Polowanie na demona

[Gordian Morii]

Gordian widząc poczynania Mebo również ściągnął z pleców łuk i nałożył strzałę na cięciwę. Elf miał nadzieję, że demon skupi się na odbijaniu wystrzeliwanych przez łuczników pocisków przez co inni członkowie wyprawy będą mieli większe szanse na trafienie demona za pomocą zaklęć. No to gramy.- powiedział cicho sam do siebie i wypuścił w kierunku demona strzałę uprzednio celując przez około 10 sekund w udo potwora.

[Grison]

Grison z wyciągniętymi dwoma strzałami naciągnął cięciwę łuku i czekał na dogodny moment aby zaatakować. Przeszywający ból głowy nie wcale nie pomagał. Demon był w ciągłym ruchu toteż uniemożliwiało to trafienie. W pewnym momencie bestia zatrzymała się. Dwie strzały poszybowały wprost w odsłonięte udo stwora - tam gdzie wszyscy łucznicy kierowali swe wysiłki.
- Ile jeszcze strzał potrzebujesz żeby ci ta noga odpadła cholero!?- krzyczał Grison.

[Sado]

Sado widząc, że reszta odciąga potwora, strzelając do niego, odskoczył na bok i przygotował się do rzucenia zaklęcia. Demon stał do niego bokiem, niemal tyłem.
-  Osh Isarish Izqiash, Izqihuxuash Grash
- Osh Isarish Izqiash, Izqihuxuash Grash - krzyknął dwa razy, słabe zaklęcie ognistej strzały, celując w głowę i ranną nogę
- Xuash, Ipush Grash, Osh Isarishash - wrzasnął zaklęcie dużej kuli ognistej, tym razem celując w pas z pojemnikiem.

[Rakbar Nasard]

Widząc poczynania swoich towarzysz nabrał jeszcze większej motywacji do działać. Wyjął z kołczanu dwie strzały. Napiła cięciwę i wystrzelił. Atak skierowany był w wewnętrzną stronę uda. Widać było, że strzały nie czynią mu praktycznie nic.
- Co powiesz na to, scholerysynie? - pomyślał
Wyjął jedną strzałę z kołczanu. Napinał przez kilka sekund. Wreszcie wypuścił. Błyskawicznie wyjął kolejną. Znowu napinał. I znowu wystrzelił. Wyjął kolejną. Powtórzył działania jeszcze dwa razy. Każdy pocisk kierowany był w łeb demona. Zwarzał na ruchy demona, starał się strzelać, gdy był w bezruchu oraz gdy jego paszcza była otworzona.

I?

[Elrond Ñoldor]

// uwzględniłem że tak zwany Drzewiec ma około 10-15 m wysokości

Elf jako że był wytrzymały na ból szybko przestał odczuwać skutki złej aury.  Wyciągnął miecz.
- Ihigi! - krzyknął i wypuścił piorun kulisty w łeb demona...
- Ihigi! - powiedział po raz wtóry... Gdy dwa pioruny pędziły w głowę demona elf teleportował się tuż pod jej nogi. Zrobił zamach i uderzył mieczem w kryształ... Wszystko trwało parę sekund... Elf szybko teleportował się na drugi koniec sali...

// stało mu się co?

[Mantos]

Strzały wbijały się w nogę potwora, jednak zdawały się nic mu nie robić. Dwie ogniste strzały po prostu rozprysły się o skórę demona, nawet nie poczuł uderzenia. Ponownie zasłonił pas ręką. Piorun kuliste Elronda znikły podczas zetknięcia z bestią, a jego miecz pozostawił zaledwie rysę na pasie. Pociski wystrzelone przez poleciały w stronę łba demona, dwa z nich trafiły. Potwór ryknął. Po jego twarzy pociekł czarny płyn. Połamał strzały i znikną. Nikt go nie widział. Ból ustał.
- Uważajcie! Nie dajcie się zaskoczyć krzyknął Mantos trzymając w ręku miecz.

[Rakbar Nasard]

- Cholera. - wrzasnął
Schował, wyciągnięte już, strzały do kołczanu. Zamienił dotychczasową broń na miecz. Oddalił się od dawnej pozycji demona. Cofnął się aż do samej ściany, by niespodziewanie nie zaskoczył go od tyłu.

/// Czy na podłożu znajdują sie jakiekolwiek sypkie materiały (np. piasek, ziemia, pył) świadczące o położeniu demona?

[Sado]

Sado wytężył jeszcze bardziej swoje wyostrzone zmysły, skupiając się głównie na słuchu. Skrycie próbował się opanować, jednak coraz bardziej chciał rzucić się do przodu i pochlastać mieczem najbliższą osobę. Przegryzł mocniej wargę i bardziej się skupił, gotów krzyknąć do towarzyszy, w razie wykrycia demona.

[Mantos]

Nagle demon znów się pojawił, dokładnie nad draconem, ten jednak przewidział jego ruch i udało mu się uniknąć zmiażdżenia. Pomimo to dosięgnęły go pazury demona. Złapał go i cisnął o ścianę. Sado był oszołomiony, ale dochodził do siebie.

[Elrond Ñoldor]

- Mamy szanse! - krzyczał elf. - Jest podatny na oręż, nasza magia na nic tu się zda -  powiedział elf i teleportował się pod sklepienie jaskini. Za pomocą lewitacji przyległ do skały... Myślał...

// czy na sklepieniu są te stalagmity?

[Rakbar Nasard]

Mebo wciąż nie rezygnował z techniki, jaką od początku używał w walce z demonem. Postanowił celować jeno w pysk Karkhona. Wyjął więc jedną strzałę z kołczanu. Demon wciąż sie ruszał. Gdy wreszcie przestał, Mebo natychmiast zaczął napinać cięciwę przez 10 sekund, po czym wypuścił pocisk celując, jak zamierzał, w łeb. Nie patrząc na efekt wyciągnął kolejną strzałę. Powtórzył atak.

[Hagnar Wildschwein]

-Ruszajmy prosto kamracie! Może tym razem będzie to właściwa droga!- pełen ochoty do działania sugerował krasnolud.

[Mantos]

Demon rozjuszony kolejnymi strzałami zaczął szarżować na Meba. Wojownik nie zdołał uciec. Bestia targnęła nim w ziemie. Teraz próbowało go zmiażdżyć łapą. Mantos szybko zdjął łuk z pleców i wystrzelił strzaqłe w potwora. Ta trafiła, lecz nawet nie wbiła się głęboko, ale pozwoliło to na chwilę odciągnąć ujego uwagę od leżącego na ziemi maurena.


Elrond: Nic tam nie ma
Domenic i Serail: Stanęliście na rozstaju. Idziecie w lewo lub w prawo.
Sado: Odzyskujesz świadomość. Możesz walczyć.

[Hagnar Wildschwein]

-ÂŚmierdzi trupem... chodźmy w lewo...- bojowo rzekł krasnolud.

[Mantos]

Domenic i Serail: Zauważyliście na podłodze połamane kości szkieletów. Po chwili znaleźliście się z resztą w sali z demonem

- No wreszcie - krzyknął ktoś

[Hagnar Wildschwein]

-ÂŁadnie to tak nie poczekać na kamra...- nie skończył żalić się kompaniji krasnolud. Jego wyraz twarzy przeszedł grymasem złości i rozpaczy. Wilkiem spojrzał na Mantosa i Meba z trudem panując nad psychiką. Już niemal miał ruszyć nań z toporem w dłoni, by żywot ich zakończyć gdy myśl o zgładzonej przez podobne temu demonowi stwory rodzinie przeszła jego umysł. Zdawało się, że opanował się całkowicie. Walczył. Walczył w umyśle tak jak i zaraz musiał walczyć orężem...

Zarepetował kuszę. Bestyja szamotała się niemiłosiernie, nie było czasu na dokładne strzały i długie przymiarki. Strzelił pobieżnie przyjmując za cel naszpikowane grotami udo potwora.

[Rakbar Nasard]

Mebo szybko cofnął się jak najdalej od walki, by trochę odpocząć. Czuł ból, a mimo to nie utrudniało mu to, jako takiego, poruszania. Wiedział, że jakieś kości ma połamane, lecz nie chciał rezygnował z walki. Postanowił, że po niedługiej chwili, gdy zbierze siły, przystąpi dalej do walki…

[Sado]

- HYAAAA! Ty Kurwo! - wrzasnął Sado, dobywając miecza. Machnął parę razy skrzydłami, by podejść bliżej Megidda.
- Izhuesh Ruarishesh, Gresh Ilxuesh Arishesh - rzekł tuż przy nim zaklęcie ÂŚredniego Leczenia, by uzdrowić towarzysza.
- Jest zajebiście silny, co nie Meg? - rzekł, obserwując ruchy demona. - Chciałbym być taki silny jak on...

[Elrond Ñoldor]

- Devristus by się tu przydał - powiedział elf. Właśnie teleportował się z sufitu obok Sada.
- Trzeba mu ten kamień dusz uszkodzić, albo odpiąć od ciała. Macie jakieś pomysły?

// ten kamień to w jaki sposób jest przytwierdzony do demona?

[Hagnar Wildschwein]

-Kamraty! Odciągnijcie go od mojej rzyci to go w pas ugodzić toporem spróbuję!- krzyczał do toawarzyszy krasnolud.