Cierpkie wino

[Dragosani]

- Co racja, to racja... - odpowiedział Ravnblod. Jakoś zarabiać trzeba. Piorąc czyjeś ubrania, sprzedając się na ulicy, handlując śmiercią. Skończył memłać w wodzie i mydle jedną ze szmat i rozpostarł ją przed sobą. Przyjrzał się krytycznie. Była czysta. Chyba. A jeśli nie, to co go to obchodzi? Wstał i rozwiesił ją na jednym ze sznurków. - A tak w ogóle... - zaczął biorąc kolejną szmatę. - Nazywam się Lando. - Wyszczerzył się. Zabrał się za udawanie, że pierze kolejne ubranie. - Nowy jestem tutaj... co możesz mi powiedzieć o domu i jego właścicielu? No i służbie,wszak z mam z wami pracować - zapytał.

[Anette Du'Monteau]

-Nasz pan bywa humorzasty. Raz jest miły, a potem nagle potrafi wybuchnąć i wywalić połowę służby. Jest dość nieprzewidywalnym człowiekiem. To wszystko przez stres i nerwy jakich się nabawił podczas zbijania majątku. Tak sądzę... - odparła dziewczyna -Co do reszty z nas to jest Bertha, główna służka, która lubi kierować niemal wszystkimi. Jest też majordomus Archibald, spędził większość swojego życia u boku szlachetnego pana, zajmuje się domem i wszelkimi podziałem w nich prac. Niestety czasem Bertha przejmuje jego rolę. Kolejny jest Miros, to miły chłopak, który ostatnio zajmuje się psami naszego pana. To jego pupile, więc nie raz dba o niej lepiej niż o nas. No, a na końcu mamy Witalisa. To dość dziwny człowiek, który często przesiaduje z panem i pomaga mój w papierkowej robocie. Jednak mało kto się z nim widuje na co dzień.

[Dragosani]

Severus w milczeniu, jedynie wśród plusków i chlupotu wody, wysłuchał relacji bezimiennej służki. Oczywiście informacje o samej służbie nie bardzo go obchodziły. Wątpił aby ci ludzie byli przydatni w spisku na życie szlachetnego pana. Sama informacja o szlachcicu jakoś go nie zdziwiła. Humorzasty wielki pan był dość stereotypowym wizerunkiem szlachetki. Szczególnie takiego, na którego ktoś wydał wyrok śmierci. Przez moment Ravnblod zastanawiał się kto mógł chcieć jego zgonu. Lecz w gruncie rzeczy nie była to wiedza, która szczególnie go interesowała. Ów ktoś płacił i dla początkującego Kruka tylko to się liczyło. Fakt że szlachcic był dupkiem, jedynie nadawał owej pracy pozorów dbania o dobro społeczeństwa. Kruczy adept zaśmiał się w duchu. Jakże on lubił takie alternatywne zasady moralne. Skupił się na słowach służki. Zainteresowała go informacja o niejakim Witalisie. Jakiś wewnętrzny głos mówił mu, że ten człowiek może być agentem Kruków. Był blisko celu, miał dostęp do wielu informacji o nim, oraz był swoistą zagadką dla reszty służby. Było to dość podejrzane. Oczywiście Sev nie miał pewności, ale uznał, że warto będzie to sprawdzić. Uśmiechnął się lekko.
- Co takiego dziwnego jest w tym Witalisie? - zapytał. Miał nadzieję, że całą ta rozmowa wychodzi dość naturalnie. I że te cholerne szmaty zaraz się skończą.

[Anette Du'Monteau]

-Sama nie wiem. Jest nieco zamknięty w sobie. Jakby specjalnie oddalał się od ludzi. Większość zwyczajnie by go nazwała dziwakiem. Ot mol książkowy i człowiek uwielbiający bawić się tuszem oraz tymi wszystkimi pismami.

[Dragosani]

Opis był niezbyt dokładny, ale dawał pewien obraz. Zapewne zbyt ubogi, ale cóż. Lepsze to niż nic. Severus wyciągnął z miski kolejną szmatę i rozwiesił ją. Po tym ponownie zaczął udawać, że pracuje. Mimo iż doskonale rozumiał wartość wtopienia się w otoczenie i nie zwracania na siebie uwagi, to wolałby już przystąpić do akcji. Chwilę milczeli oboje, zajmując się praniem. Znaczy się bezimienna służka prała, a Ravnblod tylko to udawał, niejako małpując jej ruchy. Był mężczyzną i nie miał bladego pojęcia o pracach domowych! Zaklął w duchu na nadętą babę. W końcu oboje skończyli pracę, co Sev przyjął z ulgą. Mógł teraz bez wzbudzania podejrzeń po prostu ulotnić się z pralni i pochodzić po dworze udając, że pracuje. I zebrać w ten sposób informacje, oraz spróbować znaleźć agenta, który być może był Witalisem. Co ciekawe miał już pewien pomysł, jak to sprawdzić.
- W sumie to ciekawe - stwierdził. - Można rzec, że mamy podobne zainteresowania. Z tym, że mi się nie powiodło, jak widać... - westchnął lekko. - Jak ten cały Witalis wygląda? - zapytał.

[Anette Du'Monteau]

-Widziałem go może z raz. Jest w średnim wieku, ma bardzo jasne włosy, prawie jak słoma. ÂŁatwo go rozpoznać po intensywnie zielonych oczach. ÂŚwiecą się niemal jak dwa szmaragdy. Poza tym trudno powiedzieć coś jeszcze o jego wyglądzie. Czemu cię tak interesuje?

[Dragosani]

- Jak mówiłem, zapewne mamy wspólne zainteresowania. Nieczęsto spotyka się takie osoby. - Severus wzruszył ramionami dając znać, że to właściwie bez znaczenia. Opis który mu podała dziewczyna był znośny. Znał przynajmniej dwie cechy charakterystyczne. Jasne włosy i zielone oczy. Powinno wystarczyć, biorąc po uwagę fakt, iż w tym domu zapewne nie przebywa zbyt wiele osób o jasnych włosach i zielonych oczach. - Ale w każdym razie dzięki za informacje. Na pewno ułatwią mi pracę. - Uśmiechnął się w podzięce. Spojrzał na rozwieszone pranie. - I wygląda na to, że tutaj skończyliśmy. Trzeba więc poszukać nowego zajęcia, aby ta cała Bertha się nie przyczepiła. - Po tych słowach posłał dziewczynie jeszcze jeden uśmiech, a następnie wyszedł z pralni, tymi samym drzwiami którymi wszedł. Ruszył korytarzem, starając się iść możliwie cicho i nasłuchując kroków innych. Nie chciał znów natknąć się na starą służkę. Miał w planach dostanie się na wyższe piętra i poszperanie tam, pod pretekstem wykonywania jakiś obowiązków. I próbę odszukania Eitalisa.

[Anette Du'Monteau]

Przeszedłeś korytarz i znalazłeś się w głównym holu. Na razie nie było nikogo widać, ani słychać.

[Dragosani]

Kruczy adept rozejrzał się po holu. Tak szczerze, to nie spodziewał się natrafić na cokolwiek tutaj. Bardziej go interesowały wyższe piętra, gdzie zapewne siedzi szlachetka i ten cały Witalis. Sev zaśmiał się w duchu na myśl, że może się całkowicie mylić. Naszukałby się na marne, gdyby okazało się, że księgowy nie jest agentem Kruków. Jeżeli tak będzie... cóż, trzeba będzie wymyślić coś innego. Ravnblod wbiegł lekko po schodach, kierując się na piętro. W międzyczasie w jego głowie rozbłysła myśl, która mogłaby mu pomóc, gdyby wpadł po drodze na kogoś. Wsunął dłoń pod strój i wymacał kartkę z adresem. Mogła mieć ona jeszcze inne zastosowanie, niż tylko informacja o miejscu zamieszkania celu. Uśmiechając się lekko nieopierzony Kruk wbiegł po schodach.

[Anette Du'Monteau]

Na piętrze z swojego miejsca nie zauważyłeś nikogo, póki co. Dwa korytarze rozciągały się na prawo i lewo od schodów. Oczywiście ściany w obu przypadkach był przyozdobione obrazami, gobelinami i paradną bronią. Czuć było bogactwo wylewające się z niemal każdego fragmentu samych ścian. Zaskakiwało cię jednocześnie takie bogactwo i bezguście.

[Dragosani]

Severus wbiegł na szczyt schodów. Zerknął za siebie. Schody były krótkie, ale wchodzenie na nie zdawało się być dziwnie długie. Wzruszył tylko ramionami i rozejrzał się. Najpierw w prawo, a później w lewo.Oba korytarze różniły się diametralnie. Jeden był z jednej strony, drugi z drugiej! Jednak poza tym szczegółem, który miał wielkie znaczenie, różnicy nie było żadnej. Oba były przystrojone z gustem godnym starej baby, co ma w domu setkę kotów. Czyli w zasadzie bez gustu i poczucia smaku. Ravnblod uznał, że to kolejny powód do zabicie szlachetki. Ogólne poczucie smaku ludzkości tylko na tym zyska. Uśmiechnął się lekko na tę myśl i skierował się prawym korytarzem. Zapewne bardzo drogi dywan leżący na podłodze, tłumił jego kroki. Właściwie nie bardzo wiedział czego ma szukać, więc po prostu rozglądał się za jakimiś drzwiami i nasłuchiwał. Miał cicha nadzieję na usłyszenie strzępka jakiejś rozmowy zza ściany, który byłby mu jakąś wskazówkę.

[Anette Du'Monteau]

Panowała niemal nieprzebyta cisza, przerywana jedynie od czasu do czasu dźwiękami pracy z zewnątrz, bądź dolnych pięter. W korytarzach nie było większego śladu potwierdzającego jakąś aktywność wewnątrz komnat.

[Dragosani]

Severus nie spodziewał się jakiś nadzwyczajnych efektów. Mimo to westchnął cicho. Kiedy człowiek chce coś zrobić w tajemnicy zaraz przyłazi kilka osób. A kiedy kogoś potrzeba, to jak na złość nikogo nie ma. Ravnblod ruszył więc na dalsze poszukiwania... czegokolwiek. Czegoś, co dałoby mu jakaś wskazówkę gdzie można znajdować się Witalis. W chwili obecnej nie miał po prostu danych, aby wyciągnąć z nich jakiekolwiek wnioski. Murarz bez piasku nie zrobi cegieł, piekarz bez mąki nie upiecze chleba. Zabójca bez informacji, nie zabije celu. Tak działa ten świat. Tak więc Sev krążył po korytarzach, szukając czegokolwiek. Nagle zatrzymał się. Prócz Witalisa był jeszcze jeden ewentualny "podejrzany". był nim chłopak zajmujący się psami. Posada niepozorna, ale czy nie tak właśnie powinien działać tajny agent? Kruczy adept postanowił więc sprawdzić najpierw jego. Po pierwsze uznał, że łatwiej będzie znaleźć tego Mirosa. Po drugie, wedle słów służki był on w porządku, więc mógł wskazać drogę do Witalisa jeśli odpowiednio się go zapyta. Tak więc Severus odwrócił się i ruszył w kierunku wyjścia z budynku. Przemierzył korytarz i zszedł szybko ze schodów, po czym wyszedł przez drzwi frontowe. Udał się na poszukiwania Mirosa. Szukał czegoś w rodzaju szopy. Miejsca, które wyglądałoby na idealne jako miejsce dla psów. Sugerował się też ewentualnym szczekaniem.

[Anette Du'Monteau]

Na sporym podwórzu zauważyłeś budynek przypominający stajnie, lecz odrobinę mniejsza. W pobliżu kręciło się kilku ludzi. Byli to głównie ogrodnicy i ludzie zajmujący porządkiem na zewnątrz. Od czasu do czasu pojawił się również strażnik sprawdzając teren posesji.

[Dragosani]

Severus zatrzymał się na chwilę i obserwował budynek oraz podwórze. W szczególności interesowały go pojawienia się strażnika. Jakoś nie miał ochoty natknąć się na niego. W sumie skoro takowej ochoty nie miał, to zapewne się na niego natknie. Mimo tego fatum, które już zawisło nad głową kruczego adepta, Ravnblod chwile obserwował owego draba, szybko przyswajając ogólną trasę, jaką on podąża. Szybko zorientował się, że będzie miał chwilę, aby dotrzeć do budynku i może nawet uda mu się uniknąć wzroku strażnika. O ogrodników i resztę nie martwił się za bardzo. Oni z reguły zwracają mniejszą uwagę na resztę "służby", a nawet jeśli, to łatwiej im wcisnąć jakąś bajkę. W końcu wybrał odpowiedni moment, gdy ochroniarz akurat był po drugiej stronie dworku i ruszył w stronę potencjalnej psiarni. Szedł pewnie, aby nie zdradzić jakichkolwiek ciemnych zamiarów. W końcu przecież miał teraz tylko dostarczyć wiadomość dla Mirosa! To poważne zadanie, wszak szlachetny pan uwielbia swoje psy i dba o nie, więc nie można przeszkadzać w dostarczeniu owej wiadomości. Właściwie to Sev nie miał jeszcze pojęcia jaka to będzie wiadomość. Ale na pewno ważna. Idąc poczuł krople wody na twarzy. Spojrzał w górę, na ciężkie chmury zawieszone na niebie. Taka pogoda nie powinna dziwić. W końcu to Atunus. Jeszcze z tydzień czy dwa i spadną pierwsze śniegi, a słońce zakryje księżyc. Ravnblod dotarł do budynku i otworzywszy drzwi wszedł do środka. Miał nadzieję, że psy wewnątrz będą na uwięzi. 

[Anette Du'Monteau]

Psy były trzymane w swoich "boksach". ty natomiast natknąłeś się na młodego człowieka z rękami ukrytymi w jakiś grubych rękawach. Skórzane ramiona dawały im niemal podwójną grubość i mężczyzna wyglądał co najmniej dziwnie z tak niepasującymi do reszty ramionami.

[Dragosani]

Sevuś uśmiechnął się lekko. W końcu jakiś sukces. Ciekaw był jednak, ile ów sukces jest wart. Chrząknął lekko, niby kasłając i wszedł głębiej do psiarni. Przetarł włosy, już nieco mokre od padającego na zewnątrz deszczu.
- Zaraza - mruknął pod nosem. - Jak ja nie lubię Atunus. Iście psia pogoda. Lub raczej, jak to mówili w moich stronach - krucza - dodał dość przyjaznym i lekkim tonem. Bacznie obserwował chłopaka. Jeśli ten człowiek jest agentem Krwawych Kruków, wzmianka o tym ptaku może dać mu do zrozumienia kto przed nim stoi. Albo chociaż wywoła drgnienie powieki, czy coś w tym rodzaju. Jeśli zaś nim nie jest, tak ułożone zdanie absolutnie nic mu nie powie. A nagłą wizytę w psiarni wytłumaczy się jakąś wymówką.

[Anette Du'Monteau]

-Krucza pogoda? Nie, jakoś nie słyszałem. Ale nie "pogoda pod psem" też nie jest dobrym określeniem. Te psiaki są wyjątkowo mądre. - odpowiedział -Zapewne jesteś nowym służącym. Przychodzisz w jakimś celu? Jeśli nie, radzę ci się zmywać zanim zauważy cię szlachetny pan odwiedzając swoje psy lub strażnik.

[Dragosani]

Severus spojrzał z powątpiewaniem na psiaki poukrywane w boksach. Skoro były takie mądre, to dlaczego nie jest tak, że to ludzie siedzą w takich klatkach? Jednak zignorował to i spojrzał raz jeszcze na psiarza.
- Tak, jestem nowy tutaj... - odparł. - I właściwie nie mam żadnej sprawy, chyba pomyliłem budynki. - Wzruszył ramionami. - No cóż, w takim razie idę. - Odwrócił się i wyszedł, wcześniej rozglądając się, czy strażnik znów nie przyszedł. Draba nie było widać, więc szybkim krokiem udał się do dworu. Obecnie, według informacji jakie posiadał, jedynym "podejrzanym" był Witalis. No, chyba, że Sev o czymś nie wiedział, co było całkiem możliwe. Zaklął pod nosem. Nie znosił braku informacji. W sumie dziwnym było dla niego, że adiutant kruczego mistrza nie znał jakieś szczegółów odnośnie agenta. Po drodze do dworku, Ravnblod zaczepił przechodzącego obok ogrodnika, czy tez innego sługę. Trochę ciężko było to poznać po stroju. Potrzebował informacji, zwykłe chodzenie po korytarzach nic nie da.
- Wiesz może gdzie w chwili obecnej przebywa Witalis? - zapytał sługę. Miał ciacha nadzieję, że pytanie to nie będzie zbytnio podejrzane. Zresztą, dlaczego miałoby być?

[Anette Du'Monteau]

-ÂŻe kto? Pierwsze słyszę panie. A teraz się odsuń, te róże wymagają natychmiastowej interwencji. Poza tym nie zabieraj im słońca. No już, sio!