Gunses]

- Niezły kolczyk wampirze - rzekł Gunses spoglądając na istotę i odgadując kim jest. A raczej strzelając w ciemno. Ale czy wampir nie poznałby wampira. Gunses popatrzył na mężczyznę i sam zaczął mu klaskać. Na widok tego kolczyka rzecz jasna. Próbował przeciwnika. Jego charakteru i tego kim był. Co jedna najbardziej przykuło wzrok Gunsesa? To dziwne rękawice, które wręcz były idealne do chronienia jego demonicznego szponu.

[Isentor]

- Przepięknie ją wykończyliście. Biegają po moim lesie opętane suki przysparzając coraz więcej problemów. Ach, gdzie moje maniery. Nazywam się Tarraz, miło mi was poznać. Ciebie wampirze, panią w ciężkiej zbroi przede wszystkim. Chętnie zobaczyłbym Cię w akcji odzianą w nieco bardziej przewiewną szatę. I Ciebie magu również. Co was sprowadza w te rejony dżungli?

[Gunses]

- Coś wypija myśliwych z pobliskiej wioski. Do dna. Szukamy tego czegoś. Myśliwy podoją Ciebie. Ale wątpię byś miał taki zasys. Więc to coś innego. Może te wspominane suki? Ogrzewają ciało człowieka tak, że aż wysycha na wiór?

[Isentor]

- Nie mam pojęcia. Czasem zdarzy mi się wyssać idiotę, który postanowi wszcząć krucjatę przeciwko wszystkiemu co nieludzkie. Opuściłem wioskę po tym jak zostałem wygnany. Nie wróciłem tam ani razu, nie mszczę się szczególnie na tych tępych wieśniakach. Suki powiadasz? Są równie popieprzone co piękne. Biegają po dżungli blisko starych ruin świątyni draconów, odprawiają swoje gusła, a później im odbija. Nigdy się tam nie zapuszczałem.


//Nie będzie mnie do północy. Także jak ktoś chce kontynuować zadanie może wpaść o północy lub rano.