Nowa nadzieja

[Istedd]

Ergard jedynie kiwnął głową, potwierdzając zrozumienie polecenia. W końcu zachować miał ciszę, więc po cholerę miał się odzywać? Poza tym, gdyby teraz ich dorwali wina nie spadłaby na niego. Oczywiście zgadzał się z całą wypowiedzią Zeyfara, chociaż wyczuł jego zdenerwowanie. Gdyby przyszło im walczyć w tej chwili nie mieliby jakichkolwiek szans, wiedział to dobrze. Sam też był zaniepokojony co najmniej tym wszystkim, co zdarzyło się. Postanowił sprawdzić, czy drzwi od celi nie są czasem otwarte, co oczywistą było paranoją. Tylko idioci ostawialiby otwarte drzwi. Te jednak, już na pierwszy rzut oka były zamknięte.

[Hagmar]

//Drzwi od celi zamknięte są.

[Anette Du'Monteau]

-Masz jakiś pomysł co z nimi zrobić? - spytałem.

[Istedd]

- Nie mam pojęcia. Gdybyśmy je, jak to ujmował mój dawny krasnoludzki towarzysz "rozpierdolili w trzy dupy" słyszeliby. Można też kombinować z zamkiem, o ile znasz się na czymś takim, bo ja jeno, jak do butelki piwa się dostać potrafię - sztuczek kilka. - powiedział i pomasował głowę, która dopiero teraz, kiedy wróciły mu wszystkie zmysły boleć poczęła niemiłosiernie.
- Jest też szansa, że przyjdą żarcie nam zanieść, czy na tortury wziąć. Wtedy można w rogu się zaczaić i liczyć na to, że sam strażnik przyszedł. Spróbować go ogłuszyć we dwoje, łomot spuścić, broni użyczyć i spróbować poszukać naszych broni. Ta jednak szansa jest mała, a ty co myślisz, mości Zeyfarze?

[Hagmar]

//W waszą stronę idzie strażnik z dwiema miskami czegoś co pewnie zupą ma być. Staty jak tamci.

[Anette Du'Monteau]

Strażnik wszedł do środka. Gdy Istedd odbierał "zupę" ja szybko zjawiłem się za nim i mocnym uderzeniem w głowę ogłuszyłem nieznajomego. Zacząłem przeszukiwać jego kieszenie.

[Hagmar]

Miał to:
Nazwa odzienia: Zbroja kolcza
Rodzaj: zbroja niepłytowa
Typ: zbroja kolcza
Wytrzymałość: 16
Opis: Wykuta z 150 sztabek mosiądzu.
Wymagania: Używanie zbrój niepłytowych

Nazwa broni: Miecz
Rodzaj: miecz
Typ: jednoręczny
Ostrość: 13
Wytrzymałość: 6
Opis: Wykuty z 55 sztabek mosiądzu o zasięgu 0,9 metra.
Wymagania: Walka bronią sieczną [50%]

[Istedd]

- Taaak. - odpowiedział z przeciągiem wyrazu Istedd. Cóż... Przynajmniej im się udało. Powąchał zupę, podczas gdy Zeyfar przeszukiwał kieszenie strażnika. Posmakował jej i wykrzywił się z obrzydzenia.
- Mieli nam tym karmić? Toż to jest zupełny brak kultury. Szczyt sadyzmu i ingerencji w nasze dostojeństwa! To nie ma smaku, - żalił się kruk cicho. Nie chciał zwabić strażników. Odłożył zupę na bok. Spojrzał na leżącego w środku ich celi ogłuszonego bandytę.
- Widzisz? Ergard zawsze ma pomysł. Weź miecz, lepiej nim władasz niż ja. Cholera jasna, że nawet jedzenie nam podawali paskudne.

[Anette Du'Monteau]

-Znajdzie się i coś dla Ciebie zaraz. - po tych słowach podniosłem miecz. Kolczuge lepiej było zostawić. Była zbędnym obciążeniem.
-Idziemy. -rzekłem jedynie. Gdy wyszliśmy z celi ujrzeliśmy dość długi korytarz. Wydawało się, że miał ponad kilometr długości. Przynajmniej nie był wąski i występy skalne dawały pewne ukrycie.

[Hagmar]

//Zauważacie że korytarz przy końcu się rozwidla.

[Istedd]

- Nie wątpię. Zaraz wpadnie na nas kupa strażników i może będę mógł powalczyć odciętą kończyną. Tfu, tfu, tfu, odpukać! - mruknął niezbyt radosny z tego, że nie znaleźli chociażby i noża, z którym czułby się bezpieczniej. Wolą nieba było pewnie to zrządzenie losu. Cicho wyszedł za maurenem i szedł za nim krok w krok, starając się robić jak najmniej hałasu, przy jednoczesnym wzmożeniu czujności, co jak na do tej pory okazało się zbędne. Wtem przed nimi droga się rozwidlała. Przejechał otwartą dłonią po twarzy w geście aprobaty co do teorii, że los robi sobie z nich żarty.
- Nie chcę decydować, ani nawet myśleć, w którą stronę pójdziemy. Ja mam pecha, powiadam ci i nie chcę, żeby przeze mnie wpadła nasza kompanija w gorsze gówno. - zapowiedział oglądając się za siebie.

[Anette Du'Monteau]

Gestami dałem znak Ergardowi, że idziemy lewym rozwidleniem. Była równie ciemny jak główny korytarz prowadzący z celi. Z każdym krokiem rosła moja niepewność. Po kilkunastu metrach u wylotu rozwidlenia pojawił się strażnik. W oddali była tylko jedna pochodnia, która dawała światło. Ale jej promienie nie docierały do nas. Wolnym krokiem zbliżałem się do wartownika. Znalazłszy się dostatecznie blisko szybkim ruchem zasłoniłem mu usta i przejechałem ostrzem po gardle. Po chwili puściłem ciało wolno na podłogę.
Pomieszczenie wyglądało na jakąś sztucznie poszerzaną komorę. Odciągnąłem trupa pod ścianę tak by nie zaalarmować innych bandytów. Nie słysząc żadnych niepokojących dźwięków zacząłem przeszukiwać teren.

[Istedd]

Poszedł za Zeyfarem z uczuciem dziwnego przytłoczenia. Wydawało mu się, że ktoś idzie za nimi; kroki były blisko, to znów oddalały się. Pijaczyna oglądał się za siebie, trochę strwożony wizją okrążenia ich przez bandziorów. Pewny był jednak, że ostatecznie nie klęknąłby przed nimi, a raczej bronił się rozpaczliwie, chociażby pięściami i klątwami. Wtem zatrzymał się, jak i jego kompan uczynił. Strażnik widocznie nie zauważył ich, a Ergard nie zamierzał tego zmieniać. Siedział ciszej niż mysz pod miotłą i dał pole na działania maurena. Gdy ten skończył swoje gusła z oponentem i odciągnął go w ustronne miejsce Adaven cichutko przyłączył się do przeszukiwania zamordowanego.

[Hagmar]

//Była to prawdopodobnie kwatera dowódcy, bowiem na stole leżał niedokończony list z żądaniem okupu, obok zaś wasza broń.

[Anette Du'Monteau]

Na wszelki wypadek schowałem list pod pancerzem. Zebraliśmy z Isteddem wcześniej odebrany ekwipunek. Zacząłem poszukiwania jakiś innych ważnych rzeczy.

[Hagmar]

//Nic innego nie ma, w głębi korytarza są schody wiodące w górę.

[Anette Du'Monteau]

Po chwili zauważyłem schody. Pójście nimi wiązało się z jakimś ryzykiem, jednak to co byśmy tam znaleźli mogłoby się okazać ważne bądź cenne.
-Jeśli chcesz Isteddzie możesz iść ze mną, lecz nie mogę zapewnić nam pełnego bezpieczeństwa. - szepnąłem do towarzysza. Chwilę potem już wchodziłem po schodach. Z każdym krokiem nabierałem większej pewności.

[Hagmar]

//Zauważasz 4 cienie. Czujesz powiew świeżego powietrza.

[Anette Du'Monteau]

Przycupnąłem przy występie skalnym i wychyliłem głowę tak żeby nikt nie mógł mnie ujrzeć. Chciałem sprawdzić czy to jedynie strażnicy.

[Hagmar]

Była to czwórka strażników. Wyjście prowadzi do czegoś co było wierzą.